سیدمهدی طباطبایی: به دولت نهم و دهم نقدهایی دارم اما نقد نمیکنم چرا که رئیس دولت هنر خاصی در مظلومنمایی به نفع خود دارد
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه، پاسخگو نبودن مسئولان دولتی در قبال کم کاریهایی که صورت گرفته، اقتصاد آشفته کشور و انداختن تقصیرها بهگردن دیگران و شانه خالی کردن از زیر بار مسئولیتی که 8 سال عهده دار آن بودهاند باعث شده تا انتقادهایی که به دولت طی چند سال اخیر میشد، شدت بگیرد. در این میان رئیس دولت که در روزهای ابتدایی انتخابش با حمایت همه جانبه از سوی مردم و روحانیون روبهرو بود این روزها به دلیل ضعف عملکرد مورد هجمههای زیادی قرار گرفته است بهگونهای که کمتر حمایتی از رئیس دولتشود. این روزها کمتر شهروندی حاضر میشود به دلیل مشکلات اقتصادی و اجتماعی به وجود آمده در کشور و ناتوانی دولت در حل آنها به خود زحمت استقبال از رئیس دولت و هیات همراه را بدهد. افزایش آسیبهای اجتماعی که به دلیل شرایط بد اقتصادی به وقوع پیوسته دلیل خوبی بر بیبرنامگی مسئولان برای این موضوع و اتکای بیش از حد به سیاستهایی است که به نظر میرسد هیچ پشتوانهای ندارند. حجتالاسلام سید مهدی طباطبایی، استاد اخلاق و نماینده سابق مردم تهران در مجلس هفتم در گفتوگو با تهران امروز از نالایق بودن افرادی سخن میگوید که در پستهای مختلف قرار گرفتهاند و باعث
بهوجود آمدن مشکلات عدیده برای جامعه شدهاند. چرا طی چند سال گذشته مطالبات بحق مردم مثل رفع بیکاری، کمشدن آسیبهای اجتماعی و... به نتیجه نرسیده است؟ این موضوع به چند علت است، یکی به دلیل نالایق بودن کسانی است که در پستهای مختلف قرار گرفتهاند و دوم کسانی که لیاقت پستی را داشتند ولی در اطراف آنها افراد ناباب و نالایق، فردی لایق خدمت را مخدوش کرده و بهطور کلی کارایی را از او گرفتند. این در تمام دولتهای دنیا بوده که هر کس توانایی نداشته دوروبریهایش را اصلاح کند مشکل پیدا کرده است. این مشکل هم از سه جهت ایجاد میشود یعنی خبر را نرساندن، نادرست رساندن خبر و پیامها و جوابها را نادرست به مردم رساندن! مشکل بعدی اما عدم علم اشخاص است که این هم آسیبهای زیادی به ما رسانده است. اما بهطور کلی اگر بخواهید بررسی کنید باید بدانید که الان بسیاری از مشکلات ما ناشی از دو مورد نابلد بودن،خودخواهی و خود مطرح کردن افراد است . برخی صاحبنظران معتقدند با وجود درآمدهای نفتی زیاد طی سالهای گذشته مشکلات اقتصادی کشور نه تنها حل نشده بلکه بیشتر هم شده، اشکال کار کجا بوده که به این وضعیت رسیدهایم؟ الان وضعیت
طوری شده که منابع انرژی، طبیعی و انسانی کشور یا از بین رفته یا در حال از بین رفتن است. زمانی که من در دور هفتم مجلس نماینده بودم از نزدیک در جریان امور بودم که در آن زمان فرانسه از کشور ما گاز خریداری میکرد. ما در آمد ناشی از فروش گاز را با حساب رسمی کشور محاسبه کردیم و با سوبسیدی برای بنزین و دارو میدادیم. الان این گاز فروش نمیرود و هدر میشود، نفت را به جای اینکه ما بفروشیم، رقیب اصلی مان -قطر- میفروشد در حالی که باید بتوانیم از این منابع گازی و نفتی استفاده کنیم و