سهم مردم و سلامت از بودجه عمومی چقدر است؟
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه به نقل از هفته نامه متن، بخش بیشتری از هزینههای درمان، از سال 90، از جیب مردم پرداخت میشود. با این شرایط اگر سال آینده اعتبارات کافی و واقعی در اختیار بخش سلامت قرار نگیرد، این موضوع، هم موجب نارضایتی جامعه پزشکی میشود و هم پرداخت از جیب مردم را افزایش میدهد. نظام سلامت، اعتبارات مشخصی را طلب میکند که اگر به موقع تامین نشود، این هزینه باید از جای دیگری تامین شود که قطعا تنها محل تامین این اعتبار، جیب مردم خواهد بود. علیرضا زالی، قائم مقام سازمان نظام پزشکی معتقد است پیشبینیها برای سال 92 نشان میدهد که سال بعد به دلیل بودجه کم و نوسانات نرخ ارز، این بخش با مشکلات عدیدهای مواجه باشد؛ مشکلاتی که موجب خالی شدن بیشتر جیب مردم میشود. مجلس هشتم هنگام بررسی بودجه سال 91 کل کشور، علاوه بر تصویب اختصاص سه هزار میلیارد تومان از بودجه برای بخش سلامت کشور، به منظور اجرای طرح پزشک خانواده و کاهش سهم مردم از هزینههای درمان، مبلغ شش هزار میلیارد تومان را نیز از محل آزادسازی قیمتها در فاز دوم هدفمندی یارانهها به بخش سلامت اختصاص داده بود که البته به دلیل عدم اجرای فاز دوم، این مبلغ نیز هرگز به حساب وزارت بهداشت واریز نشد. وزارت بهداشت، هم در بحث توسعه مراکز درمانی و نوسازی بیمارستانها و هم در بحث اجرای پزشک خانواده، نیازمند بودجههایی است که تا سالهای قبل کمتر به چنین بودجههایی نیاز داشت، اما در سال 91 در حالی نوسازی و توسعه بیمارستانها و اجرای پزشک خانواده در دستور کار قرار گرفت که با عدم تامین منابع پیشبینیشده برای آن، مشکلات نظام سلامت، بیش از گذشته شد. سال سخت بهداشت و درمان در حالی که در ابتدای سال 91 با توجه به تصویب بودجههای مناسب، سال خوبی برای حوزه بهداشت و درمان کشور پیشبینی میشد، اما با گذشت دو فصل از سال و عدم پرداخت سهم سلامت از محلهای پیشبینی شده بودجهای، دوران سخت برای حوزه سلامت کشور آغاز شد. عدم پرداخت بودجهها در اولین گام در حوزه دارو خودنمایی کرد و خزان دارو در کشور از ابتدای مهرماه رفته رفته پررنگتر شد تا جایی که در اواخر پاییز این بحران به اوج خود رسید. در حالی که قرار بود در سال 91 حدود 2500 میلیارد دلار ارز برای واردات دارو اختصاص پیدا کند تا آبانماه تنها 800 میلیون دلار از این مبلغ محقق شده بود و مابقی نیز در پیچ و خم دعوای وزارت بهداشت و بانک مرکزی باقی مانده بود و روز به روز فشار قحطی و گرانی دارو بر گلوی بیماران سنگینتر می شد. از سوی دیگر، مشکلات اقتصادی بیمهها باعث شده بود سهم بدهی بیمهها به وزارت بهداشت به رقمی حدود 200 میلیارد تومان در هشت ماهه اول امسال افزایش یابد و عدم گردش اقتصادی میان بیمهها و بیمارستانها به جایی رسید که بسیاری از بیمارستانها دولتی و خصوصی را با مشکلات زیادی روبرو شدند. البته ابوترابی، نایب رئیس مجلس معتقد است: «با توجه به کاهش درآمد نفتی و ضرورت مدیریت صحیح منابع بیمارستانها، باید با افزایش بهرهوری، نسبت به تامین هزینهها اقدام شود.» اما این تمام ماجرا نبود، طرح پزشک خانواده که در اولین گام قرار بود تا پایان دولت دهم در تمامی شهرها و روستاهای کشور اجرایی