وعدههای محقق نشده پیشگیری از اعتیاد نوجوانان
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش خبرنگار نامه، یکسال پیش بود که رئیس سازمان بهزیستی در حاشیه افتتاح اولین مرکز تخصصی ترک اعتیاد شیشه با این سئوال خبرنگاری مواجه شد که آیا در مراکز ترک اعتیاد نوجوانی هم حضور دارد یا نه؟ او در پاسخ به این پرسش گفت: «اگر باشد هم تعدادشان کم است و سعی میکنیم در همان کمپهای ترک اعتیاد محیط جداگانهای برای آنها در نظر گرفته شود.» جداسازیکه مشخص نیستدر عمل چقدر ممکن است. در همین حال بود که سالها وزیر آموزش و پرورش و همکارانش موضوع مصرف مواد مخدر و حتی سیگار در مدارس را تکذیب میکردند. در حالیکه هر دانش آموزی که مصرف مواد مخدر توسط آنها گزارش شود، مدرسه او را اخراج میکند و بهنوعی صورت مسئله از سیستم آموزشی پاک میشود. همه این ها در حالی کنار هم قرار میگیرد که موضوع ورود مباحث مرتبط به اعتیاد از سالها پیش قرار است وارد کتب درسی شود و در جدیدترین اظهار نظر گفته شده که قرار است این موضوع تا پایان امسال مورد بررسی قرار گیرد. اما اکنون که به پایان سال نزدیک میشویم نیز خبری از این برنامه ریزی درسی نیست. در این شرایط مدیرکل دفتر سلامت اجتماعی، اعتیاد وروان وزارت بهداشت از اقداماتی برای تدوین برنامه پیشگیری از سوء مصرف مواد محرک صنعتی (شیشه) در گروه کودکان و نوجوانان خبر داد. به همین دلیل کارگاه سه روزهای با همکاری یونیسف در شهر شیراز برگزار شدهاست تا مسئولان کشور ما با برنامههای پیشگیرانه کشورهای مختلف و برنامههای پیشگیرانه بینالمللی آشنا شوند. به گفته عباسعلی ناصحی، مدیرکل دفتر سلامت اجتماعی، اعتیاد و روان وزارت بهداشت، مقرر شده است متعاقب برگزاری این کارگاه مدل پیشگیری از سوء مصرف مواد محرک صنعتی (محرک) در کودکان و نوجوانان کشور طراحی و در آینده اجرا شود. اهمیت موضوع پیشگیری از اعتیاد در بین نوجوانان با نگاهی به آمارهای موجود در این حوزه بیشتر خودنمایی میکند. سرپرست دادسرای نوجوانان بر مبنای آمارهای سالهای 82 تا 84 این دادسرا میگوید: بررسیها پس از شکلگیری پرونده شخصیتی نشان میدهد 21 درصد اطفال و نوجوانان از لحاظ روحی و روانی مشکل داشتند همچنین 36 درصد اطفال و نوجوانان بزهکار تجربه مواد مخدر و 10 درصد اعتیاد داشتند، به علاوه 21 درصد چند مورد فرار از منزل داشتند که به دنبال فرار از منزل مرتکب جرایم دیگر شدند،60 درصد نیز ترک تحصیل داشتند، 58 درصد در شرایط و محیطهای جرم خیز رشد کردند و 61 درصد دارای دوستان ناباب بودهاند. این آمار با گذشت یک دهه بدون شک دچار تغییراتی شدهاست. آن گونه که سال 87، مدیر عامل جمعیت خیریه تولد دوباره، با استناد به تازهترین پژوهشهای میدانی کشوری انجام شده، اعلام کرد: 3 / 7 درصد نوجوانان در حال تحصیل و 2/ 7 درصد کودکان خانوادههای درگیر اعتیاد، دچار اعتیاد هستند. اما در این شرایط هیچ مرکز تخصصی ترک اعتیاد برای نوجوانان وجود ندارد و در سالهای گذشته موضوع سوءمصرف مواد مخدر در بین دانش آموزان تنها با تکذیب مواجه شدهاست. بهمن سال گذشته قائم مقام دبیرکل ستاد مبارزه با مواد مخدر از راهاندازی مراکز ترک اعتیاد ویژه دانشآموزان زیر 18 سال در استانهای آسیبخیز خبر داد. او در مورد شیوع اعتیاد در برخی استانها گفت: در 10 استان کشور میزان اعتیاد در آموزش و پرورش صفر است، همچنین میزان اعتیاد در مدارس به نسبت جامعه بسیار پایینتر است و در حالی که در جامعه میزان شیوع اعتیاد 2/2 درصد است، در آموزش و پرورش این رقم کمتر از 5 دهم درصد است. وی در زمینه مواد مخدر مصرفی دانشآموزان گفت: مصرف مواد مخدر تابع مصرف خانواده است و در محیطهای دانشجویی "ترامادول" و "ریتالین" مصرف غالب است، اما دانشآموزان تابع مواد مخدر خانوادهها هستند که اغلب تریاک یا قرصهای شیشه است. به گفته طاهری آمار مصرف مواد مخدر پرخطر مانند کراک و دیگر محرکها در دانشآموزان بسیار پایین است. با گذشت یکسال از این وعده هنوز خبری از راهاندازی مراکز ترک اعتیاد نوجوانان نیست و اگر نوجوانی به مخدر گرایش پیدا کند باید رد مراکز بزرگسالان مورد مدوا قرار گیرد یا اینکه مصرف را تا سنین بزرگسالی ادامه دهد. دکتر فرید براتی سده، مدیر کل دفتر پیشگیری و درمان اعتیاد سازمان بهزیستی به «نامه» میگوید: «واقعیت آن است که مصرف مواد و البته الکل در مقایسه با دیگر آسیبهای اجتماعی رتبههایی بالاتر دارد و خاستگاه بخش عمدهای از سایر مشکلات اجتماعی کشور از جمله طلاق، فرار و پدیده کودکان کار و خیابان و ... است. او اضافه میکند: «هر چند توجه به درمان و کاهش آسیب اعتیاد جایگاه خود را دارد، مقوله پیشگیری اولیه، بیتردید ضرورت اولی و نخستین در این باره است و این پیشگیری البته که باید در همه ابعاد و زمینهها و محیطهای مختلف صورت گیرد. یکی از اصلیترین این جایگاهها، مدارس و فعال کردن نهادهای آموزشی کشور است موضوعی که هر چند درباره آن گامهایی برداشته شده لیکن برنامهریزیها و اقدامات مربوط از سرعت مناسب با شرایط جامعه برخوردار نیست.»
دیدگاه تان را بنویسید