کد خبر: 36133
تاریخ انتشار :

بدترین دوره محیط زیستی تاریخ ایران در دولت دهم رقم خورد

بدترین دوره محیط زیستی تاریخ ایران در دولت دهم رقم خورد
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

به گزارش نامه، در سال های گذشته، ایران، بدترین دوره های تاریخ را در حوزه محیط زیست و منابع طبیعی سپری کرده است. دست و پنجه نرم کردن مردم 22 استان کشور با ریزگردهای عربی ، خشک شدن زاینده رود و گاوخونی، تجربه بدترین روزهای آلوده پایتخت در 200سال گذشته و مرگ سالانه 5هزار نفر در تهران بر اثر آلودگی هوا، خشک شدن دریاچه ارومیه و شروع سونامی نمکی و... همه و همه در زمان تصدی دولت های نهم و دهم به وقوع پیوست. حالا رئیس همین دولت ها علاقه دارد تا منابع طبیعی پر اهمیت ایران را هم به تیشه ساخت و ساز بسپارد تا همین «امید» اندک برای نجات محیط زیست کشور هم به دست ناکارآمدی دولتمردان «ناامید» شود. چگونه‌ گیرهای بزرگ محیط زیست بر طرف می شود؟ محیط زیست ایران در سال های گذشته زخم‌های فراوانی برداشته و بسیاری از جمله «کمال الدین پیر موذن» عضو فراکسیون محیط زیست مجلس شورای اسلامی اعتقاد دارد که دولت هرگز نتوانست بحران‌هایی چون آلودگی‌ها، ریزگردها و خشک شدن دریاچه ارومیه را مدیریت کند: « در این 8 سال عملکرد رئیس جمهور و دولت نهم و دهم در خصوص مسائل محیط زیست بسیار کم رنگ بوده و کارنامه آنها در بخش محیط زیست غیر موفق و حتی مردود و بسیار نگران کننده است.» همزمان با مسائلی که محیط زیست ایران را در طول سال درگیر می کرد ومعمولا راهکاری جز تعطیلی یا دعای باران از سوی دولتمردان نداشت، در سال گذشته خبرهایی چون جاده سازی در جنگل ابر یا واگذاری پارک ملی کویر برای اکتشاف نفت در دوسال گذشته همواره ذهن افکارعمومی را نگران کرده بود. زمانی هم که رئیس جمهور از واگذاری 1000 متر زمین به هر ایرانی سخن به میان آورد آه از نهاد همگان برانگیخت. ضمن اینکه محمود احمدی نژاد در فروردین سال 92 و در سفر استانی خود خبر از برطرف کردن «گیر ‌بزرگ محیط زیستی» جاده جنگل ابر در سمنان داد و دوباره روی وعده خانه‌های ویلایی در زمین های هزارمتری برای هر ایرانی در کردستان اصرار کرد. او همچنین واگذاری مدیریت جنگل ها به مردم را هم یادآوری کرد و سازمان محیط زیست را هم مسئول کشف معادن در مهم‌ترین مناطق حفاظت شده کشور کرد تا رسانه‌ها از این اظهارات به عنوان یک شوک عظیم یاد کنند. سال گذشته هم محمود احمدی نژاد دستور انتقال آب دریای خزر به فلات مرکزی ایران را داد. تصویری که از آن دستور در ذهن ها باقی مانده است حضور چند دستگاه لودر و گریدر در کنار دریای خزر بود تا با استفاده از همین خودروهای راه سازی مسیر انتقال چندهزار کیلومتری آب همراه شود. همین مسائل هم باعث شده تا افکارعمومی از خود بپرسند چطور دولتی که در حوزه محیط‌زیست موفقیتی به دست نیاورده و ناکارآمدی‌اش باعث شده کشور همواره از سوی ریزگردها وخشکسالی‌ها و آلودگی تهدید می‌شود، بتواند پروژه‌ای بزرگ مانند انتقال آب به فلات مرکزی ایران را انجام دهد؟ بنا به گزارش تهران امروز، محمد درویش کارشناس محیط زیست در این خصوص معتقد است که حوزه محیط زیست همواره برای کسب آرای انتخاباتی مورد استفاده قرار گرفته است اما مردم باید توجه کنند که این وعده ها را چه کسی می دهد. او می گوید:« نامزدهای انتخابات شورا، مجلس و ریاست جمهوری هر کسی به نوعی وعده انتخاباتی می دهند تا از کیسه منابع طبیعی برای اخذ رای در حوزه انتخابی خود سود ببرند چون همواره مردمی هستند که از طرح‌های آنان حمایت کنند. اما آیا واقعاً شمالی‌ها وجنگل‌نشینان نمی‌دانند که یکی از مهم‌ترین دلایل سیلاب‌های خانه‌براندازشان قطع درختان جنگل است؟ آیا مردمی که در سمنان و گلستان پشت نماینده خود، تبر برمی‌دارند و به جان قدیمی‌ترین جنگل‌های جهان می‌افتند، خسارات جانی ومالی ناشی از سیلاب گلستان در سال 80 که 200 نفر را به کام مرگ فرستاد را فراموش کرده‌اند؟ مرگ‌40 نفر در سیلاب سال 86 در خاطره هیچ شهروند گلستانی ماندگار نشده است؟ آیا مردم کرمانشاه و ایلام که به گفته نمایندگانشان به دلیل هجوم ریزگردها به دنبال مهاجرت از استان‌های خود هستند نمی‌دانند که اگر پوشش گیاهی زاگرس نبود، امروز همین شرایط سخت را هم نداشتند؟» محمد درویش اعتقاد دارد عدم توانایی درست دولت های گذشته از مفاهیم مهم محیط زیستی آسیب های زیادی را به این حوزه زده است. او می‌گوید:«دولت ها در ایران نتوانسته اند ارزش های محیط زیستی را به زبان اقتصادی بازار حاکم بر جامعه خود کیفی کنند برای همین هم بسیاری از سیاستمداران متوجه ارزش اقتصادی محیط زیست نیستند. البته در برنامه چهارم دولت موظف شد تا محیط زیست ارزش‌گذاری اقتصادی کند اما این برنامه به سرانجامی نرسید و ماده 59 برنامه چهارم، عینا به برنامه پنجم منتقل شد. اما این انتقال هم نتوانست راه بحران‌های محیط زیستی را ببندد.» درویش ادامه می دهد:«برای همین است که یک دولت اکتشاف نفت در پارک ملی کویر را به صد میلیون دلار می فروشد و نمی‌داند با این عمل چندین میلیارد دلار را نابود می‌کند. اما آیا در این ماجرا فقط دولت مقصر است؟ کرسی مورد نظر، چند درخت می‌ارزد؟ انتقال آب‌های فراوانی در کشور اتفاق افتاده است که بسیاری از مناطق سرسبز را به بیابان تبدیل کرده وهرگز هم نتوانسته بیابان مقصد را نجات بدهد، اما سد سازی وانتقال آب همچنان در کشور ما حرف اول را می زند و مسیر کوتاه برای رسیدن نامزدهای انتخاباتی به کرسی مورد نظرشان است. اما چرا مردمی که دچار خشکسالی شده‌اند همچنان حفظ محیط زیست و منابع طبیعی را مانع پیشرفت خود می‌دانند و راه را برای نامزدهای انتخاباتی باز می‌کنند؟ درویش اعتقاد دارد که دانایی لازم به مردم درزمینه حفظ محیط زیست ومنابع طبیعی داده نشده است. آموزش های مستقیم از طریق ساختن سرالد‌ها و فیلم‌های سینمایی که گفتمان غالب آنها محیط زیستی باشد اتفاق نیفتاده است. برای همین است مردم از شکست دو تیم استقلال و پیروزی ناراحت می شوند اما کسی نگران تالاب گاوخونی نیست.

دیدگاه تان را بنویسید

 

نیازمندی ها

پیشنهاد ما

نیازمندی ها