شود، به دلیل نبود هماهنگی میان بیمهها و وزارت بهداشت و نیز عدم تامین سهم دولت از هزینهها، این طرح، با مشکل روبهرو شد تا جایی که این طرح که در سه استان آغاز شده بود تا مرز تعطیلی پیش رفته و در استان تهران نیز عملا به حالت تعلیق درآمد. حالا در آستانه سال جدید، همچنان نگرانی از فشار بودجه بر نظام سلامت، وجود دارد. رئیسجمهور در نطق تلویزیونی خود از سهم دو هزار میلیارد تومانی بودجه سلامت از بودجه کل کشور خبر داد که این رقم در شرایط عادی کمتر از آن چیزی است که نظام سلامت به آن احتیاج دارد و این مسائل در جایی است که معمولا همه بودجه مصوب اختصاص پیدا نکرده و این خود ظلم بیشتری به نظام سلامت کشور است. سهم مردم از مشکلات نظام سلامت مشکلات بودجهای نظام سلامت تنها یک قربانی داشت و آن هم مردم بودند، به طوری که بر اساس گفته مرضیه وحیددستجردی، وزیر سابق بهداشت: «سالانه 5 تا 7 درصد مردم به دلیل هزینههای ناشی از بیماری و درمان آن فقیر میشوند.» حسینعلی شهریاری، رئیس کمیسیون بهداشت و درمان مجلس نیز با بیان اینکه مشکلات حوزه سلامت، مردم را نگران کرده است، تاکید میکند: «مردم از اینکه بیمار شوند، نگران هستند، زیرا هزینههای درمان و مشکلات ناشی از آن بسیار بالا است.» این جملات در حالی از سوی مسئولان نظام سلامت بیان میشود که براساس رهنمود رهبر معظم انقلاب، بیماران و همراهان آنها نباید هیچ رنجی به جز آلام بیماری داشته باشند. اما این روزها، به بیمارانی که به سیستم بهداشت و درمان کشور مراجعه میکنند، سخت میگذرد. داروهای بیماران خاص علاوه بر کمبود در سیستم توزیع دارو، با افزایش چند برابری روبهرو شده و پدیده زیرمیزی نیز روز به روز عرصه را بر بیماران تنگتر میکند. سهم مردم از هزینههای درمانی همچنان بالا است به گفته سید عباس حسنی، معاون توسعه مدیریت و منابع وزارت بهداشت: «هماکنون 54 درصد پرداختها از جیب مردم صورت میگیرد»؛ سهمی که برنامه پنجم توسعه، وزارت بهداشت را مکلف کرده بود که آن را تا پایان برنامه، به زیر 30 درصد کاهش دهد، اما هنوز اتفاق خاصی در این حوزه رخ نداده است. در حالی که در بسیاری از کشورهای پیشرفته دنیا سرانه سلامت عمومی در اولویتهای بالا قرار داشته و موضوع بهداشت و درمان نیز همواره از اولویتهای اختصاص بودجه محسوب میشود، اما این امر در ایران به فراموشی سپرده شده و آن گونه که شهابالدین صدر، رئیس سازمان نظام پزشکی میگوید، سلامت در اولویت دهم برای دولت محسوب میشود و دولت چه در اختصاص بودجه و چه در تعیین سرانه سلامت کمتر به این مقوله توجه کرده است. فشار هزینههای درمانی روز به روز بر مردم بیشتر میشود. صفهای دارو در داروخانههای هلالاحمر و 13 آبان و حضور بیماران شهرستانی و تهیه داروها با مبالغ گزاف، تنها بخشی از مشکلات مردم در حوزه سلامت است، به طوری که نامناسب بودن خدمات بهداشتی در بیمارستانها و عدم رضایت مردم از خدمات درمانی باعث شده فشار درمان و رنجهای ناشی از مراحل درمان بیش از رنج بیماری بر مردم نمود داشته باشد؛ مسالهای که قرار بود عکس آن اتفاق بیفتد و بیماران و بستگان آنها رنجی جز بیماری بیمار را نداشته باشند، اما هزینه دارو و نبود کیفیت در خدمترسانی خود رنج مضاعفی بر بیماران شده است.
دیدگاه تان را بنویسید