بازنشستگان شرکت نفت از خانههای سازمانی اخراج شدند
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) : 
به گزارش نامه به نقل از پایگاه اطلاعرسانی قانون، سه خانواده دیگر از بازنشستهگان شرکت پالایش و پخش پالایشگاه نفت آبادان از خانههای سازمانی در محلههای معروف بریم و باوارده اخراج شدند تا زمینه اخراج 190 بازنشسته ساکن در خانههای سازمانی در این شهر فراهم شود.
صبح امروز(چهارشنبه) ماموران نیروی انتظامی با در دست داشتن حکم تخلیه منزل حمید آویان از بازنشستگان شرکت پالایش پخش آبادان در محله بریم، دور تازه اخراج کارکنان بازنشسته از خانههای سازمانی پالایشگاه آبادان را شروع کردند که به گفته آویان دو منزل دیگر نیز صبح امروز در محله باوارده شمالی در حال تخلیه است و با احتساب اخراج این سه خانوار، 6 خانواده تا کنون از خانههای 70 ساله خود اخراج شده اند.
تبعات اخراج بازنشستگان بالا است
عبدالله کعبی نماینده سابق مردم آبادان و مشاور وزیر نفت در مورد تبعات اخراج بازنشستگان از خانه های سازمانی گفت: قطعا تبعات منفی این اخراج به زودی مشخص می شود و خانوادههایی که دو یا سه نسل از خانواده را در شرکت نفت بوده اند و در این خانه ها در آبادان زندگی کرده اند حالا نباید به این صراحت از منزل خود اخراج شوند بلکه باید کرامت آنها محفوظ مانده و طبق قانون خانه ها به آنها واگذار شود.
وی تاکید کرد: قطعا هزینه نگهداری خانه های 500 متری و با معماری انگلیسی به دلیل طول عمر 70 ساله آنها برای کارکنان جدید و شرکت پالایش و پخش به صرفه نیست و طبق قانون باید به خانواده های ساکن واگذار شود. چنانچه پیشتر خانههای سازمانی در محله های کارگری و دیگر محله های آبادان به خانواده های ساکن و حتی به دیگر درخواست کننده گان از جمله نیروی انتظامی، فرمانداری و آموزش و پرورش و دیگر نهادهای دولتی واگذار شده است.
همچنین یکی از بازنشستگان شرکت پالایش و پخش و ساکن محله بریم به قانونون مصوب مجلس تلاش کنند خانه ها به ساکنین شان واگذار شود.
نگهداری خانه ها هزینهبر است
خانه های انگلیسی محلههای بوارده و بریم که سالهاست محل زندگی کارکنان شرکت نفت و شرکت پالایش و پخش بوده به رغم مصوبه مجلس شورای اسلامی به درخواست دولت در تاریخ 29 آبان سال 86 قرار است از سوی این شرکت به عنوان خانه هایی برای نیروهای تازه وارد شرکت نفت مورد استفاده قرار گیرد که به گفته نمایندگان آبادان در مجلس شورای اسلامی اساسا نگهداری خانه های آبادان از سوی دولت مقرون به صرفه نیست.
طبق مصوبه مجلس شورای اسلامی دستگاه های اجرایی دولتی مکلف هستند برای کمک به تامین مسکن کارکنان شاغل و بازنشسته فاقد مسکن، خانه های سازمانی خود را از طریق مزایده به فروش برسانند. بر اساس یکی از این مصوبات دستگاه های اجرایی دولتی مکلف شدند برای کمک به تامین مسکن کارکنان شاغل و بازنشسته فاقد مسکن و متقاضیان خرید یا ساخت مسکن، خانه های سازمانی خود را پس از پایان مدت اجاره استفاده کنندگان فعلی از طریق مزایده به فروش برسانند.