همزمان بتوانیم سوبسید بنزین و دارو را بدهیم اما متاسفانه در اثر سیاستهای غلط این منابع را از دست دادیم بهعبارت صحیحتر این منابع را از بین بردند. اینکه گفته میشود مسئولان باید به آمار درست دسترسی داشته باشند به همین دلیل است وقتی آمار صحیح به مسئول نرسد بر اساس آمار غلط میخواهد کار کند که نتیجهاش همین هدررفت و از بین رفتن منابع میشود. الان حوادثی که به وجود آمده نتیجه خسارت آمار غلطی است که به مسئولان دادهاند. با این حساب آمارهای دقیقی از آنچه در کشور میگذرد نباید وجود داشته باشد؟ درست است. الان نگرانی در جامعه در حال رشد
است، مردم وضع روحی بدی دارند، مردم از بس دروغ شنیدهاند دیگر راست را هم باور نمیکنند و دچار پریشانی و سردرگمی شدهاند. یکی از خیانتهایی که یک مدیر میتواند انجام دهد از بین بردن آمار و مدارک است که در این صورت اداره جامعه برای بعدیها مشکل میشود. اگر آمار باشد مدیران بعدی میتوانند بر اساس آن تصمیم بگیرند و کشور را درستتر اداره کنند. اما نماد بیرونی این مسئله را میتوانیم در خانوادهها هم ببینیم. گرفتاریها در بین خانوادهها بیشتر شده. در حالی که آمار زیر بنای حرکت جامعه است و اطلاعات هر کسی بر اساس آماری است که به او داده میشود. من یک هشدار به مسئولان میدهم، الان به شدت نگرانی در جامعه حاکم است، فردی که میخواهد رئیسجمهور شود حتما باید این آگاهی را از وضع بحران و نابسامانی داشته باشد. امروز که میخواهد کاندیدا شود باید اینها را متوجه شود. اگر کسی از آمار موجودی جامعه و وضعیت کشور مطلع باشد بر اساس آن برنامهریزی میکند. یکی از اشکالات برای آینده این است که ممکن است آمار صحیح و دقیقی به آیندگان داده نشود. تقاضای من این است که هر کس میخواهد رئیسجمهور شود آمار غلط ندهد و آمار غلط هم نگیرد. این
موضوع در جامعه چه اثری میگذارد؟ دولت اگر ناگهان با کمبودی مثل سوخت و نان و انرژی و گندم روبهرو شود به علت آمار دروغی است که به او دادهاند. مشکل با کشف چند انبار کالای احتکاری حل نمیشود چرا که این انبارها در نهایت نیاز نصف روز جامعه است و هیچ پشتوانهای برای کشور و دولت نیست. من از این موضوع خیلی نگرانم که تولیدمان خیلی کم است. ما الان در وضعیتی هستیم که نباید گندم از خارج وارد کنیم بلکه بایدمازاد آن را نیز بفروشیم یا میوه را نباید در فصل خودش و زمانی که خودمان تولید آن را داریم به کشور وارد کنیم بلکه باید زمانی که این محصول در کشورمان تولید نمیشود و فصل عملآوری آن نیست آن را وارد کنیم و این از اشتباهات بزرگی است که در کشورمان در حال انجام است پس تولید و توزیعمان باید عاقلانه و حکیمانه باشد. از طرف دیگر سرمایه انسانی در مدیریت فرهنگی و دانشگاهی و بسیاری از منابع علمی اهمیت دارد اما متاسفانه خیلی از آنها ازبین رفته. مثلا دروغ در بین دولتمردان زیاد شده. خیلی از چیزهایی که به عنوان کشفیات در زمینهدارو اعلام عمومی شده و برای آن جشن گرفته شده به حقیقت نپیوسته و بعد از مدتی به دروغگویی در این زمینه
