مسجدجامعی: سیاه و سفید نبینیم/ بدون رای مخدوش هم قالیباف شهردار بود/ اصل این است که مشکلات مردم حل شود
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه نیوز، در سراسر مصاحبه لبخند میزد، لبخندهایی که چندان از سر رضایت نبود. لبخندهایی ناشی از مواجهه با سوالهایی که پاسخدادنشان را به صلاح نمیدید. در شورایی که ریاستش سختترین ریاست چهار دوره پیشین شوراهاست، مرزبندی اصولگرا و اصلاحطلبش مشخص نیست. اصلاحطلبانش او را متهم به مماشات با اصولگرایان میکنند و اصولگرایانش آمادهاند تا برچسب سوگیری در ریاست را به او بچسبانند و گاهی در صحن شورا از طرف اصلاحطلبانی نواخته میشود که همطیف آنهاست. نواختنهای اصولگرایان هم که بماند اما او سعی میکند باز هم با لبخند و ادبیاتی متفاوت از روسای قبلی، جلسه را پیش ببرد. وقتی میپرسم آیا نمیترسد که ریاست شورا را با این همه شکنندگی آرای اصلاحطلبان در دور بعد به چمران واگذار کند؟ لبخند میزند و میگوید: «نه!» طبق حرف خودش و شناختی که ما از او داریم واقعا برایش فرقی نمیکند پشتمیز ریاست بنشیند یا روی یکی از این صندلیهای سبز آن پایین. برایش مهم این است که مسوولیتش را درست انجام دهد و فرقی نمیکند دوباره به او رای میدهند یا نه. رقیب او چمران اما رییس شورایی بود که هیچ ارتباطی با دولت نداشت. طبق گفته خود اعضای
شورای پیشین، تعامل با شهرداری نداشت و با برخی اعضا همچون خادم، احمدینژاد و شکیب هم اختلافات اساسی داشت. چمران رییس آن شورا بود و جزیرهای ادارهاش میکرد و بااقتدار. مسجدجامعی اما سعی میکند با همه راه بیاید و بههمیندلیل تعامل شورا با دولت، شهرداری و... بهتر شده است. حالا انتظارها هم از شورا بالاتر رفته است. انتظارها از شورایی که رابطهاش با دولت گل و بلبل است و پولدارترین وزیر دولت را به صحن میآورد و سوال و جوابش میکند و وزیر قول تامینهای مالی چندصدمیلیوندلاری میدهد. انتظارها بالاتر رفته، از شورایی که رییسش دست شهردار را میگیرد میبرد جلسه هیاتدولت برای اولینبار پس از 10سال، شورایی که جایگاه رییسشورایش ارتقا یافته و مهمتر و حساستر شده و کارش هم سختتر است و ریاستش مشکلتر. حالا مسجدجامعی در پنجره طلایی شورا ایستاده و باید نقشی تاریخی ایفا کند. اما چگونگی این بازی هم مهم است. اینکه طوری بازی کند که شهرداری همه چیز را به نام خودش سند نزند، طوری بازی کند که مهر اصلاحطلبیاش خشک شود و جایش بماند ماندگار. چمران در مقام ریاست شورای پیشین، اصلاحطلبان شورای سوم متشکل از مسجدجامعی، ابتکار و نجفی
را آنقدر "آچمز" کرده بود که نمیتوانستند کاری از پیش ببرند. او خاستگاه اصولگراییاش را میشناخت و به آن وفادار بود و در راستای منافع و اهداف آن پیش میرفت اما حالا مسجدجامعی در مقام ریاست شورا سعی دارد همه را در مدیریت شهری سهیم کند. قضاوت درباره موفقیت یا عدمموفقیتش در اینباره هنوز زود است. برخی اصلاحطلبان مدعیاند یکی از دلایل ناکامی آنها در روز انتخاب شهردار تهران نحوه موضعگیری او بود. خودش این را قبول ندارد. حالا مصاحبه ما را نه با احمدمسجدجامعی چهره شاخص اصلاحطلبان و سرفهرست آنها در انتخابات شورای شهر تهران بلکه با احمدمسجدجامعی رییس شورای شهر میخوانید با همه محدودیتهایش از یک سو و توانمندیها و اختیاراتش از سویی دیگر: پس از انتخاب قالیباف بهعنوان شهردار تهران همه دیدند آرای اصلاحطلبان تا چه اندازه شکننده است. در دور بعدی شما همچنان چمران را بهعنوان رقیب در کنار خود دارید. آیا احتمال میدهید که صندلی ریاست را واگذار کنید؟ چقدر این رقیب برایتان جدی است؟ من کاری را انجام میدهم، خیلی هم با علاقه انجام میدهم. انگیزهها و دیدگاههای نو هم دارم. چه در ترکیببندی شورا، چه شکلگیری
کمیسیونهای جدید، چه در تعامل شورا با دولت و مجلس، دانشگاهها، روحانیت، سازمانهای مردمنهاد و بدنه جامعه که برخی از آنها برای اولینبار اتفاق میافتد. امیدوارم پایههایی گذاشته شود و ادامه یابد. این کارهایی که پایههایش گذاشته میشود برگشتناپذیر است. من به جوابم نرسیدم... جوابش این است که به اینکه در آینده چه کسی رییس شورا میشود فکر نمیکنم. واقعا ذهنم معطوف مسایلی است که گفتم. مهم این است که ساختارها شکل بگیرد. شورای چهارم نشریه دارد، حوزه اطلاعرسانی و نظارت آن رو به گسترش است، سازمان اداری و پژوهشی آن در حال طراحی است، مدیران ارشد، دانشگاهیان و حوزویان به شورا میآیند ، آمدنشان تشریفاتی نیست، پرسش و پاسخی است. در همین جلسه، زنگنه گفت من نمیدانستم دوباره باید بیایم پشت تریبون و پاسخ بدهم، این نشان میدهد که فضای شورا و کمیسیونهای آن فضای متفاوتی شده است. به محلات میروم، سعی میکنم روح تهران را شناسایی کنم، جاهای پنهان شهر را مقابل ویترین قرار دهم. تلاش دارم بگویم تهران شهری تاریخی است، با ویژگیها و هویت طبیعی. این جنبههای تاریخی و طبیعی و فرهنگی و آیینی بسیار ارزشمند است.
آدمهایی که در گوشه و کنار هستند و آدمهای محترمی هم هستند را معرفی کنم و بگویم میشود در حاشیه بود و محترم بود. این کارهایی است که انجام میدهم و خیلی هم برایم مهم نیست که بعدا چهکسی رییس میشود. بسیاری از اصلاحطلبان نسبت به شما انتقاداتی دارند مبنی بر اینکه در جلسه انتخاب شهردار بهعنوان رییس شورا میتوانستید پس از پایان دور نخست رایگیری، رایگیری را متوقف کنید، برای تهران سرپرست انتخاب و جلسه رایگیری را به روز دیگری موکول کنید. این را جزو اشتباهات استراتژیک اصلاحطلبان در انتخاب شهردار تهران عنوان میکنند. چقدر از این انتقادها را وارد میدانید؟ چرا چنین نکردید؟ انتخاب شهردار روالی داشته و دو گروه تلاششان را کردند، مذاکراتشان را انجام دادند و گروهبندیهایشان را کردند. به هر حال این ویژگی جامعه ماست و الان هم شهردار انتخاب شده و باید تلاش کنیم شهر موفقی داشته باشیم و شهر موفق در گرو کمک به یکدیگر است. من جوابم را نگرفتم و ناچارم دوباره بپرسم. چرا چنین نکردید؟ آییننامه این اختیار را به شما داده بود چرا که در آییننامه مساویشدن آرا پیشبینی نشده بود و شما تصمیمگیرنده بودید. خیر این
