چماق و هویج به چه معنی است و از چه زمانی وارد ادبیات سیاسی شد؟

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

به گزارش نامه نیوز ، Carrot and stick یا همان «چماق و هویج» در اصطلاح به سیاست ارائه تشویق برای رفتار خوب و ارائه تنبیه برای رفتار بد و به عبارتی دیگر سیاست تهدید و تشویق به کار می‌رود. در این نحوه از مدیریت سیاسی هویج همان ترفیع و چماق به معنای تنبیه است. این عبارت اشاره دارد به فریب اسب یا الاغ که به سمت هویج آویزان شده حرکت می کنند، در همان حال، با ضربه چماق به سمت جلو حرکت می کند. بیشترین استفاده از اصطلاح «چماق و هویج» در قبال ایران از زمان دولت جورج بوش پسر در آمریکا آغاز شد. آنجا که بوش برخلاف دولت های پیش از خود رسما گزینه نظامی علیه ایران را روی میز نهاد. در آن زمان دولت های اروپایی با رد گزینه نظامی واشنگتن علیه تهران، معتقد بودند که به جای طرح گزینه نظامی باید سیاست های تحریم -تشویق را همزمان به هم در قبال ایران به کار برد. سیاستی که از سوی دولت افراطی بوش پسر به طور کلی رد می شد. مجله تایم انگلیس در سال 85 در مطلبی در این باره از زبان "کاندولیزا رایس" وزیر امور خارجه وقت آمریکا، نوشت: «جامعه‌جهانی در جلوگیری از دستیابی ایران به تسلیحات اتمی متحد است. اما توافق چندانی در مورد اینکه چگونه به این هدف دست یابیم، وجود ندارد. به نوشته تایم، "دلیل عدم اجماع جامعه جهانی درخصوص نحوه برخورد با ایران هم آن بود که اروپایی‌ها در عین حالی که تهدید به اعمال مجازات‌های سنگین‌تر می‌کردند، پیشنهاد ارائه امتیازهای جدیدی از جمله تضمین‌های امنیتی را هم مطرح می‌ساختند. رویکرد کشورهای اروپایی که مورد حمایت بریتانیا از جمله قدرت‌های برتر اروپا بود، از واشنگتن خواسته شده بود به صورت مستقیم درمورد بن بست هسته‌ای با تهران وارد مذاکره شود. در داخل کشور نیز هرگاه چند صدایی از سوی غرب شنیده می شد، سیاستمداران دولت و مجلس و دیگر محافل سیاسی، سیاست «چماق و هویج» غرب را در قبال ایران و به ویژه برنامه هسته ای کشور بی نتیجه خواندند. از آن زمان که مناقشه هسته ای ایران با غرب جدی تر شد و آمریکا به همراه شرکای اروپایی اش سیاست های خصمانه و دوگانه ای را در قبال تهران در پیش گرفته بودند، مقام های ایرانی سیاست های واشنگتن در تنبیه و مجازات را رد و آن را در خصوص مردم و حکومت ایران بی اثر و تنها بیانگر ماهیت خصمانه دولت های غربی عنوان کردند. علی لاریجانی که زمان مسئول ارشد مذاکره کننده هسته ای ایران با سه کشور اروپایی و اکنون ریاست مجلس شورای اسلامی را بر عهده دارد همواره از جمله کسانی بود که منتقد سیاست های دوگانه غرب بوده است و بارها نسبت به بکارگیری این نوع سیاست از سوی غرب هشدار داده است. حسن روحانی نیز که بیش از سه ماه از حضورش در پاستور می گذرد همواره بر شنیدن صدای واحد از غرب تاکید کرده است. امری که به نظر می رسد غرب و در راس آن آمریکا را به اتخاذ سیاستی جدید سوق داده است، چه آنکه به خوبی مشاهده کرده اند که سیاست چماق و هویج دیگر در مقابل ایران جوابگو نخواهد بود.