کد خبر: 141391
تاریخ انتشار :

آدرس اشتباه پایتخت جدید

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

احمد خرم *: متاسفانه بسیاری از کارها در کشور ما بدون دیدگاه های کارشناسی و حتی غیرقانونی انجام می شود. جای تعجب است مجلسی که خود باید جلوی کارهای غیرقانونی دولت را بگیرد خود دست به اقدام های غیرقانونی می زند. انتقال پایتخت نیازمند مطالعه است. برخی کشورها پایتخت خود را تغییر داده اند اما این کار با کمک کارشناسان و مشاوران و با مطالعه پیشین انجام شده است. انتقال پایتخت هزینه های بسیار سنگینی خواهد داشت. انتقال پایتخت همانطور که استقرار پایتخت در 200 سال گذشته تجربه کرده است، مستلزم هزینه های سنگینی است که این هزینه ها باید دیده شود و باید بر اساس هزینه ها و مطالعاتی که انجام میشود در مورد اجرایی کردن طرح تصمیم گیری شود. صدا و سیما و مجلس بحث انتقال پایتخت را بر اساس سلیقه و دیدگاه های شخصی دنبال می کنند. روزی در دولت آقای هاشمی مسئله انتقال پایتخت مطرح شد و شهرداری تهران برای این موضوع برنامه ریزی کرد و در نهایت به این نتیجه رسید که در همین تهران می توان پایتخت آرامی داشت، جلوی توسعه بیش از حد آن ار گرفت و محورهای توسعه شهر تهران را می توان تعریف کرد. اما اکنون هیچ مطالعه مشخصی در مورد تهران وجود ندارد. مشخص نیست که تهران یک شهر سیاسی است، یک شهر صنعتی است، یک شهر اداری، یک شهر توریستی، یک شهر خوابگاهی یا شهری مرکب از همه اینهاست. تعریفی در مورد شهر تهران وجود ندارد. مطالعه توسعه یک شهر پیش نیاز مطالعه کالبدی شهر است. مطالعات کالبدی شهر تهران در قالب طرح جامعع تهران انجام شده است اما هنوز مطالعه بالادست آن که طرح توسعه شهر تهران است انجام نشده است. تهران در هشت سال گذشته به دلیل برخورد غیرعلمی و زورمدارانه با افزایش 5 میلیون نفری جمعیت مواجه بوده است. در این مدت شهرداری تهران بی مهابا و با یک شیب تند تراکم فروشی کرده و شهر را به بن بست رسانده است و حالا در این بن بست تصمیم به انتقال پایتخت گرفته شده است. برای من جای سوال دارد که چرا نمایندگان مجلس که در مقابل رشد بی رویه شهرهای بزرگ حساس بوده اند در این مورد سکوت کرده اند. چرا در کمیسیون ماده 5 در اسفند سال 1391 تصمیم به افزایش یک طبقه به تراکم تمام شهر تهران گرفته می شود اما هیچ واکنشی به ان نشان داده نمی شود؟ حتی مطبوعات و رسانه ملی به این موضوع نپرداخت. حتی بحث کارشناسی هم در این مورد نشد. رسانه ملی باید در مورد تراکم فروشی های تهران که تا 20 سال آینده شهرها را فروخته اند بحث کند و مسوولان را مورد مواخذه قرار دهد. افرادی که در مجلس در زمان شهرداری غلامحسین کرباسچی آنقدر در مورد فروش تراکم حساس بودند امروز کجا رفته اند؟ همه در حل مشکلات مملکت به مماشات افتاده اند و اساسی و زیربنایی برخورد نمی کنند. بنابراین در مورد اینکه تهران منتقل شود یا سرجای خود بماند باید مطالعه شود، مطالعه ای از سوی کارشناسان و نه یک کمیسیون در مجلس یا یک کمیته در شهرداری تهران. مجلس وظیفه دارد که مطالعات را بررسی کند و بر اساس مطالعه های انجام شده تصمیم بگیرد. در حال حاضر تمام تلاش نمایندگان مجلس به ویژه نمایندگان شهرهای بزرگ این است که پایتخت را به حوزه خود نزدیک کنند. از یک سو نمایندگان استان مرکزی در تلاش برای انتخاب یک شهر از این استان به عنوان پایتخت هستند و از سوی دیگر نمایندگان شهرهای شاهرود، قزوین و زنجان هم در این مورد ادعا دارند. این نشان وجود غوغاسالاری در کشور است.
