«کنکور» یا «مچ گیری»؟

به گزارش نامه نیوز، امروز - شایان ربیعی: شنبه هفتم تیر ماه- بیش از یک میلیون و 31 هزار خانواده ایرانی هفته تلخ، پردلهره و ناآرام خود را به پایان می‌رسانند و کنکور سراسری سال 93 به پایان می‌رسد. آزمون سراسری کنکور، که بارها برگزاری آن و فلسفه وجودی‌اش مورد انتقاد کارشناسان و خانواده ها قرار گرفته است، کماکان به صورت هرساله برگزار می‌شود و هر سال در سه روز متوالی ایام تلخی را برای کنکوری‌ها و خانواده‌های آنان رقم می‌زند. به رغم آنکه ممکن است فکر کنید ادامه این گزارش غیرواقعی یا احیانا طنز است، باید به حضور شما عرض کنیم که این گزارش از ابتدا تا پایان کاملا جدی است و حتی قدری عصبانی است و علت این امر را نیز در پایان گزارش خواهید خواند. قضیه از چه قرار است. ساعت هفت صبح درهای ورودی محل برگزاری آزمون بسته می‌شوند، بنابراین کنکوری مورد نظر! باید دست کم ساعت 5 صبح در شهرهای بزرگ از خواب بیدار شود، صبحانه بخورد، آماده شود و خواب همه اهالی خانواده را به هم بریزد! خیابان‌ها را زیر پا بگذارد و تازه برسد به محل کنکور! اجتماع بی حد و حصر کنکوری‌ها در جلوی در ورودی محل برگزاری با خانواده‌هایشان و اضطراب و انرژی‌های منفی بسیاری که در سپیده دم یک روز آخر هفته کلونی‌وار جمع شده است، کافی است تا یک روز کامل یک فرد خراب شود.کنکوری‌ها مثل اسیران یک جنگ تمام عیار به صف و با صدای خش‌دار کسی که از بلندگو فرامین را بیان می‌کند وارد سالن می‌شوند، آن‌ها از هم اکنون زیر ذره بین مراقب‌های آزمون هستند تا خلافی ازشان سر نزند. «رابطان، اجرای بند یک» این صدایی است که در سالن محل کنکور، می‌پیچد! نفس‌ها در سینه حبس شده است! به تعداد همه کنکوری‌های حاضر در سالن این سئوال تکرار می‌شود:« چی؟». اما کسی جواب نمی‌دهد! زیرا رابطان، یا همان مراقب‌ها باید به اجرای آن بند بپردزاند و ادبیات اداره این آزمون به قدری رمزی و مشکوک است که بی شباهت به اسارت‌گاه‌های دوران جنگ‌ها نیست.بگذریم! ایران پهناور در گوشه گوشه اش این اتفاق می‌افتد. کیک و ساندیس مشهور قدیم که امروزه کیک و شیر و حتی در مواردی گزارش شده که شیر هم نداده‌اند و یک کیک خشک و خالی بوده است! در میان کنکوری‌ها تقسیم می‌شود! بر اساس همان دیسیپلین اسارت‌گاهی، آزمون به پایان می‌رسد و کنکوری‌ها، مثل آزاد شدگان از بند اسارتی یک ساله از محل برگزاری آزمون فرار می‌کنند. داستان راستان سپیده از گروه علوم تجربی در کنکور امسال شرکت کرده و برای این که بتواند ساعت هفت صبح جمعه در محل برگزاری کنکور باشد، مجبور شده است که شب گذشته از روستایشان راه بیافتد و با مادرش به مرکز شهرستان بیاید و در خانه یکی از فامیل‌هایش تا صبح نخوابد و....می‌گوید: خوب نبود!نمیدانم چند سئوال را جواب داده‌ام!او حتی فرصت نکرده که کیک و شیرش را هم بخورد. زیرا چنان که خودش می‌گوید، «استرس و اضطراب در زمان برگزاری آزمون زیاد است و آدم اصلا به این که لازم است چیزی بخورد، فکر هم نمی کند».