آمارهای کار که دروغ بگویند، طلاق و مهاجرت سر برمیآورند
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه به نقل از تهران امروز ؛ معضلاتی که سرانجام به افسردگی و سرخوردگی جوانان منجر میشود تا میزان نشاط اجتماعی را با وجود داشتن جمعیتی جوان، کاهش دهد. حتی جامعهشناسان به آمار معتادان اشاره کرده و بیکاری را یکی از متهمان پرونده اعتیاد جوانان میدانند. نه برنامههای دولتمردان نظیر وام اشتغال چاره بیکاری جوانان ایرانی شد و نه با ممنوع شدن استخدام در ادارات دولتی در سالهای اخیر، این جوانان حتی چشم امیدی به کارمند شدن دارند! به نظر میرسد بیکاری نیز یکسر از کلاف سردرگم معضلات اجتماعی است که هر روز بیشتر در هم تنیده میشود. بیماری، سرانجام بیکاری «بیکاری یا منتج به بیعاری است یا بیماری!» این را دکترحسین باهر، رفتارشناس به تهران امروز میگوید. به گفته او «این به آن معناست که وقتی جمعیت بیکار در جامعه وجود دارد، نداشتن شغل تنها مشکل افراد جامعه نیست. به گفته او اگر فرد بیکار در خانوادهای متولد شده باشد که در رفاه زندگی میکنند، به بیخیالی میزند و نسبت به همه چیز بیتفاوت میشود. اما این موضوع را باید در طبقه متوسط جامعه بررسی کرد که اکثریت را تشکیل میدهند.» کافی است نگاهی به خانوادههای اطراف زندگی خود بیندازید بدون شک چند فارغالتحصیل بیکار را خواهید دید. عباس 25 ساله است و یکی از این فارغالتحصیلهای بیکار. خودش میگوید نرمافزار کامپیوتر خوانده اما هنوز نتوانسته در شرکتی مشغول به کار شود. هنوز بقیه پولش را از صاحب دکه روزنامه فروشی نگرفته، صفحات آگهی را ورق میزند و علاوه بر قسمتهایی مانند مهندس کامپیوتر و کارمند اداری، ستون استخدام منشی را هم نگاه میکند. او میگوید: «شش ماه است که دنبال کار میگردم. البته هر روز روزنامه نمیخرم اما به هر کسی که فکرش را بکنید برای پیدا کردن کار سپردهام.» شیما مهندس شیمی است. او قبلا در یک شرکت داروسازی کار میکرده اما به گفته خودش شرایط اقتصادی شرکت، هیات مدیره را مجبور کرد تا تصمیم به تعدیل نیرو بگیرند و شیما هم یکی از نیروهای تعدیل شده است. او اکنون با کمک مالی پدرش به کلاس زبان انگلیسی میرود تا شاید بتواند در یکی از دانشگاههای خارج از کشور پذیرش بگیرد. شیما به تهران امروز میگوید: «سه سال تمام کنج خانه نشسته بودم. نه حوصله رفتن به مهمانیهای فامیلی را داشتم و نه حتی جواب تلفنهای دوستانم را میدادم. این اواخر از اینکه جلوی آینه بایستم و خودم را نگاه کنم هم بدم میآمد. من شاگرد اول دانشگاه بودم. اما مدام به این موضوع فکر میکنم که همه تلاشهایم بیهوده بوده است.» فاطمه 31 ساله است و کارشناس پرستاری. او هم چهار سال است که فارغالتحصیل شده اما هنوز بیکار است. همین که از او درباره تلاشش برای استخدام میپرسم از روزی میگوید که برای استخدام به یکی از بیمارستانهای خصوصی رفته بود. بین حرفهایش یکدفعه اشکش سرازیر میشود: «در روزنامه آگهی کرده بودند. سر ساعت مقرر رفتم که فرم درخواست استخدام پر کنم. اما نگهبانان مانع شدند. با هزار التماس خودم را به کارگزینی رساندم. یک صف طولانی از پرستاران بیکار را دیدم که 2 دور در راهرو پیچیده بود. گویا 100 فرم استخدام در نظر گرفته بودند که به هیچیک از آنهایی که توی صف ایستاده بودند نرسیده بود!» به گفته دکتر باهر، افسردگی و پژمردگی درانتظار این جوانان است. او به تهران امروز میگوید: «پدر و مادرها سالها زحمت میکشند تا فرزندانشان تحصیل کنند. آن وقت درست زمانی که جوان فارغالتحصیل میشود و شاید پدر و مادر انتظار داشته باشند که کمک خرج آنها باشد، میبینید که جوان خرج