موضوع مسبوق به سابقه بود. رویهای دارد. در دوره سوم هم چنین اتفاقی افتاد و رایگیری ادامه پیداکرد. مبنا رای بیشتر است. دفعه پیش هم قالیباف چندبار با خادم 7-7 شد و دوباره رایگیری شد تا اینکه قالیباف شهردار شد. گویا اصلاحطلبان در آن جلسه به شما گفتند که انتخابات را متوقف کنید و به روز دیگری موکول کنید. اگر هم گفته باشند فرقی نمیکند. اداره جلسات قاعدهای مشخص دارد. یعنی این متن صریح آییننامه شوراست که رایگیری تجدید شود؟ این رویه است.هر دو طرف خواستههایی داشتند. اصولگرایان هم میگفتند گلدان رای را در بین اعضا نچرخانید. آن را در میز مقابل قرار دهید، افراد بلند شوند و آرای خود را در گلدان بریزند، مشابه آن در مجلس است. اصلاحطلبها هم شاید آنچنان خواستهای داشتند. به هر حال هر دو گروه پیشنهادهایی را مطرح کردند و من به عنوان رییس شورا و نه مثلا رییس فراکسیونی خاص روالی را به کار بردم که قاعدهمند بود و پیشینه داشت. راجع به فضای جلسه انتخاب شهردار هم توضیح میدهید؟ فضای خوب اما شکنندهای بود. اگر طبق سلیقهها عمل میکردیم همه چیز به هم میریخت. مدتها بود که از انتخاب شورای جدید
میگذشت ولی شهردار جدید انتخاب نشده بود و عملا شهر دچار بلاتکلیفی بود. رویکرد شورا و مدیریت آن در چنین وضعی توجه به مسایل شهر و مردم و انتخاب شهردار بود. در آن روز طرفین صحبت کردند و این غوغایی را که رسانههای سراسری برپا کردند خیلی باور نکنید. ما یک روایت داریم که یکی از اعضای شورا، در دور دوم برگه رای را از دست رضازاده کشید و بر روی آن کلمه «قالی» را نوشت با خودکاری متفاوت؟ من نمیدانم. یک رای مخدوش داریم که این رای مخدوش را هم اعلام نکردم. رویش نوشته شده بود و نوشته خطخورده و دوباره نوشتهشده و خطخورده بود. سهبار با سه خودکار متفاوت نوشته شده، البته بدون آن رای مخدوش هم شهردار قالیباف بود. به نظر شما چقدر ناکامی اصلاحطلبان در انتخاب شهردار تهران نشات گرفته از کمدقتی در بستن فهرست نامزدهای ورود به شورا بود؟ این گونه سیاه و سفید نبینیم. به نظر شما اصلاحطلبان در روند انتخاب شهردار کجا اشتباه کردند که شکست خوردند؟ مساله مهم حفظ و تقویت شوراست. افزایش مشارکت، همهجانبه نگاه کردن به آن و شراکتبخشی هر چه بیشتر مردم از اصول اصلاحطلبانه باید باشد. همدلی، همکاری و گفتوگوی منتقدانه
باور ماست. بهنظر من نباید اینقدر در حوزه سیاست مسایل را ریز کرد. ما فکر کنیم روندی را پیشرو داریم که در آن گرایش به قانوناساسی و توجه به مواد مغفول قانوناساسی را بیشتر مدنظر قرار دهیم و روح قانوناساسی را بیشتر حاکم کنیم، این موفقیت است. واقعیت این است که شورا بخش مغفول قانوناساسی است که اصلاحطلبان آن را احیا کردند و حالا دارد جای خود را پیدا میکند. البته معارضانی هم دارد بهعنوان مثال، درحال حاضر مرز میان اختیارات نماینده مردم در شورای شهر و نماینده مردم در مجلس مخدوش است و دایما هربار قانونی رفته مجلس جایگاه شورا تضعیف شده و شاید غیرعامدانه این اتفاق افتاده است. هرچه در توان داریم در راستای تقویت جایگاه شورا و مردم و در جهت حل مشکلات جامعه با مشارکت خود مردم گام برمیداریم. اگر شما رایگیری انتخاب شهردار را پس از دور نخست به روز دیگری موکول میکردید ممکن بود فرد دیگری شهردار تهران شود؟ هر امکانی وجود داشت. چقدر معتقدید اگر محسن هاشمی نامزد نبود و اصلاحطلبان نامزد دیگری را معرفی میکردند او پیروز میشد؟ سوال بعدی لطفا. اصلاحطلبان شورا میگویند شما با اصولگرایان خیلی راه میآیید.