وضعیت فرزاد هم بی شباهت به سپیده نیست، اما محل کنکور او تهران است نه یک شهر دور دست در غرب کشور! فرزاد هم از آزمونش راضی نیست، می‌گوید: «کنکور شبیه مچ گیری است، ما نزدیک به 12 سال درس می‌خوانیم بعد یک دفعه‌ای باید در 4 ساعت همه را پس بدهیم! این خیلی مسخره است»نکته ای که فرزاد به آن اشاره می‌کند، قابل توجه است! زیرا ادامه تحصیل و شاید بهتر بگویم ادامه زندگی یک فرد به همین آزمون بستگی دارد، آزمونی که چهار ساعت است و چهل سال آینده زندگی فرد را رقم می‌زند.اگرچه چهار ساعت زمان کوتاهی برای فرزاد است اما شکیب نظر دیگری در این باره دارد! او می‌گوید: «این که در یک روز، چهار ساعت متوالی به صورت یکریز فردی بخواهد به حدود 250 سئوال جواب بدهد آن هم سئوال‌هایی در چند حوزه مختلف اصلا منطقی نیست. زیرا اضطراری وجود ندارد که یک فرد حتما در یک زمان چهارساعته هرچه را بلد است روی کاغذ بیاورد، در ضمت چهارساعت زمان کمی نیست، این همه زمان که مملو از استرس و فشار روانی است هیچ نتیجه ای در بر ندارد»آنچه شکیب به آن اشاره کرده است هم قابل توجه است!کسی که همه ماحصل یک عمر درس خواندنش را باید در چهار ساعت ارائه کند آن هم به صورت متوالی در حوزه‌های مختلف و البته در یک فضای ملتهب با فشار روانی بالا، چگونه می‌تواند ذهنش را منسجم کند و از داشته‌هایش به نحو مطلوب استفاده کند؟ کنکور با نیم حبه ریتالین فرزانه سومین بار است که در کنکور ریاضی شرکت می‌کند، از دوست‌هایش که حالا دانشجو شده‌اند یاد گرفته ریتالین می‌تواند قوه تمرکز را در کوتاه مدت تقویت کند، می‌گوید: یک ساعت قبل از برگزاری آزمون یک دوم یک حبه قرص را خوردم، بعد سرم انداختم روی سئوال ها و تا آخر با تمرکز تمام هرچه را بلد بودم نوشتم»او در پاسخ به این سئوال من که مگر بقیه کنکوری‌ها کاری غیر از این انجام می‌دهند؟ چرا قرص مصرف کردی؟ می‌گوید: این قرص باعث می‌شود روی همه سئوال‌ها به اندازه کافی وقت بگذاری و همه را با دقت تمام بخوانی بعد پاسخ‌ها را مرور کنی و... اما بقیه این کار را انجام نمی‌دهند اصلا تمرکز ندارند.فرزانه از امتحانش ناراضی نیست و می‌گوید: این بار تمام تلاشم را کردم، اما اگر باز هم قبول نشوم دوباره در کنکور شرکت می‌کنم. شاید این بار به جای نیم حبه، یک حبه تمام ریتالین مصرف کند! ساسان دکتر می‌شود؟ مادر ساسان، از سپیده‌دم تا حوالی ظهر در ماشینش نشسته و منتظر بازگشت قهرمانانه پسرش است. او امیدوار است ساسان با رتبه خوبی قبول شود! می‌گوید: از سال گذشته برای این که تشویق شود به پسرم می‌گویم دکتر! می‌خواهد دندانپزشکی بخواند اما انگار آسان نیست. می‌گویم: لابد سعی کرده‌اید محیط مناسبی برای درس خواندنش فراهم کنید. پاسخ می‌گیرم که: هرچه لازم بوده انجام داده‌ایم! کلاس‌های تقویتی! آزمون‌های تمرینی و... البته ساسان پسر زرنگیه و با استعداده! حتما قبول میشه حتما!می‌گویم انشالله.فرهاد کارگر است، می‌خواست مهندس شود!ساعت نزدیک 12 و 15 دقیقه است، از میان کسانی که فوج فوج از سالن برگزاری آزمون خارج می‌شونذ، فرهاد را می‌بینم! با عجله راه می‌رود! می‌پرسم: «چطور بود کنکور؟» - سخت بود؟ - خوب خوانده بود؟ - بله اما سخت بود! - یعنی قبول نمی‌شوی؟ - خدا می‌داند. معلوم است خیلی گرسنه‌ای که این همه باعجله داری می‌روی؟ - نه باید بروم به ماشین برسم. فرهاد باید برگردد به روستایشان! او کارگر است و یک سال گذشته در کنار کار، درس هم می‌خوانده است! کلاس تقویتی و کنکور آزمایشی هم نداشته! لابد به این دلیل رشته ریاضی را انتخاب کرده که مهندس شود! وقتی داشت برمی‌گشت برای آخرین بار ازش پرسیدم خوب بودی حالا تو جلسه، قبول میشی؟ گفت: نه! چند خانواده خبر خوب می‌گیرند کنکور اگر مثل سابق باشد که هست در قالب سه منطقه برگذار می‌شود! مناطق اول، دوم و سوم! بنابراین بر اساس میزان محرومیت از امکانات و آموزش کافی، متقاضیان می‌توانند در این مناطق نام بنویسند و کنکوری شوند از آنجا که نتایج آزمون هم در همین سه قالب ارائه می‌شود، می‌توان گفت که در آزمون کنکور تلاش شده تا عدالت و خلأ شکاف آگاهی و اطلاعی مورد توجه قرار گیرد.با این وجود در میان همه کنکوری‌ها به جرأت می‌توان گفت که بیش از 80 درصد کنکوری‌ها در پایان آزمون از نتیجه کار خود راضی نبوده‌اند! من برای تهیه این گزارش در قالب یک سئوال کوتاه که: راضی بودی یا نه؟ این موضوع را از بیش از 100 نفر جویا شدم! قریب به اتفاق گفتند نه! و بسیار محکم گفتند نه!حالا اگر فرض بگیریم که 80 درصد از کنکوری‌ها ناراضی باشند درو اقع از مجموع یک میلیون شرکت کننده، 800 هزار نفر ناراضی هستند! این یعنی 800 هزار خانواده! و حالا تصور کنید که هر سال در سه روز، 800 هزار خانواده حسرت و افسوس بخورند! و این حسرت و افسوس هر سال دست به دست و خانه به خانه بگردد و جابجا شود! زیرا کنکور شتری است که دم در خانه همه می‌خوابد. روزی برای مچ گیری؟ برگزاری کنکور هر سال با حاشیه‌هایی همراه بوده است! اعتراض‌های گسترده به تقلب در برگزاری، فروش سئوال‌ها، کلاس های تقویتی تقلبی، آزمون‌های آزمایشی با ادعای همانندی سئوالات و.... با این وجود تعبیری که یکی از پاسخگویان درباره کنکور به کار برد تعبیر جالبی بود: «مچ گیری»!محمدرضا گفت: «ما دوازده سال درس می‌خوانیم! در این دوازده سال نمی‌توانند بفهمند که ما لیاقت ورود به دانشگاه را داریم یا نه؟ حتما باید بیایند امتحان بگیرند؟ این امتحان نیست! مچ گیری است»محمد رضا دوشب قبل از امتحان کنکور، پدرش را از دست داده است.اما سئوال که از مسئولان می‌پرسد قابل تامل است! دوزاده سال درس خواندن آیا زمان کمی برای سنجش توانمندی‌های یک فرد و لیاقتش برای ورود به دانشگاه است؟در ادامه این سئوال باید تاکید کرد که منطق برگزاری آزمون سراسری کنکور چیست؟ آیا منطق کنکور شبیه منطق مسابقات المپیک یا جام جهانی است که همه با هم به مسابقه بپردازند؟ مسئولان سازمان سنجش کشور باید پاسخ دهند که با آزمون چهار ساعته کنکور چه چیزی را می ‌توان سنجید؟ آزمونی که هر سال این همه حواشی و هزینه مادی، روانی و معنوی دارد؟ آیا این پیکار گروهی صرفا برای دست یابی به این نتیجه که چه کسانی لیاقت ورود به دانشگاه را دارند لازم است؟ یا صرفا پل باریکی است که ناچار باید چند صد هزار نفر نتوانند از آن رد شوند؟ و بنابراین باید در یک آزمون گروهی مچشان را گرفت؟ منبع: ابتکار