خودش را هم در نمیآورد چون نمیتواند شغل پیدا کند.» او ادامه میدهد: «چنین جوانانی نمیتوانند ازدواج کنند. هیچ پدر و مادری که منطقی باشند حاضر نمیشوند دخترشان را به جوان بیکار بدهند. شرع ما هم میگوید نفقه را مرد باید بدهد. به همین دلیل است که احساس این جوانان به هویت و سرزمین هم عوض میشود و حتی به مهاجرت روی میآورند،چون در کشور خودشان به آن شان و منزلتی و به حقی که انتظارش را داشتهاند نرسیدهاند و با مهاجرت آنها ما سرمایههای اجتماعی کشور را از دست میدهیم.» دکتر باهر میگوید: «امروز در جوامع دیگر در حال ایجاد سرگرمی برای بازنشستهها هستند چون ممکن است بر اثر بیکاری خودخوری کنند و عمرشان کوتاه شود. آن وقت جوانی که در اوج انرژی است و وقت کار کردنش است که دیگر جای خود دارد. این انرژی باید صرف شود و جوان در ازای آن منزلت و درآمد کسب کند. اگر در راه مشروع نباشد ممکن است جوان به کارهای خلاف رو بیاورد. مفاسد اخلاقی، سوء مصرف موادمخدر و حتی قاچاق از دیگر تهدیداتی است که جامعه جوان بیکار را تهدید میکند.البته موضوع از این پیچیدهتر است. این جوانان تحت فشار بیکاری، اخلاقیات برایشان بیمعنا یا کمرنگ میشود.» به گفته دکتر باهر بیکاری در افزایش آمار طلاق نقشی موثر دارد: «در بین مراجعانم زوجهای جوانی بودهاند که وقتی عقد کردهاند پسر در حال تحصیل بوده و قول داده است پس از پایان تحصیل کار پیدا کند و آنها ازدواج کنند و بروند سر زندگی خودشان. اما پسر بعد از فارغالتحصیلی نتوانسته کار پیدا کند و این زمان طولانی شده و کار آنها به جدایی کشیده است. گذشته از آن زن و شوهرهایی هم هستند که زندگی خود را آغاز کردهاند اما بیکار میشوند و دیگر از پس هزینههای زندگی برنمی آیند. همین امر سبب بروز اختلافات دیگری شده و سرانجام جدا شدهاند.» افسردگی، جوانان بیکار را تهدید می کند دکتر تقی ابوطالبیاحمدی دکترای روانشناسی تربیتی و عضو هیات علمی دانشگاه فرهنگیان نیز در گفتوگو با تهران امروز با اشاره به آیات قرآنکریم و احادیث میگوید: «اگر شخص اهل علم و تحصیلکرده بتواند اندوختههای علمی خود را به کار گیرد، نزد همگان منزلت مییابد اما اگر جامعه برای پیاده کردن اندوختههایش به او میدان ندهد فرد نمیتواند خودش را ابراز کند و در حقیقت اگر علم عامل نشود مفهوم پیدا نمیکند و جامعه نیز از علم و خلاقیت او محروم میشود.» او ادامه میدهد: «اگر افراد نتوانند با استعداد فردی و علاقه شخصی به ارائه خدمات در جامعه مشغول شوند، دچار سرخوردگی و افسردگی میشوند. گذشته از آن افرادی که در حال تحصیل در رشتههای مشابه هستند یا میخواهند در آینده آن رشته را انتخاب کنند نیز انگیزهای برای ادامه تحصیل نخواهند داشت. هدر رفتن سرمایه و عمر جوان یکی دیگر از معضلات بیکاری است. در چنین جامعهای شایسته سالاری دیگر حاکم نیست. آنهایی که تخصص دارند و باید بر سرکار باشند؛ نیستند و آنهایی که نباید باشند، مشاغل را اشغال کردهاند.» به گفته دکتر ابوطالبی «در چنین جامعهای فرد احساس سردرگمی میکند و خودش را ارزشمند نمیداند. گسترش مشاغل کاذب هم از آفتهای دیگر این جامعه است. افراد بیکار در برنامه زندگی شان تاخیر میافتد آنها نمیتوانند از حاصل زحماتشان توشهای بردارند و برای آینده برنامهریزی کنند. یکی از دلایل مهاجرت به خارج از کشور و قبول معضلات فرهنگی و اجتماعی ناشی از آن هم همین موضوع است.» او میگوید: «سلامت روان یکی از آیتمهایی است که در شاخص سلامت در کشورهای توسعهیافته مدنظر قرار میگیرد. از این رو تمهیدات دولتی برای جلوگیری از به خطرافتادن سلامت روان در جامعه مورد انتظار است.»
دیدگاه تان را بنویسید