متهم شدیم. من نظرم این است که سیاستمان اول باید بر مبنای انقلاب اسلامی باشد اما مدیران ما در الفاظشان اکثرا لغات مارکسیستی به کار میبرند، این موضوع اگر در مقام علم باشد بحثی نیست اما اگر در مقام اجرا باشد مشکل دارد. در جمهوری اسلامی نباید اینکارها باشد و فکر نکنند اگر به مارکسیسم توجه نکنند اقتصاد شکست میخورد.آقایان در گفتههایشان راهنمای چپ میزنند و به راست حرکت میکنند، این خیلی خطرناک است. من رویم نمیشود اسم این افراد را ببرم. من سالها در زندان قزل قلعه با تئوریسین کمونیستها هم بند بودم؛ این کلماتی که این کمونیستها در زندان به کار میبردند در مورد رشد جامعه و آمارها من الان از دهن مسئولان میشنوم و دلم میسوزد. قانون میگوید «رجل سیاسی و مذهبی» بنابراین باید دید اینها چقدر سیاسی و چقدر مذهبی هستند اول باید مشکلات را بپذیریم و بعد راهحل آنها را پیدا کنیم. الان نوع حرف زدن بسیاری از افراد برای حضور در شوراها و ریاستجمهوری بهگونهای است که مشکلات را یا باور ندارند یا نمیدانند. یکی از موضوعاتی که نباید از ذهن دور بماند این است که شورای نگهبان دقت کند روی رجال مذهبی لازم است دقت لازم را داشته
باشد. این موضوع را میشود در نوع گفتههای کاندیداها هم مشاهده کرد و جاییکه عده انگشت شماری از کاندیداها بدون توجه به موازین دینی میگویند مشکل کشور ما چند تار موی خانمها نیست. هر وقت هر نوع سخنی در باب زنان به عنوان آزادی به مو و سر کشیده شود نشانه حقه بازی گوینده است. خانمها محترمتر از این حرفها هستند و راه خود را در جمهوری اسلامی پیدا کردند و راه خود را درست میروند آنچه باقی است از جهل و نادانی گوینده است. با وجود اینکه این همه شعار عدالت محوری داده میشود اما هنوز چیزی از تحقق عدالت اجتماعی در جامعه دیده نمیشود؟ نکته مهم در سوال شما این است که برنامهها درست است اما مجری درست نیست. ما میگوییم مثلا دولت باید تولیدات را تضمینی بخرد اگر گندم را نخرید و گندم کار مجبور شدگندم را دور بریزد، این سوءمدیریت است. یا مثلا درخصوص منابع انرژی که اگر درست مصرف نشود مشکلات زیادی به وجود میآورد. بنزین مثال خوبی در این زمینه است. بنزین اگر استاندارد نباشد سه ضرر عمده دارد یکی میزان مصرف بالا میرود، دوم اینکه این بنزین آلوده ادوات مصرفی را زودتر از بین میبرد و سوم اینکه دودش به چشم مردم میرود و باعث
بیمار شدن و در نهایت کاهش کارایی افراد در اثر بیماری میشود. پس یک کار، اسمش کوچک است اما اثرش زیاد است. درخصوص تامین دارو هم همینطور است. اما مهم این است که رئیسجمهور باید همیشه فهمیده، لایق، مدیر و مدبر باشد. باید یک تیم قوی داشته باشد و لازم نیست خودش همه کارها را بکند، باید هدایت و نظارت کند. از اول پیروزی انقلاب تا الان در هر پست کوچک و بزرگ به همان اندازهای که لایق داشتیم پیشرفت کردیم و هرجا نا لایق بودند پسرفت داشتیم. چه اتفاقی افتاده که دولت خود را موظف به پاسخگویی به مردم و مجلس نمیداند یا تقصیر کمکاریهارا بهگردن این و آن میاندازد؟ من به دولت نهم و دهم نقدهایی دارم اما هر نقدی در شرایط موجود به نفع دولت تمام میشود چون هر نقدی به آنها به معنای خدمت به آنهاست. هر نقدی امروز به رئیسجمهور شود به خاطر فضای ایجاد شده، خدمت به ایشان است چرا که رئیس دولت هنر خاصی در مظلوم نمایی به نفع خود دارد. اما هر کسی که کارش درست باشد در وقت کار میکوشد که سوالات را پاسخ دهد و هر که ناتوان در کار است اول جواب نمیدهد و اگر جواب دهد جواب سر بالا و دروغ جواب میدهد و این از شرایط بد کشور است که در