رویکرد اصلاحطلبان در شورا هم تاکنون رویکردی همراه با تعامل بوده نمونهاش انتخاب طلایی بهعنوان نایبرییس است و... و اما در مقابل، این تعامل در جناح اصولگرایان دیده نمیشود، خیلی رفتارهایشان صفر و صدی است. در رایدادن به استعفای سلطانیفر هم این موضوع خیلی نمود داشت. این انتقاد را به خودتان وارد میدانید؟ در مورد استعفای آقای سلطانیفر چیز خاصی نبود و درمورد استعفای نجفی در شورای قبل هم چنین اتفاقی افتاد و حتی رایگیری استعفای او یک هفته به تعویق افتاد. اما آن شورا، شورای اصولگرایان بود. زمان استعفای نجفی با ریاست چمران باوجود خواست ایشان، گرفتن رای برای نجفی بهراستی مشکل شد و یک هفته هم به تاخیر افتاد و این تعصبی است که شورا نسبت به اعضایش دارد اما در عین حال برای من روشن بود که به استعفای سلطانیفر رای میدهند و بالاخره همگی در همان جلسه طرح موضوع، رای دادند. در همان جلسه دوستان اصولگرا به من میگفتند شما یکهفته جلسه رایگیری را عقب بینداز تا ما هفته دیگر رای دهیم اما من عقب نینداختم و نهایتا احترام گذاشتند و رای دادند. من با همه راه میآیم و اعتقادم این است که در مدیریت شهری همه را دخالت
دهم. اصلاحطلبان میگویند مسجدجامعی با اصولگرایان راه میآید در حالیکه چمران در مقام ریاست شورا در دوره قبل اصلاحطلبان شورا را تحتفشار گذاشته بود. حالا با راهآمدن مسجدجامعی وقتی قرار است ما به نهادی یا مجمعی معرفی شویم با وجود اینکه اصولگراها در کمیسیون به ما رای میدهند اما در صحن ورق برمیگردد و رای نمیدهند؟ در اینباره نظرتان چیست؟ با این رویکردها مخالفم زیرا اعتماد و همکاری را زایل می کند. وقتی در کمیسیون به یکی از همکارانشان رای می دهند انصافش این است که در صحن هم رای بدهند. شنیده میشود حتی اصولگرایان هم از تعامل شهردار با شورا ناراضی هستند. قالیباف چقدر با شورا تعامل دارد؟ مواردی از نارضایتی وجود دارد. البته شهرداری جای بزرگی است و ما ابزارهای نظارتی را تقویت و روزآمد میکنیم. یعنی شما از تعامل مدیریت شهری با شهرداری راضی هستید؟ در قیاس با شورای قبل تعامل بیشتر شده است. در حال حاضر هم سوالاتی که دوستان میپرسند، اصولگرا و اصلاحطلب ندارد و سوالات جدی است. به عنوان مثال هیچ گاه مساله حقوق شهروندی در مورد ضعف آتشنشانی، نه تلاش بیوقفه آتشنشانان و یا شکایت از پروژه ایران زمین
و باغ معنوی و عملکرد برنامه اول شهرداری و.... اینقدر جدی مطرح نشده بود. این شیوه از طرح مسایل در شورای شهر تهران جدید است. من هم نظر خودم را گفتم. اینکه نردبان مقصر نبوده است. اپراتور مقصر است. در هر صورت مدیریت مقصر است که این وسیله مهلت قانونیاش به سر آمده و سرویسهای لازم انجام نشده است. این نخستینبار بود و انصافا شورا نظر مستقل داد. من صریحا گفتم ضعف مدیریت در سازمان آتشنشانی است و هیچ پردهپوشی نداشت و مطرحشدن این مسایل در شورای شهر تهران، جدید است. برنامه پنجساله بهکلی در شورا عوض شد و مباحث جدیدی اضافه شد. اینها مباحث کارشناسی است بالاخره مدیری را انتخاب کردیم و از این مدیر در چارچوبهای قانونی انتظاراتی داریم. آیا شما خودتان بهعنوان رییس شورا از تعامل قالیباف و تیم مدیریتشهریاش راضی هستید؟ در مورد تیم مدیریت شهری نظرمتفاوت است. چون مدیران و معاونتها همه از یک جنس نیستند، برخی کارآمدتر وصادقترند و برخی خیر. برخی مدیران هستند که نمیدانیم به کدام حرف یا عملشان اعتماد کنیم. نمیشود گفت مدیران شهر یکپارچه و یکدست هستند اما خود قالیباف از مدیرانش همراهتر است اگر چه با وضع مطلوب فاصله
دارد. پروندهای در دیوانعالی عدالت اداری درباره انتخاب سهباره قالیباف بهعنوان شهردار تهران در دست بررسی است. گویا سروری عضو شورای شهر لایحه دفاعی به دیوان ارایه کرده است. آیا دیوان تاکنون از شورا یا شما درخواستی در اینباره داشته است؟ بله، نامه دادند و خواستند من بهعنوان رییس شورا برای توضیحات بروم. چه اتفاقی افتاد و چه گفتید و چه شنیدید؟ بله، نامه دادند و خواستند من به عنوان رییس شورا برای توضیحات بروم. در لایحه چه آمده بود؟ در لایحه کمیسیون حقوقی در مورد مباحث محتوایی قانون بحث کرده بودند که شهردارشدن قالیباف برای سومینبار خلاف نیست. در ماههای اخیر شاهد تعامل بیسابقه شورای شهر تهران با دولت بودیم و نمونههایش آمدن سهوزیر کابینه به شورای شهر و متوقفشدن پروژه ایرانزمین بابک زنجانی در تعامل خوب شورای شهر تهران و شورایعالی معماری و شهرسازی و تقبل هزینه ساخت مترو تهران از سوی وزیر نفت و... بود. اما این نگرانی وجود دارد که شهرداری این تعامل را به نام خود سند بزند. نظر شما درباره این نگرانیها چیست؟ چهار وزیر و یک معاون رییسجمهور تاکنون به شورا آمدهاند و در واقع باید بگویم
فرقی نمیکند که به نام چهکسی تمام شود و اصل این است که مسایل و مشکلات مردم حل شود. حل مشکلات در گرو همکاری همه دستگاهها با هم است و به این جهت تلاش خود را کردهام که این اتفاق بیفتد. البته در این راستا از ظرفیتهای شخصیام نیز استفاده میکنم. همگرایی چندانی میان اصلاحطلبان شورای شهر با شما به عنوان رییس اصلاحطلب شورا در صحن دیده نمیشود. این موضوع نگرانیها را در زمینه شکنندهبودن جناح اصلاحطلبان شورا تشدید میکند آیا شما خودتان هم این را تایید میکنید؟ من به این شکل نمیبینم. فضای شورا در این دوره باز و زنده است و کسی متهم به تشویش اذهان عمومی نمیشود. عموم اعضا روحیه پرسشگری دارند. فرقی هم نمیکند. البته این روحیه پرسشگری خوب است اما تا آنجا که برای پیشبرد اهداف اصلاحطلبان مانعی ایجاد نکند؟ به خودشان برمیگردد من خیلی نمیتوانم کاری کنم. منبع: سالنامه شرق
دیدگاه تان را بنویسید