آقای دادستان! سکوت کنیم که چه شود؟
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
لیلا شریف: عباس جعفری دولت آبادی دادستان تهران که در مراسم تودیع و معارفه سرپرستان دادسرای جنایی و ارشاد حاضر شده بود، به سئوالاتی در رابطه با پروندههای مهم دادستانی پاسخ داد و از رسانههای خواست تا کمتر به پرونده بابک زنجانی بپردازند.
پرهیز از برخورد ژورنالیستی به پرونده بابک زنجانی، پرونده مه آفرید آریا و ایجاد دادسرای جدید برای بررسی این پرونده و همچنین بررسی دلایل افزایش سرقت در جامعه از جمله کلیدیترین نکاتی بودند که در صحبتهای دادستان تهران به چشم میخورد، نکاتی که خود چند سئوال را در ذهن ایجاد میکند:
1- دادستان تهران در رابطه با پرونده بابک زنجانی گفت که"اولویت اول بازگشت پول است. رسانهها نباید در این پرونده ژورنالیستی عمل کنند." آنچه از صحبتهای دولت آبادی برداشت میشود همان نگاه نادرست به رسانه است.
زمانی که پیگیری رسانهها برای شفاف شدن پرونده بابک زنجانی با صفت برخورد ژورنالیستی همراه شود، آیا جز این است که تلاش میشود تا فعالیت رسانهها برای آگاه سازی افکار عمومی در پرونده ای که به گفته خود دادستان،"بزرگترین پرونده دستگاه قضا بعد از انقلاب و حجم آن سه برابر پرونده مه آفرید خسروی است» کاری سطحی که تنها منجر به جنجال می شود، نشان دهند؟
ارتباط نامناسب با رسانهها و نبود اطلاعرسانی سریع مهمترین نکتهای که در اتفاقات مهم کشور همیشه به چشم می خورد. نکته ای که پرونده بابک زنجانی هم از آن مستثنی نبوده است. حال باید دانست که اگر همین پیگیری رسانه ها وجود نداشت تا چند سال دیگر باید منتظر میماندیم تا بابک زنجانی با حمایت دوستدارانش به کاسبیاش در زمان تحریم ادامه میداد. آقای دادستان آیا رسانه وظیفهای جز آگاه سازی افکار عمومی و اطلاع رسانی برعهده دارد؟ آیا باید رسانهها را به سکوت دعوت کرد تا زمینه برای قد علم کردن شایعات مهیا شود؟
اگر قرار بر انتقاد از رسانهها در پرونده بابک زنجانی باشد، آیا بهتر نیست تا به جای آنکه رسانهها را به دلیل پیگیری پرونده بابک زنجانی مورد انتقاد قرار گیرند، از آنها برای آنکه زودتر به چنین موضوعی نپرداختهاند، انتقاد شود؟
2- آقای دادستان در صحبتهایشان گفتند که« در سال 90 پرونده امیر منصور آریا در دادسرا تشکیل شد که سنگینی این پرونده باعث راه اندازی دادسرای جدیدی شد.»، وقتی پرونده امیرمنصور آریا که از نظر قد و قواره بنابر گفته خود آقای دادستان کوچکتر از پرونده بابک زنجانی است، کار را به آنجا میکشاند که دادسرایی جدید برای بررسی این پروند ایجاد شد؛ این سئوال را در ذهن ایجاد میشود که آیا برای پروندهای در وسعت پرونده بابک زنجانی باید منتظر دادسراهای جدیدتری باشیم؟ آیا بهتر نیست به جای آنکه بعد از وقوع واقعه دست به دامان دادسراهای جدید برای حل مسئله بشویم، اندکی عقب تر رفته و چند صباحی زودتر زمینههای لازم را برای بروز چنین پروندههای از بین برد؟
3- دولت آبادی گفت که «بابک زنجانی در سیستم سوئیفت پیغام میداد که پول واریز شده است و پس از بررسی مشخص شد این فقط یک پیغام بوده و پولی واریز نشده است. این کار همانند اقدامی بود که او در پرونده تامین اجتماعی در بانک مسکن انجام داده بود.» زمانی که بابک زنجانی با یک شیوه تکراری به بیت المال دست درازی میکند، تنها میتوان پرسید که چگونه این اتفاق به رخ داده است؟ چه میشود که یک فرد با زیرکی و حمایت برخی به راحتی از بازگرداندن پول بیت المال شانه خالی میکند. این پیامکهای بدون پشتوانه مالی، این سئوال را در ذهن ایجاد میکند که چه حامی باعث میشود تا بابک زنجانی ملتی را با پیامکی سرکار بگذارد؟
4- آقای دادستان گفتند که« گرچه پلیس کارهای خوبی کرده و آمار کشف در این حوزه زیاد است اما شاهد افزایش آمار وقوع سرقت هستیم. باید دلیل این افزایش مورد بررسی قرار گیرد.»، این نکته که دادستانی برای بررسی دلایل افزایش دزدی وارد عمل شود، فی النفسه کاری مثبت و قابل تقدیر است. اما شاید بهتر باشد که چند لحظه صبر کرده و با دقت بیشتر به مردم جامعه نگاه کرد. مردمی که با افزایش تورم و گرانی کمر شکن در برابر سختیها به زانو در آمدهاند و برخی از آنها مجبور هستند برای گذران زندگی و حتی برای خوردن وعدهای غذا دست به دزدیدن دو قرص نان بزنند. آیا بهتر نیست برای بررسی دلایل افزایش دزدی در جامعه به آمار و ارقام تورم توجه کنیم نه اینکه تنها ذره بین خود را روی سر مردم قرار دهیم؟
دیدگاه تان را بنویسید