از سوی دیگر برخی طرح انتخاب شهری دیگر به عنوان پایتخت دوم ایران را مطرح می کنند که این موضوع نیز نیازمند مطالعه است و هنوز نمی توان نام طرح بر آن گذاشت. ساختن پایتخت جدید یک طرح نیست بلکه یک نظر است. اینکه شهرتهران را مرکز اقتصادی کشور کنیم و مرکز سیاسی کشور را به شهری دیگر منتقل کنیم مسئله تهران را حل نمی کند. این اقدام مشکل آلودگی هوا، تراکم بیش از حد و مشکل خدمات شهری را حل نمی کند. بلکه این مشکلات راه حل ویژه خود را دارند خواه پایتخت منتقل شود، خواه نشود. خواه تهران پایتخت سیاسی باشد چه نباشد. این تصمیماتی که در نظر است وضعیت تهران را دگرگون نخواهد کرد. اگر تهران مرکز اقتصادی کشور باشد تمام سرمایه گذاری ها به تهران روانه میشود که این خود مشکل زاست. در 35 سال گذشته تهران بدون مطالعه بالادستی که مطالعات توسعه شهر تهران است گسترش یافته است. مشکلاتی که بر اساس آن نمایندگان مجلس تصمیم به انتقال پایتخت گرفته اند قابل حل است. ترافیک تهران قابل حل است اما اراده ای برای بازگشایی گره ترافیکی تهران وجود ندارد. برنامه ای برای حل مشکل ترافیک تهران نیز وجود ندارد. برای حل هر مشکل ابتدا باید اراده وجود داشته باشد، سپس طرح و برنامه و در نهایت اجرا. اما در تهران اراده ای برای حل مشکلات وجود ندارد. تراکم فروشی بی رویه 8 سال گذشته نشان می دهد که در تهران اراده ای برای سامان بخشیدن به شهر وجود ندارد. به طور مثال وقتی آلماتی به عنوان پایتخت اقتصادی قزاقستان انتخاب می شود و آستانه تبدیل به پایتخت سیاسی کشور می شود، محدوده شهر را کنترل می کنند و ضوابط را رعایت می کنند. اما متاسفانه در ایران ضابطه، قانون و مقررات جایی ندارد. هنر هنرمندان عرصه اقتصاد دلالی این است که در جیب خود پول بکنند و توجهی به دیگران نداشته باشند. مشکلات زیست محیطی به عنوان یکی از دلایل اصلی برای انتقال پایتخت تهران مطرح شده است در حالی که تا کنون شهرداری اقدامی برای حل مسائل زیست محیطی نکرده است. به طور مثال مشکل دکل های مخابراتی و ماهواره ای که نزدیک خانه های مردم نصب شده از سوی شهرداری تهران نادیده گرفته شده است. کاهش آلودگی صوتی و آلودگی هوا هم راهکار دارد اما مسوولان به آن بی توجه اند. آقای قالیباف در 8 سال گذشته طرح «ایجاد امکانات زیست محیطی و تفریحی در دامنه البرز» را تعطیل کرد. مسوولان به دنبال رفاه، آُایش و رونق زندگی مردم نیستیم. به طور مثال در 20 سال گذشته در مالزی با تکیه بر عقل و دانش روز میزان فقر از بیش از 30 درصد به زیر 2 درصد کاهش یافته است. چرا ایران نباید با منابع زیرزمینی سرشار فقر را کنترل کند. بنابراین برای حل مشکلات نیاز به برنامه ریزی دقیق داریم، نه چرخش های آنی. اینکه فکر کنیم با جداسازی پایتخت سیاسی از پایتخت اقتصادی کشور مشکلات را حل خواهد کرد، یک اشتباه است. وجود مشکلات دیرینه در تهران نشان دهنده تصمیم گیری های نادرست است که باید از تهران آن بپرهیزیم. بنابراین بهتر است که به جای بحث در مورد طرح های پرهزینه و پرریسک به فکر اصلا پایتخت موجود باشیم. به طور قطع می توان با یک برنامه ریزی درست و دلسوزانه مشکلات تهران را حل و آن را به پایتختی پیشرفته و آرام تبدیل کرد. راه حل مشکلات نیز با مشاوره کارشناسان و صاحبنظران موجود و قابل دسترسی است. تهران مدیریت تحول و مدیریت بحران می خواهد و تا زمانی که مدیریت شهری تهران اصلاح نشود مشکلات این شهر نیز به جای خود باقی خواهد ماند. خواه تهران پایتخت باشد خواه نباشد. انتقال پایتخت تنها می تواند به مشکلات دامن بزند و تحول چشمگیری در شهر تهران به وجود نخواهد امد. اما نکته قابل تاملی که در بین تمام این بحث ها مورد بی توجهی قرار گرفته این است که در این مقطعی که کشور دچار تحریم های شدید و بحران های اقتصادی و بیکاری است طرح مسئله انتقال پایتخت به جای حمایت بی دریغ از دولت زیر علامت سوال جدی است. اکنون زمان کمک کردن به دولت برای خروج از بحران هاست. مجلس باید به جای درگیر کردن دولت با مسائل جدید در اندیشه برای کمک دادن به دولت برای حل مشکلات فعلی باشد. به ویژه اینکه انتقال یا ساختن پایتختی جدید به طور قطع بسیار هزینه بردار خواهد بود. آدرس اشتباه دادن، مردم را گمراه می کند و من معتقدم بحث بر سر انتقال پایتخت، آدرسی اشتباه برای مردم است. * وزیر اسبق راه منبع: پایش پرس

دیدگاه تان را بنویسید

 

نیازمندی ها

پیشنهاد ما

نیازمندی ها