منازل هم دیده میشود. هر وقت دیدید کسی تقصیری را بهگردن نمیگیرد بدانید نادرست است و ضعف عقلی و اخلاقی دارد، پس پاسخ نگفتن دلیل بر نادرستی انجام دهنده کار است. آیا مدیریت جهادی در تهران میتواند تجربه خوبی برای اداره کشور باشد؟ هر کس هرجاکاری کرده و میکند نشاندهنده توانمندی وی در آن کار است و این مدیریت جهادی تهران هم نشان میدهد که چه کسی میتواند اداره کشور را در دست بگیرد. رئیسجمهور آینده باید چه معیارهایی داشته باشد که بتواند کشور را به خوبی اداره کند؟ اول باید شرایط قانوناساسی را داشته باشد، رجل مذهبی و سیاسی باشد اما اینکه به وی مسلمان بگویند کافی نیست یکی از شرایط مذهبی این است که دروغ نگوید، اسلام شناس باشد، خانوادهاش مذهبی باشند و رفت و آمد وی نیز بر اساس اصول دینی باشد. حرفی نزند که در جامعه هیجان نادرست ایجاد کند. بعد از دارا بودن شرایط 115 قانوناساسی و تفسیر درست از آن باید به مشکلات مردم آگاه و نسبت به حل مشکلات توانمند باشد. ما نمیگوییم هر کس میآید همه اینها را داشته باشد باید تیم قوی داشته باشد و تیمهای او کارآمد و از مشاهیر کشور و دانشگاهیان باشند. او همین قدر که
توانسته این تیم را جمع کند مدیر خوبی است. هیچ وقت کسی نمیتواند خودش به تنهایی کار کند. آدم بدون چشم و دست و پا خوب فکر میکنداما کاری نمیتواند انجام دهد. چشم کشور باید در تیم رئیسجمهور باشد یعنی آینده بین و درستبین باشند و مشکلات را ببینند. گوش کشور باید در تیم رئیسجمهور باشد و حرف و نالههای مردم را ببیندو بشنود و بهگوش رئیسجمهور برساند و برای درمان آنها راهحل داشته باشد. دست کشور باید در تیم رئیسجمهور کارها را اجرایی کنند و پای کشور باید بهگونهای قوی باشد که بتواند کشور را به سمت جلو راه ببرد. رئیسجمهور باید پرکار، کم حرف و آشنا به مردم و مشکلات مردم و با مردم و در میان مردم باشد. ما نیازمند به مدیریت عاقلانه و مدبرانه هستیم اما جو انتخابات ریاستجمهوری بسیار احساسی و هیجانی است و به حدی شده که مردم نمیتوانند اشخاص لایق را انتخاب کنند. شرکت مردم همراه با حسن توجه باید عاقلانه باشد و هیجان ایجاد نکنیم. ما باید برای پیشرفت پای صندوقها برویم و تصمیم بگیریم و رای بدهیم اما به شخص عاقل و فهمیده و کاردان که اقدامات او در کشور دیده شده نه به آدم احساسی پر حرف و بیمنطق. با وجود همه مشکلاتی که
در چند سال گذشته گریبانگیر کشور شده آیا میشود به ترمیم دوباره نابسامانیها امیدوار بود؟ من معتقدم اگر مدیر لایقی بیاید با همه ریخت و ریزهایی که شده، قادر به ترمیم کشور است اما نه در مدت کوتاه، چند سال خرابی در کشور بهوجود آمده و سه برابر زمان برای آبادی آن، زمان لازم است. اگر الان بشود مدیران لایق با هم همکاری کنند مطمئنم به جای خوبی خواهند رسید.
دیدگاه تان را بنویسید