باروتهای نسلکش/حیات وحش ایران آخرین نفسهایش را میکشد
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه به نقل از هفته نامه متن، خبر این بود: «دو راس شوکای کمیاب و آبستن در منطقه حفاظتشده «بولا» در مازندران شکار شدند.» شوکا در حقیقت همان گوزن مینیاتوری است که کوچکترین گونه گوزن در کشور به شمار میرود. این گوزنهای آبستن در حالی با بیرحمی تمام سوژه شکارچیان غیرقانونی شدند که هیچ اقدام قانونی برای برخورد با شکار غیرقانونی نمیشود. طعم تلخ انقراض پنهان در پشت بوتهها، خیره به مگسک تفنگ و در نهایت شلیک شکارچیان تفنگدار است که هرباره حیوانات بیدفاع را هدف قرار میدهند. هفته پیش دوباره صدای شلیک شکارچیان به گوش رسید، حیوانی شکار شد و صدای آه و افسوس فعالان محیط زیست هم دوباره بلند شد. این بار هم مسئولی نبود که در برابر شکارهای غیرقانونی قد علم کند. گویی مسئولان محیط زیست خود تشویقی برای این شکارهای غیرمجاز هستند. کشتار دو راس شوکای کمیاب و آبستن، آن هم در یک منطقه حفاظتشده که اصولا شکار ممنوع است را مدیر انجمن دیدهبان محیط زیست و حیات وحش ایران اعلام کرد. کیوان هوشمند، با شرح ماجرایی که بر این دو حیوان گذشته است، میگوید: «یگان حفاظت محیطزیست مازندران روز جمعه در جریان گشت و کنترل مناطق جنگلی حفاظتشده «بولا»، واقع در دودانگه ساری، با مشاهده آثار شکار غیرمجاز، موفق به دستگیری چهار شکارچی متخلف شدند.» شوکا یا همان گوزن مینیاتوری، رنگ تقریبا قهوهای و نوک موهای روشن دارد و وزنش حدود ۱۵ کیلوگرم است. گوزن از گونههای جانوری متعلق به میلیونها سال پیش است. حیات گوزنها در شمال ایران قدمتی طولانی دارد و روزگاری در گستره وسیعی از مناطق جنگلی جنوب دریای خزر در استانهای گیلان، مازندران و گلستان زندگی میکردند. مدیر انجمن دیدهبان محیطزیست و حیات وحش ایران، همچنین به تاثیر شکار این حیوان کمیاب بر محیطزیست و حیات وحش ایران اشاره میکند و میگوید: «در حال حاضر نسل هر دو گونه گوزن مناطق جنگلی شمال ایران، یعنی مرال (گوزن قرمز) و شوکا (گوزن مینیاتوری) به دلیل تخریب گسترده، تغییر کاربری عرصههای جنگلی شمال کشور به مناطق مسکونی و زمینهای کشاورزی و نیز شکار بیرویه، در آستانه انقراض قرار دارد.» خبر کشته شدن گونههای مختلف حیات وحش؛ از خرس گرفته تا مرال و یوزپلنگ و پلنگ، هر از گاه تبدیل به تیتر اصلی رسانهها میشود و بعد از مدتی هم خبر، خاصیتش را از دست میدهد و در اذهان عمومی فراموش میشود. این فراموشی و بیتوجهی، خود موجب شده عدهای با خونسردی تمام، اقدام به شکار غیرقانونی کنند و عدهای دیگر نیز به تخریب زیستگاهها بپردازند. البته چیزی که در این میان اهمیتی به آن داده نمیشود، حفظ حیات وحش کشور است. برای مثال، تا سالها پیش، جمعیت قوچ، میش، کل و بز در پارک ملی خجیر، ورجین و سرخهحصار بالغ بر 15هزار راس بود، اما اکنون این رقم بهدلیل شکار و ویلاسازی در این مناطق، به سه هزار راس کاهش یافته است. اسماعیل کهرم، استاد دانشگاه و فعال محیط زیست، با تاکید بر افزایش شکار غیرقانونی میگوید: «متاسفانه هر روز در نقاط مختلف کشور، شاهد افزایش شکار غیرقانونی هستیم، این در حالی است که قانون و مقررات لازم برای شکار و صید وجود دارد و مناطق شکار آزاد هم مشخص شده است. طبق قانون، فصل شکار از ابتدای پاییز تا 15 دیماه است، اما متاسفانه برخی شکارچیان نسبت به این موضوع بیتفاوتند؛ آن هم در حالی که میدانند که بسیاری از حیوانات پستاندار اوایل بهار زاد و والد میکنند. این اخلاقی نیست که بهطور غیرقانونی و با ناجوانمردی کامل، حیوانی را از بین ببریم.» وی علت اصلی شکار غیرمجاز را نبود محیطبان میداند و میگوید: «13 میلیون هکتار منطقه حفاظتشده در کشور است، اما تنها دو هزار و 700 محیطبان برای این اراضی وجود دارد، در حقیقت این محیطبانان نمیتوانند تصرف کامل روی اراضی داشته باشند. البته مسئولان محیط زیست خود را به خواب خرگوشی زدهاند و دیگر برایشان حفظ محیط زیست اهمیتی ندارد.» شکار بیرویه پرندگان آمارهای محیط زیست نشان میدهد، شکار و صید پرندگان مهمترین و عمدهترین تخلفات در حوزه محیط زیست طبیعی بوده است. همچنین بر اساس اطلاعات و دادههای سازمان محیط زیست، «کبک» بیشتر از گونههای دیگر شکار میشود. بعد از شکار پرندگان، چارپایانی مانند «کل و بز» و «قوچ و میش» در رتبه بعدی شکار قرار دارند. در مقوله قانونمند کردن صید و شکار، بهترین راه، فرهنگسازی است؛ به این معنا که برنامهریزیها و آموزش در این جهت باید به گونهای باشد که جوامع محلی این را درک کنند که محیط زیست و حیات وحش به آنان تعلق داشته و برای حفظ آن باید تلاش کنند، در غیر اینصورت، کنترل شکار و صید به سختی انجام خواهد شد. همچنین در هشت ماهه اول سال جاری، 554 مورد شکار پستانداران، صید 108 هزار و 741 قطعه آبزیان و 6هزار و 144 مورد شکار غیرمجاز پرندگان انجام شده است. سرهنگ حمیدرضا خیلدار، فرمانده یگان حفاظت از محیط زیست، درباره علت افزایش شکار غیرمجاز پرندگان میگوید: «سال گذشته بهدلیل شیوع آنفلوآنزای پرندگان، شکارچیان جرات نمیکردند پرنده شکار کنند. همین عامل موجب شد میزان شکار غیرمجاز پرندگان در سال 90 به میزان قابل توجهی کمتر از سال 91 باشد.»
دیدگاه تان را بنویسید