زمستان بینفس و کلاغهای گریزان از تهران
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه به نقل از هفته نامه متن، گویا مسوولان فراموش میکنند که هرساله با فرارسیدن فصل سرما، کشور درگیر آلودگی هوا میشود.
نفسم گرفت از این شهر دوباره نفس شهر گرفت و باز هم تهران در مه و دود غرق شد. اما این بار، سطح آلودگی بهقدری بود که میشد، ذرهذره دود را در گلو حس کرد. همه مردم چشمانتظار باران بودند؛ چراکه اینبار هم، تنها ابتکار مسوولان دولتی و شهری اعلام تعطیلی بود. تعطیلیهای گرچه برخی از دانشآموزان و کارمندان را خوش کرد، اما دوباره صدای گروه دیگری از منتقدان مسایل شهری و فعالان محیط زیست را درآورد. تعطیلات، دوای درد نیست آلودگی هوا این بار از مرز اضطرار گذشت. هوای تهران و کلانشهرهایی همچون اصفهان، اراک و مشهد به قدری آلوده بود که سروصدای همه را درآورد. چند سالی است که آلودگی هوا با شروع فصل سرما در کلانشهرها خود را نشان میدهد و در نتیجه این اتفاق، تعطیلکردن شهر اولین واکنش مسوولان است. برخی از شهروندان این واکنش را تاثیرگذار نمیدانند و معتقدند که تعطیلات چندروزه، دوای درد این آلودگی نیست. دستفروش میدان هفتمتیر یکی از همین افراد بوده و معتقد است: «هماکنون چند سالی میشود که مسوولان، هنگام بروز چنین وضعیتی شهر را تعطیل میکنند. در این سالها فقط به ذهنشان رسیده که تعطیل کنند و کار دیگری، برای بهتر شدن آبوهوای تهران بلد نیستند. این موضوع، کار و کاسبی ما را بر هم میزند. هیچکس نیست که جلوی این ماشینهای تکسرنشین را بگیرد؟ از صبح که اینجا میایستم، ماشینهای در حال تردد را میبینم که فقط دود تولید میکنند و کسی هم به آنها اعتراضی نمیکند. فکر میکنید با تعطیلی درست میشود؟» البته این تنها گلایه آندسته از شهروندان تهرانی نیست که کارشان وسط خیابان است. یوسف رشیدی، مدیرعامل شرکت کنترل کیفیت هوای تهران هم از چنین تعطیلاتی ناراضی است: «تعطیلی راهکار مناسبی نیست. به نظرم این راهکار برای 10 سال پیش است، ما امروز بعد از این همه سال، تجربه آلودگی هوای تهران، نباید صرفا شهر را برای الودگی هوا تعطیل کنیم، ما باید کار را مطابق منطقی پیش ببریم که وضع به این مرحله نمیرسید.» مشکل چیست؟ اینبار چنان هوای شهر آلوده بوده که مرضیه وحیددستجردی، وزیر بهداشت دولت دهم اعلام کرده که اگر تهرانیها امکان خروج از پایتخت را دارند، بهتر است در این شرایط آبوهوایی از پایتخت خارج شوند. بیشترین نگرانی خانم وزیر، درباره شیوع بیماریهایی همچون افسردگی، اضطراب و انواع ناراحتیهای تنفسی است که نتیجه افزایش آلودگی هوا بروز مییابند. همچنین حساسیت چشمی، بینی و حلق، عفونتهای دستگاه تنفسی فوقانی مانند برونشیت و ذاتالریه، سردرد، تهوع و واکنش آلرژیک از مشکلات کوتاهمدتتر آلودگی هواست. این پدیده در درازمدت نیز میتواند بیماریهای مزمن تنفسی، سرطان ریه، بیماری قلبی و حتی آسیب به مغز، اعصاب، کبد و کلیهها را در پی داشته باشد. به گفته وزیر بهداشت، در دورههای گذشته و در شرایط آلودگی هوا، حجم مراجعه به بیمارستانهای قلب حدود 30 درصد افزایش داشته، همچنین حجم مراجعه به بیمارستانهای عمومی نیز حدود 15درصد افزایش یافته است.