حیات وحش ایران در حال انقراض است
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
عدهای مدعی هستند که شکار با آبا و اجداد آنها گره خورده است و البته این موضوع بین تمامی مردم دنیا مرسوم است. فعالان محیط زیست هم این موضوع را قبول دارند و معتقدند اگر شکار روی اصول مشخصی انجام شود، هیچ مشکلی برای محیط زیست به وجود نمیآید و علاقهمندان شکار هم میتوانند با ضوابط خاصی به راحتی شکار کنند. اما نکته بسیار مهم تعداد کم علفخواران کشور است. آمارهای محیط زیست نشان میدهد مجموع علفخواران کشور 111 هزار راس است. این میزان علفخوار برای کشور بسیار کم است و متاسفانه از 50 سال پیش که سازمان محیط زیست تاسیس شد، تنها در دشت ارژن و پریشان 200 هزار رآس علفخوار وجود داشته است که از آن زمان تاکنون با وجود داشتن سازمان محیط زیست، مجموع علفخواران کشور روز به روز کمتر شده است. در حقیقت، حیات وحش کشور در حال انقراض و نابودی است و اگر شکارچیان بخواهند همین تعداد اندک را هم شکار کنند، لطمه غیرقابل جبرانی به محیط زیست وارد میکنند. موضوع دومی که موجب شده است شکار در ایران افزایش پیدا کند، کشاورزان و دامداران هستند. بسیاری از روستاییان به علت نداشتن آموزشهای لازم در مواجهه با حیوانات آنها را از بین میبرند. این سالها شکار پلنگ، گراز، خرس و یوزپلنگ بیشتر از سالهای قبل شده است، چراکه کشاورزان و دامداران برای جلوگیری از نابودی محصولات کشاورزی یا نگهداری دامهایشان، اقدام به کشتن حیوانات میکنند. متاسفانه باید اعلام کرد که محیط زیست در این باره بسیار کوتاهی کرده و مسئولان این سازمان نتوانستهاند به تعهدات خود عمل کنند و هماکنون شاهد هستیم که حیات وحش ایران در بدترین شرایط خود قرار گرفته است. مسئولان این سازمان هیچ تفکری برای بهبود این وضعیت ندارند. درحقیقت، تخریب زیستگاه حیوانات، کاهش منابع آب و خاک تغییر کاربری اراضی و شکار در کاهش حیات وحش بسیار تاثیرگذار بوده است. مسئولان اگر نمیتوانند از تخریب زیستگاه و تغییر کاربری جلوگیری کنند، میتوانند حداقل جلوی شکار غیرقانونی را بگیرند. آمارها نشان میدهد ایرانیها روزانه 13 هزار و 700 تن گوشت مصرف میکنند. از سوی دیگر، شکارچیان هم معتقدند که شکار میکنند تا معیشت خانواده را تامین کنند. اگر همه 111 هزار راس علفخوار را یکجا بکشیم، سرانه یک روز مصرف گوشتی ایرانیها هم نیست، چرا که حیات وحش ایران تنها پنج هزار و 500 تن گوشت دارد. بنابراین به نظر میرسد مسئولان باید درباره شکارهای غیرقانونی و حتی قانونی، برنامهریزی داشته باشند. مسئولان محیط زیست بر چه اساسی مجوز شکار صادر میکنند و اگر مجوز صادر میشود، چه برنامهای برای افزایش گونههای حیوانی دارند؟ در حالی که برخی از گونههای حیوانی در حال انقراض هستند، مسئولان محیط زیست چشمانشان را روی موضوعی به این مهمی بستهاند. البته قوانین هم درباره شکارهای غیرقانونی ضعیف است، همچنین هیچ تناسبی بین مجازاتها و جرم وجود ندارد و قانونگذار هم اراده لازم را برای اعمال قانون ندارد. محمد درویش فعال محیط زیست
دیدگاه تان را بنویسید