درباره طرحی که قورباغهاش ابوعطا میخواند
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه، پیش از اظهار نگرانی موسیالرضا ثروتی هم عده زیادی نسبت به این پروژه روی خوشی نشان ندادند. با این حال گویی قرارگاه خاتمالانبیا برای تحقق پروژهای که خیلیها آن را رویاپردازی دولت مینامند، مصمم است. رویایی از قاجار تاکنون دکتر اسماعیل کهرم کارشناس محیط زیست قدمت این طرح را به دوران قاجار و ناصرالدین شاه نسبیت میدهد، از همان موقع آرزوی پادشاه قاجار اتصال این دو دریا و از بین بردن کویر مرکزی ایران بوده است. اما در اواسط دهه 30 خورشیدی این طرح دوباره مطرح شد و حتی از طرف شوروی به دلیل وابستگی به مسیر طولانی دریایی از تنگههای بسفر و داردانل و کانال سوئز که تحت کنترل ترکیه و مصر از متحدان آمریکا بود، برای تماس دریایی با چین و هند به ساخت این طرح علاقه نشان داد. اینها گذشت تا در دوره ریاست جمهوری آقای هاشمی رفسنجانی که دوباره این طرح مطرح شد و در سال 79پروژه آبراه سراسری ایران (ایران رود)مطرح شد؛ طرحی که توسط «دکتر بدیع بدیعالزمانی» با همکاری گروهی از استادان و متخصصان ایرانی، در شهریور 1379 تهیه و تنظیم شده بود. اما همه اینها بر روی کاغذ باقی ماند و هیچ وقت عملیاتی نشد.
فروردین ماه امسال آقای احمدی نژاد خبر از عملیاتی شدن این طرح داد و شروع آن. این در حالی است که کارشناسان زیست محیطی معتقدند که حتی اگر پستی و بلندیهای در مسیر مانند رشته کوه البرز و کویر مرکزی ایران را نادیده بگیریم؛ اختلاف 28 متری سطح آب دریاچه خزر از آبهای آزاد جهانی منجر میشود که برای اجرای این طرح آب سر بالا برود، حالا کاری با قورباغه نداریم که میخواد ابوعطا بخواند یا نه! پرورندان رویا به جای تمام کردن کابوس این کانال آبی ۲۰۰۰ کیلومتری که میخواهد شمال و جنوب ایران را به هم وصل کند به گفته مجید نامجو وزیر نیرو 7 میلیارد دلار برای کشور آب میخورد، این طرح که در نظر داشت سر سبزی و حاصلخیزی را به استانهای کویری مانند سمنان هدیه کند به گفته کارشناسان چند مانع بزرگ بر سر راه دارد؛ اول از همه شوری آب دریاچه خزر که 13میلیگرم است که شیرین کردن آن برای کشاورزی و مصرف شرب صرفه اقتصادی ندارد، و دوم اینکه به گفته اسماعیل کهرم خاک مناطق کویری استان سمنان به دلیل متشکل بودن از شن و خاک رس قابل کشت نیست! در واقع به خاطر نمک بالای خزر اگر آب این دریاچه در مسیر تبخیر شود، نه تنها دشتهای مرکزی کشور را سر سبز نمیکند، بلکه دشتهای سرسبز شمالی کشور را هم به شوره میاندازد. برای همین در فاز اول پروژه قرارگاه خاتم الانبیا(ص) قصد دارد ابتدا آب را شیرین کند و بعد به دشتهای مرکزی انتقال دهد حال باید دید شیرین کردن آب صرفه اقتصادی دارد یانه؟ طرح های احداث آبراه سراسری ایران موافقان و مخالفانی دارد. موافقان به درآمدهای سرشار ناشی از انتقال نفت، گاز، محصولات پتروشیمی و سایر کالاها از آسیای میانه به خلیج فارس، تغییر و بهبود آب و هوای ایران بر اثر ریزشهای ناشی از تبخیر آب کانال و جلوگیری از ادامه روند کویری شدن ایران، کاهش شدید هزینههای ناشی از حمل و نقل داخلی کالا، گسترش شیلات در حاشیه کانال و قابل استفاده کردن بخشهای عظیمی از زمینهای کویری ایران اشاره میکنند. اما مخالفان اعتقاد دارند که این طرح عملی نیست و حتی اگر عملی شود اکوسیستم ناب مناطق مرکزی ایران را بر هم میزند و گونههای نادر جانوری را از بین میبرد و عبور کشتیها از این مسیر به همراه خود آلودگیهایی دارد که صدمات جبران ناپذیری به جا میگذارد. شاید بهتر بود به جای پروراندن یک رویای چندین ساله از کابوسی که در دریاچه ارومیه در حال پرورش است جلوگیری میکردیم، برای طوفان شنی امروز و طوفان نمک آینده نزدیک که خیلی از کارشناسان پیش بینی کردهاند راهکار و جارهای میاندیشیدیم.
دیدگاه تان را بنویسید