آمار انتقال ایدز از طریق سرنگ در زندانها به صفر نزدیک شد/ عضو کمیته کشوری ایدز از دلایل عدم تداوم این طرح میگوید
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه، آمارها بالاخره روی خوش هم به پیگیران بحث آسیبهای اجتماعی در ایران نشان دادند. پیرو اجرای برنامه کاهش آسیب در کشور که از 6 سال پیش آغاز شده بود خبر میرسد انتقال ایدز از طریق سرنگ در کشور تقریبا به صفر رسیده است. باید به یاد داشت که این در حالی است که طی سالیان درازی انتقال از طریق سرنگ مشترک و در زندانها رایجترین راه انتقال ایدز در کشور بود. گفته میشود در این برنامه که تحسین بینالمللی را هم به دنبال داشت مجموعهیی از 2 هزار شهروند درگیر بودهاند که بخش اعظمی از آنها شهروندان فعال در نهادهای مردمی بوده و هستند. در ادامه، نقطه نظرات مینو محرز، عضو کمیته کشوری ایدز و یکی از مجریان این برنامه را با «اعتماد» بخوانید. برنامه کاهش آسیب دقیقا چه افرادی را مد نظر داشت؟ افراد دچار اعتیاد غیرقابل درمان، سوء مصرف مکرر و مجدد، دارای سابقه زندان، HIV مثبت، معتادان تزریقی، معتادان زن و اعتیاد بیشتر از 10 سال از جمله شاخصهای اصلی برای کسانی بود که در این طرح در اولویت قرار گرفته و بر اساس آن در طرح گنجانده میشدند. بیارتباط با بحث نفرستادن معتادان به زندان هم نیست؟ این بحث بخشی از همین
برنامه است. در این برنامه تصمیم بر این بود که افراد معتادی که به دلیل اعتیاد یا به همراه داشتن مواد مورد مصرف خود دستگیر شدهاند به جای زندان به مراکز درمان انتقال یافته و تحت درمان قرار بگیرند. این ایده که سالها قبل هم به اجرا گذاشته شده بود، چطور به سراغ آن رفتید؟ در گذشته برخی از مصرفکنندگان مواد مخدر برخلاف ورود به مراحل درمانی به مصرف مخفیانه ادامه میدادند اما با اجرای برنامه کاهش آسیب و با برنامهریزیهای منسجم و مشاورههای روانشناسی مقدار مصرف آنها ثبات مییافت و از عوارض ناشی از مصرف بیش از حد کاسته میشود. درمان با متادون؟ دقیقا، البته باید در نظر داشت متادون بخشی از پروسه درمان بود و جلوگیری از مصرف خودسرانه و بیش از حد مواد مخدر و ممانعت از انجام رفتارهای پرخطری مانند تزریق با سرنگ مشترک از جمله اقدامات دیگر در این طرح بود. چه سازمانها یا نهادهایی درگیر ماجرا شدند؟ به نظرم یکی از دلایل موفقیت این طرح که حتی در سطح بینالمللی نیز تحسینبرانگیز بود و بارها در سازمانهای جهانی به عنوان نمونه از آن یاد شد همکاری و هماهنگی بین نهادهای بسیاری بود که در این طرح همکاری کردند.
در واقع دفتر مقابله با جرم و مواد مخدر سازمان ملل متحد و وزارت بهداشت مجریان اصلی این برنامه بودند اما باید اعتراف کرد همکاری بسیار خوبی چه در سطح علمی و چه عملی از سوی سازمان زندانها، قوه قضاییه، نیروی انتظامی و نهادهای مردمی صورت گرفت که در موفقیت طرح بسیار موثر بود. نقش نهادهای مردمی چه بود؟ مراکز درمان خصوصی هم داشتیم و کم هم مشاهده نکردیم که خود این مراکز میآمدند آموزش میدیدند، مشورت میکردند و حتی به صورت رایگان درمان را به عهده میگرفتند. در مجموع نزدیک به دو هزار نفر در این طرح مشارکت داشتهاند که بخشی کاملا داوطلبانه این کار را برعهده گرفتهاند که امیدوارم حضور و تاثیرشان ادامه داشته باشد. امیدواریتان بیشتر نگرانی به نظر میرسد، آیا از تداوم موفقیت این طرح نگرانی وجود دارد؟ بله من کمی نگران هستم، چون مشاهداتی دارم که انگار روند در حال کمرنگ شدن است و باید بگویم در این صورت در کمتر از مدتی که به عدد صفر نزدیک شدیم، ایدز در میان معتادان و زندانها دوباره رشد خواهد کرد. چه نگرانی دارید؟ متاسفانه برخی از مدیران در نهادهای همکار جایگزین شدهاند و اینطور هم که به نظر میرسد
مدیران جدید دستکم به اندازه قبلیها به این طرح اعتقاد ندارند که این مساله میتواند دردسرساز باشد. مهمتر از همه هم این نکته است که گاه شنیده یا دیده میشود معتادان دوباره به زندان فرستاده میشوند. جایی شنیدم که از افزایش مصرف شیشه هم ابراز نگرانی کردهاید، آیا این هم به طرح ربطی دارد؟ مستقیم که نه چون بسیار کم مشاهده میشود که آمفتامینها یا شیشه ترزیق شوند اما به صورت غیرمستقیم بله نگرانم. از چه بابت؟ از اینکه مصرف این مواد باعث افزایش رفتارهای پرخطر جنسی میشود و همانطور که میدانید در موج سوم انتقال ایدز که از سالها پیش شروع شده انتقال از راه جنسی در حال گسترش است.
دیدگاه تان را بنویسید