خانم وزیر، از رسانهها ممنون باشید
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گفته دکتر مرضیه وحید دستگردی، در این زمینه حدود هفت نفر دستگیر شدند، احکام صادر شد و متخلفان زندانی شدهاند. حتی عدهای از آنها به وزارتخانه متوسل شدند که از زندان آزاد شوند اما این وزارتخانه دخالتی نکرده است. ماجرا از آنجا شروع شد که اوایل اردیبهشت 90، اهالی اطراف اتوبان خلیج فارس دو بیمار- یکی دچار شکستگی و یکی دچار سوختگی- را کنار کشتزارهای این بزرگراه یافتند و به 110 زنگ زدند که چنین اتفاقی افتاده. ماجرا از آنجا داغتر شد که عکسی از این دو در حالی که عکس رادیولوژی و پتو و لباس بیمارستان امام خمینی(ره) همراهشان بود به رسانهها آمد. وزارتخانه دستور پیگیری سریع این ماجرا را داد. رئیس کمیسیون بهداشت و درمان مجلس در حالی که شوکه شده بود، آن را توطئه سیاسی نامید، اما دکتر حسن امامی رضوی، معاون درمان وزارت بهداشت از برخورد شدید با عوامل رهاسازی دو بیمار در حومه تهران خبر داد و گفت: افرادی که در این کار مقصر بودهاند از مسئولیتهای خود برکنار شده و شکایت قضائی موضوع در دستور کار وزارت بهداشت قرار دارد. یک ماه بعد، یعنی خرداد 90، باقرلاریجانی، رئیس دانشگاه علوم پزشکی تهران، مهدی فتحی رئیس بیمارستان امام خمینی(ره) را به خاطر این ماجراها برکنارکرد و مسعود اعتمادیان رئیس بیمارستان هاشمینژاد را بر ریاست بزرگترین بیمارستان کشور نشاند. در حالی که هنوز جامعه پزشکی و بیمارستانی سعی میکرد شک ناشی از این اتفاق را در میان جامعه کنترل کند، سیاسیها بیشتر در این ماجرا خودی نشان دادند و با عینک بدبینی و توطئه به این داستان نگاه کردند و اواخر خرداد محمدرضا رحیمی، معاون اول رئیس جمهوری این ماجرا را توطئهای خواند که طی آن قرار است خدمات ارزنده وزارت بهداشت زیر سوال برود. از این داستان فراموش نشدنی چند ماهی گذشت که 24 آبان همان سال وزیر بهداشت دیواری کوتاهتر از رسانهها پیدا نکرد و گفت:«نمی دانم چهطور خبرنگاری بهطور اتفاقی و فیسبیل الله پیدا میشود و عکسی را میگیرد و باز هم فیسبیلالله آن را به سایتها و روزنامهها میدهد.» این اظهارات در حالی مطرح میشد که عباس جعفری دولتآبادی از دستگیری چند نفر از عوامل این اتفاق گفته بود. کسانی که اعتراف کردند به دستور مقامهای ارشد سازمان خود دست به این کار زدهاند و آنان از این اتفاق با خبر بودهاند. از سوی دیگر، متاسفانه وزیر بهداشت به این نکته دقت نکردند که اگر خبرنگاری با دوربینش بر سر این صحنه حاضر میشد، مسلما هر عکسی که میگرفت از این تک عکس بیکیفیت غیرحرفهای میتوانست بهتر باشد. اصولا امروز دنیا با پدیده شهروند-خبرنگار مواجه است و هر شهروند با دوربین تلفن همراهش میتواند حکم یک خبرنگار فعال در عرصه اجتماعی را بازی کند.از سوی دیگر، اگر این ماجراها توطئه رسانههاست، پس چرا عدهای در این رابطه دستگیر و بازداشت شدهاند و شما میگویید برای آزادیشان پادرمیانی نکردهاید؟ اکنون آن طور که وزیر بهداشت میگوید یکی از این بیماران مقیم بیمارستان شده و کنگر خورده و لنگر انداخته. معتاد است و با آنکه خانه دارد از بیمارستان نمیرود و تهدید میکند که با رسانهها مصاحبه میکند اگر بیرونش کنند.باید دید چنین بیماری چه میداند که حتی وزیر بهداشت را هم تهدیدش میترساند؟ مگر با او و امثال او در بیمارستانهای دولتی چه کردهاند که میتواند براحتی تهدید کند؟ خانم وزیر، باور بفرمایید اگر چند نفر از عوامل یک بیمارستان خطا کنند، مردم آن خطا را به حساب جمع زیادی از پزشکان و پرستاران زحمتکش و دلسوز نمیاندازند. بهتر است گاهی به خطای بخشی از عوامل اعتراف کرد و از رسانهها به خاطر آنکه این زشتیها را نشان میدهند تا سازمان شما همچنان پاک باقی بماند تشکر کنید.
دیدگاه تان را بنویسید