کد خبر: 16846
تاریخ انتشار :

بنزین بی‌برکت و ناخالص، آلودگی خالص

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

به گزارش نامه به نقل از هفته نامه متن،بنزین‌های داخلی چقدر بر سلامت افراد اثر می‌گذارد و میراث این بنزین‌ها برای دولت بعدی چیست؟ ایران پس از تحریم‌ها دیگر نتوانسته بنزین وارد کند و به‌ناچار دست به تولید داخلی این محصول پرمصرف زده است؛ تولیدی که آخر و عاقبتش چندان هم روشن نیست. این رشته مشترک کلام همه مردمی است که با خبرنگار «متن» گفت‌وگو کرده‌اند. همین دو هفته پیش، پایتخت ایران به دلیل رسیدن آلودگی هوا به مرز هشدار، چند روزی تعطیل بود؛ بسیاری از کارشناسان، این آلودگی هوا را به کیفیت پایین بنزین‌های ساخت داخل نسبت دادند. آلودگی‌ها و تعطیلات ناشی از آن، هزینه‌های گرانی بر دوش دولت می‌گذارد؛ هزینه‌های درمان و سلامت که برای شهروندان سرسام‌آور شده و بخشی از آن برعهده دولت است و نیز تعطیلی پایتخت که حداقل روزی ۶۰۰ میلیارد تومان برای دولت هزینه داشته است. کارشناسان می‌گویند، علت اصلی ورود سوخت غیراستاندارد به بازار ایران، تغییر کاربری برخی از پتروشیمی‌ها برای افزایش تولید بنزین و کاهش وابستگی به واردات است. سوخت تولیدشده در پالایشگاه‌ها هم کیفیتی به‌مراتب پایین‌تر از استانداردهای کنونی جهان دارد. ایران به دلیل تحریم‌ها دیگر نمی‌تواند بنزین وارد کند. بنزینی که اشتهای مصرفش در کشور بالاست و مصرف روزانه تا بیش از ۸۵ میلیون لیتر هم رسیده است. پای حرف دل مردم خبرنگار «متن» با ۱۰ شماره تصادفی از شمال، جنوب، غرب، شرق و مرکز تهران تماس گرفت تا از مردمی که در پایتخت از خودرو استفاده می‌کنند، در مورد کیفیت بنزین مورد استفاده‌شان بپرسد. گلایه شهروندان از بنزین مصرفی‌شان را می‌توان در چهار دسته طبقه‌بندی کرد. 1- نخستین نکته‌ای که در گفت‌و‌گوهای مردمی آشکار شد، آن است که بنزینی که به باک خودروها تزریق می‌شود، چه از نظر کمیت، چه از نظر کیفیت در جایگاه‌های مختلف، متفاوت است. آقای «گ» توضیح می‌دهد: «مثلا من زمانی که در قیطریه بنزین می‌زنم، درجه بنزین همان میزانی را که انتظار دارم نشان می‌دهد، اما زمانی که در پمپ بنزینی در محل کارم (تهرانپارس) بنزین بزنم، عقربه بنزین شمار عدد کمتری را نشان می‌دهد؛ این در حالی است که در هر دو جا ۳۰ لیتر بنزین زده‌ام و باک بنزین ماشین هم خالی بوده است.» او همچنین تاکید می‌کند: «حتی گویا کیفیت این بنزین‌ها هم فرق می‌کند؛ چراکه با ۳۰ لیتر بنزینی که از یک جایگاه دریافت می‌کنم، می‌توانم کیلومتر‌های بیشتری نسبت با همین ۳۰ لیتر جایگاه دیگر، رانندگی کنم.» به این نکته تقریبا همه شهروندان اشاره می‌کنند. 2- دومین موردی که مخاطبان «متن» بر آن تاکید داشتند، به این ادعا برمی‌گردد که هنگام تزریق بنزین تصور می‌شود پمپی که از آن بنزین تزریق می‌کنند، «هوا دارد»! آقای «ق» در این باره می‌گوید: «بارها اتفاق افتاده که شاسی تلمبه بنزین را فشرده است و برای چندین ثانیه بدون آن‌که بنزینی از پمپ خارج شده باشد، نمایشگر دستگاه، کنتور انداخته است.» 3- مورد بعدی «آغشته بودن آب با بنزین» است. یکی از نمونه‌ها توضیح می‌دهد: «برخی مواقع پیش آمده که بنزین را در یک ظرف ریخته‌ام تا به خودرو‌ام برسانند و پس از چند لحظه متوجه تفکیک مایع درون ظرف به دو بخش تیره و بی‌رنگ شده‌ام.» یکی