کد خبر: 12159
تاریخ انتشار :

وزیر آینده‌سازان، به‌خاطر آینده‌سوزی بچه‌ها نه استعفا داد، نه عذرخواست

وزیر آینده‌سازان، به‌خاطر آینده‌سوزی بچه‌ها نه استعفا داد، نه عذرخواست
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

به گزارش نامه، تمام اتفاق به بخاری شرکت ارج و اشتباه بابای مدرسه و معلم کلاس خلاصه شد و با طمطراقی که مشخص نیست از کجا نشات می‌گیرد، وزیر گفت:‌ درست نیست که وزیر آموزش و پرورش تا آخر عمر برای هر اتفاقی که در این وزارتخانه می افتد عذرخواهی کند. وزیر وزارتخانه‌ای که سالانه با چند میلیون دانش آموز و معلم و کادر اداری سر و کار دارد، اگر چه تاکنون حتی یک‌بار نیز بابت حوادث متعدد رخ داده در وزارت‌خانه‌اش عذر نخواسته، چنین مدعی است. حفظ کلاس فرسوده مهتر از حفظ جان بچه‌ها اگر چه این حرف درست است که چرا معلم و بابای مدرسه اول بچه‌ها را از کلاس خارج نکرده‌اند اما این سئوال هم قابل طرح است که چرا معلم و بابای مدرسه و مدیر مدرسه اولویت ذهنی ناخودآگاهشان دانش‌آموزان نبوده‌اند؟ منطقا در آن شرایط اضطرابی اغلب افراد برمبنای ناخودآگاهشان عمل می‌کنند. چرا حفظ کلاس و مدرسه از آتش سوزی در اولویت ذهنی بابای مدرسه و مدیر و معلم قرار داشت؟‌ نه اینکه بعدها باید پاسخگوی اداره و اداره کل و وزارت‌خانه و سازمان نوسازی‌اش می‌شدند که چرا از سوختن مدرسه در حال تخریب پیشگیری نکردید؟ بماند که گزارش وزیر در مجلس تنها مصداق کوچک کردن حادثه است به نشت نفت و آتش گرفتن بخاری. وسایل گرمایشی خانگی نیز نیازمند بازدیدهای دوره‌ای و رفع مشکل در زمان نشت نفت یا گاز هستند. بی‌توجهی به نشت نفت نشان از آموزش صحیح نیافتن فرد مسئول است که فقط می‌خواهد کار خود را به از سرباز کردنی بگذراند. شاید پای صحبت او هم بنشینی می‌گوید که 200 هزار تومان حقوق می‌گیرد و قراردادی است و به خاطر خانه نداشتن سرایدار مدرسه شده و نظافت و نفت و کارهای خدمایت هم با اوست و مجبور است 10 ساعت کار کند. شانیت مجلسی در راس امور اجازه می‌دهد که وزیری سوختن دست و صورت و چشم دخترکانی کلاس چهارم ابتدایی را در این حد نازل جلوه دهد یا اهمیت مقام وزارت است که حاجی بابایی را چنان سفت به صندلی وزارت چسبانده که سرش را بالا می‌گیرد و می‌گوید «پیش‌بینی می‌شود دانش آموزان به زندگی و اجتماع برگردند.» گویا وزیر همدانی الاصل کابینه هیچ‌گاه به مناطقی مثل آذربایجان غربی گذر هم نکرده‌اند؛‌ مناطقی که دخترکان باید در سنین پایین ازدواج کنند و سپید جامه به خانه بخت بروند و سپید جامه بیرون آیند. حال حتی بدون چهره‌ای زیبا و خندان چه به روزشان خواهد آمد. وزیر پر افتخار کابینه با طمطمراق می‌گوید هزینه درمان آنها پرداخت می‌شود،‌ همین مجلس در راس امور نمی‌پرسد که از کدام بودجه می‌خواهید این هزینه را پرداخت کنید؟ شما که برای نوسازی همین مدارس و سیستم گرمایشی آن می‌گویید بودجه ندارید. شما که از جیب مردم و والدین مدارس شهری‌تان را هوشمند کرده‌اید. آینده‌سازانی که آینده‌شان سوخت وزیر محترم آموزش گویی نشنیده که سال‌ها پیش شعار سازمان بهداشت جهانی این بود: «پیشگیری بهتر از درمان است» شما می‌توانستید از حادثه مدرسه شین آباد پیشگیری کنید. تا اکنون برای سیستم بهداشت و درمان کشور هزینه ایجاد نکنید. گرفتیم هزینه درمان و بیمارستان و بعد از مدتی جراحی پلاستیک این دانش آموزان را هم پرداختید. چگونه هزینه روح زخم خورده و خاطره بدی که از مدرسه پیدا می‌کنند را می‌پردازید. از بین این 30 دختر اگر یک یا دونفرشان می‌خواست که با همت خود ادامه تحصیل دهد، چگونه دوباره می‌تواند به درس خواندن باز گردد. تجربه دانش آموزان درودزن نشان می‌دهد که آنها همان دانش‌آموزان سوخته باقی می‌مانند و هزینه درمان و نگهداری این بچه‌ها چنان چاله‌ای در زندگی خانواده‌هایشان ایجاد می‌کند که حتی پرداخت دیه شما هم افقی در زندگی آنها ایجاد نمی‌کند. شما می‌گویید هزینه‌اش پرداخت می‌شود، ولی با چند بازدید با چند جلسه با چند بخشنامه و دستور‌العمل از وقوع حادثه ای مشابه در صدها مدرسه ای که از بخاری نفتی ارج و غیره استفاده می‌کنند پیشگیری کنید. رئیس مجلسی که در راس امور است، گفته کمیسیون اجتماعی مجلس پیگیر تحقق وعده‌های وزیر باشد. سال گذشته در همین حوالی زمانی در چابهار حادثه مشابهی رخ داد، نماینده کمیسیون آموزش پیگیر ماجرا بود اما وزارت‌ آموزش وپرورش اهمیتی به پیگیری او نمی‌داد. چه بسا این بار هم فشار رسانه‌ای کم شود، وزارت آموزش و پرورش به ادامه بالیدن به نظام 6- 3 -3 بپردازد. کسی نیست به وزیری که معتقد است درست نیست تا آخر عمر برای هر اتفاقی که در این وزارتخانه می افتد عذرخواهی کند، بگوید شما که یک‌بار هم عذرخواهی نکرده‌اید، دست‌کم استعفا می‌دادید تا شان اجتماعی خود را نزد مردم و افکار عمومی بازیابی کنید. رئیس دولت استعفایتان را نمی‌پذیرفت و شما بر صندلی محبوب وزارت خود تا چند ماه باقیمانده عمر دولت تکیه می‌دادید و خدمت می‌کردید. استعفا و عذرخواهی پیشکش شما، جان شما و جان بچه‌های ما و مردم، مراقبشان باشید. امانت هستند دست شما.

دیدگاه تان را بنویسید

 

نیازمندی ها

پیشنهاد ما

نیازمندی ها