گرچه از میزان مرگومیر در اثر آلودگی هوا آمارهای رسمیای وجود ندارد اما مطابق آمارهای روابط عمومی سازمان بهشتزهرا(س)، تعداد مرگومیر ناشی از آلودگی هوا، در دو ماه از پاییز سال 90 حدود، 18هزار و 606 نفر بوده است. بخشی از فعالان محیطزیست درباره بیتوجهی مسوولان نسبت به آلودگی هوا معتقدند که در همه جای دنیا تنها راه مقابله با آلودگی هوا، تسهیل حملونقل عمومی است، اما متاسفانه مسوولان شهری و مملکتی در این باره کوتاهی کردهاند. محمد درویش، فعال محیطزیست در این باره معتقد است: «شهرداری تهران درباره توسعه حملونقل عمومی کوتاهی کرده است متاسفانه اتوبوسهای تندرو و مترو در ساعتهای شلوغ شهر به خوبی خدمات ارایه نمیکنند . اگر شهرداری تهران به جای گسترش جادهها و بزرگراهها، به فکر گسترش حملونقل عمومی باشد، هماکنون درگیر چنین آلودگیای نبودیم. همچنین آزمایشها نشان داده که به غیر از بنزین سوپر تمام سوختها و گازوییل استاندارد نیست.» وی تاکید میکند: «بزرگترین کارخانههای سیمان، پالایشگاه، پتروشیمی، صنایع آلومینیوم، خودروسازی و کورهپزخانههای تولید آجر و سفال در حریم این کلانشهر وجود دارد. همچنین از آنجا که فرآیند تولید گوشت قرمز، یکی از مهمترین مولفههای منتشرکننده گازهای گلخانهای است، باید پرسید: که چرا باید بزرگترین تولیدکننده گوشت قرمز در ایران، در استان تهران باشد و چرا نباید دامداریهای صنعتیای از این دست، به استانهایی منتقل شوند که با معضل آلودگی هوا کمتر مواجه هستند.» درویش، همچنین به قلعوقمع درختان توسط نهادهای دولتی مختلف و نیز شهرداری اشاره میکند و با استناد به آمار معتبر تاکید دارد: «در طول 60 سال اخیر، دولت به هر بهانهای درختان را قطع کرده. محدوده کنونی تهران بیش از 70درصد از پوشش گیاهی و رویشگاههای درختی و باغی را از دست داده است. ماجرایی که برای باغهای اصفهان، شیراز، همدان، اراک، مشهد و هم ... به وقوع پیوسته است.» چاره چیست؟ در برنامه چهارم توسعه، طرحی به نام «طرح جامع کاهش آلودگی هوای تهران» پیشبینی شده است. در این طرح تاکید شده، که مسوولان حوزه شهری باید از تردد خودروهای غیراستاندارد در تهران و هفت شهر آلوده همچون کرج، اراک، اصفهان، شیراز، اهواز، تبریز و مشهد جلوگیری کنند. در این طرح همچنین قرار بود ۲۰۰ هزار تن از حجم آلودگیهای شهر تهران کاسته شود البته ارتقای استاندارد خودروها از یورو 1 به یورو ۵ از دیگر محورهای این طرح بود، اما آنطور که محمد درویش میگوید، طرح کاهش آلودگی هوا هیچ وقت در تهران و کلانشهرها اجرا نشد: «واقعیت این است که ما در این زمینه بسیار عقب افتادهایم. ما باید از دهههای گذشته شروع میکردیم و امروز به نتیجه میرسیدیم. تقریبا تا سه سال پیش کاری صورت نگرفته بود؛ تنها در سال 79 بنزین بدون سرب تولید شد و بعد از آن دیگر هیچ کاری انجام نشد، تا سه سال قبل از آن، خودروسازان بدون هیچ استانداردی خودرو تولید میکردند و از سال 84 به بعد، باز استاندارد خودروها رها شد و بعد از هفت سال، خودروها هنوز با استاندارد سال 84 تولید میشود. طبق مصوبه هیات دولت نیز باید بنزین و گاز با استاندارد یورو 4 تولید و از سال 92 بنزین با استاندارد یورو 5 عرضه میشد که این نکته هم اجرایی نشد، همچنین قرار بود طرح تعویض کاتالیستها اجرا شود و وزارت صنایع مجری آن باشد که البته اجرا نشد یا قرار بود از اول مهرماه امسال استاندارد موتورسیکلتها با یورو 3 مطابقت داشته باشد که نشد.» نتیجه اجرا نشدن این همه برنامه آلوده شدن بیشتر کلانشهرها و بسته شدن نفس شهر و شهروندان است؛ نفسی که شاید خیلی هم از سوی مسوولان جدی به آن نگاه نمیشود.
دیدگاه تان را بنویسید