دیگر از شهروندان در این مورد می‌گوید: «البته «آب» یک اصطلاح است و منظور از آن ماده دیگری است که با بنزین مخلوط می‌شود تا مقدار کمتری بنزین در ازای پول بیشتر داده شود. من نمی‌دانم آن ماده چیست؛ اما به هر حال این بنزین‌ها خالص نیست.» 4- نکته دیگری که شهروندان به آن اشاره می‌کنند، رسوباتی است که در باک خودروهایشان ماندگار می‌شود و هم بنزین‌سوزی را با اختلال مواجه می‌کند هم باعث مشکلات سخت‌افزاری، ایجاد اشکال در عملکرد موتور و سیستم سوخت‌رسانی می‌شود. درد بی‌درمان؟ «با تحریم بنزین، دولت مجبور شده است پالایشگاه‌هایی را که آماده بهره‌برداری نبوده‌اند، راه‌اندازی کند. بنزینی که به‌تازگی در ایران تولید می‌شود کیفیت کافی ندارد. این امر باعث افزایش آلودگی هوا در شهرهای بزرگ شده است. کم‌ترین آسیب این مساله در کوتاه‌مدت افزایش روند بیماری و در درازمدت افزایش مرگ‌ومیر شهروندان ایرانی است.» این را موسسه «آی-کن» در گزارشی که به‌تازگی منتشر کرده، آورده است. علاوه بر پژوهشکده‌های خارجی، نهادها و مسوولان کشور هم از از کیفیت بنزین‌های ایرانی نگران هستند. خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران، ایرنا، هم با انتشار گزارشی از نگرانی شهروندان در مورد آلودگی فضای شهرها به‌علت استفاده از بنزین تولید ایران خبر داده است. به گفته رییس ستاد محیط‌زیست شهرداری تهران میزان بنزن موجود در هوای تهران و اغلب شهرهای بزرگ ایران چهاربرابر استانداردهای جهانی است. او میزان گوگرد خودروهای دیزل در ایران را ۲۰ برابر متوسط خودروهای مشابه در جهان می‌داند. بنزین‌ها خیلی هم خوب هستند! با وجود نگرانی‌های مردم، نظر کارشناسان، نگرانی مجلسی‌ها و همین‌طور تاکید مسوولان کنترل کیفیت و محیط زیست، مرغ مسوولان وزارت نفت یک پا دارد. آن‌ها به هیچ عنوان زیر بار کیفیت پایین بنزین تولیدی نمی‌روند. در یکی از تازه‌ترین و جالب‌ترین اظهارنظرها، مدیرعامل شرکت ملی پتروشیمی در تایید کیفیت بنزین ایران گفت که بهتر از این وجود ندارد! «عبدالحسین بیات» گفته که «بنزین تولیدی در مجموعه پتروشیمی مرغوبیت بین‌المللی دارد. در پتروشیمی بارها اعلام کردیم به دلیل این‌که پتروشیمی‌های ما به‌روز هستند، تولید بنزین در مجموعه پتروشیمی مرغوبیت بین‌المللی دارد.» آنچه می‌ماند بر جای… به هرحال دولت و مسوولانش هر اما و اگری را که پژوهشگران و کارشناسان بر سر کیفیت بنزین داخلی می‌گذارند، رد می‌کنند و مدعی‌اند بنزین تولید داخل «خیلی خوب» است. به نظر می‌رسد، خلاف آن چه مسوولان دولتی می‌گویند، حالا باید بنزین ساخت ایران را هم باید کنار سایر هزینه‌هایی قرار داد که «مردم» در ازای تحریم‌ها پرداخت می‌کنند. این بنزین به آمار ۴۵ هزار ایرانی که سالانه قربانی آلودگی هوا می‌شوند می‌افزاید، هزینه‌های درمان را برای دولت افزایش می‌دهد، بار جدید روی دوش مردم می‌گذارد، باعث تخریب خودروهایی می‌شود که اکنون خودروسازها برای واردات قطعاتش به هزار ترفند متوسل می‌شوند، سردرد و بیماری‌های عصبی می‌آورد، بر هوش نوزادان اثر منفی می‌گذارد و... فراموش نکنید این همه هزینه برای دولت و کشور حتی از هزینه واردات بنزین با دلار 3 هزار تومانی هم بیشتر است. آثار این وضع هم گریبان دولت بعدی را سخت خواهد گرفت و هم دامن مردم را !

دیدگاه تان را بنویسید

 

نیازمندی ها

پیشنهاد ما

نیازمندی ها