با این حال معماری ویژه و نمای جذاب سازه های ساختمانی این دو محله تاریخی در آبادان سازمان میراث فرهنگی را بر آن داشت این خانه ها را به عنوان بخشی از تاریخ آبادان به عنوان میراث فرهنگی حفاظت کند. این اصرار بر حفاظت اگرچه سالهاست بی نتیجه مانده اما به گفته نمایندگان آبادن در مجلس وعضوض شورای شهر آبادان می تواند از تغییر کاربری ساختمانهای تاریخی این دو محله جلوگیری کند.
احتمال مهاجرت از آبادان
با این حال این بازنشسته شرکت نفت که ساکن خانههای سازمانی است می گوید: تا ماه آبان سال جاری تعداد بازنشستگان ساکن در خانه ها سازمانی این دو محله 190 نفر می شود که طبق درخواست شرکت پالایش و پخش همه باید تخلیه کنیم. در حالی که این کار نه تنها شآن بازنشستگی و تلاش سالیانه ما را نادیده گرفته که بی حرمتی به قدمت خانوادگی ماست که اغلب سه نسل است در شرکت نفت هستیم و دیگر جایی در آبادان نداریم و مجبور به مهاجرت از این شهر هستیم.
مهاجرت برای آبادانی ها البته قدمت دارد چنانچه بعد از جنگ و آسیب جدی به شهر آبادان و اشغال از سوی نیرویهای بعثی بسیاری از مردم این شهر مدرن و پیشرفته مجبور به مهاجرت از ابادان به شهرهای مختلف ایران شدند. موضوعی که به دلیل توسعه نیافتگی آبادان و روند کند توسعه و زیباسازی شهر همچنان ادامه دارد و با چنین برخوردهایی نیز تعداد دیگری از شهروندان آبادانی مجبور به مهاجرت می شوند.
آبادان پیش از نفت و بعد از نفت
برای کسانی که آبادان پیشاز جنگ تحمیلی را از نزدیک دیدهاند شاید درک این نکته دشوار باشد که در هشتاد سال پیش از این، در این جزیره برای افراد غیر بومی فقط یک چادر و یک کلبه حصیری برای آقای داویدسون طراح اولیهی پالایشگاه و آشپزش وجود داشته است. از آن زمان به بعد با توسعهی تأسیسات نفتی، یک شهر ایستا به نام عبادان به شهری توسعه یافته و پویا به نام آبادان تبدیل شد. شرکت نفت انگلیس- ایران از همان ابتدا بر اساس فاصلهها و سلسله مراتب طبقاتی، بخشی از جزیره را به محلههای مسکونی کارمندان و کارگران خود اختصاص داد و به ناچار بخش دیگری از جزیره را برای توسعه محلههایی برای زندگی افراد غیر شرکت نفتی رها کرد. به عبارت دیگر شهر عملاً به دو قسمت کاملاً مجزا تقسیم شد: یکی محلههایی که مخصوص کارمندان و کارگران شرکت نفت بود که روی هم رفته بخشی نوین و از تأسیسات شهرسازی جدید بهرهمند بود و دیگری محلههایی که «شهرآبادان» به آن نواحی اطلاق میشد و تا سالها فاقد هرگونه امکاناتی بود.
بریم و باوراده پیش از جنگ و بعد از جنگ
طبق مستندات موجود درباره شهر آبادان پیش از جنگ، محلههای شرکت نفتی به جای کوچههای باریک و گذرهای خماندرخم و پیچاندرپیچ و طولانی، با خیابانهای شطرنجی عریض و میدانها و باغچههای بلواری روبهرو بودیم که در میان آنها کوچههایی قرار داشت و به طور کلی منازل از یک سو رو به خیابان و از سوی دیگر پشت به کوچهها بودند. منطقهی بریم خود به چهار منطقه کوچکتر تقسیم میشد: بریم جنوبی، بریم شمالی، بریم میانی و بریم سهگوش. در منطقهی بریم، یک قسمت هم به خانههای کارمندان مجرد اختصاص داشت که معروف به «فلت»(felat) بود. منطقهای دیگر از بریم متعلق به کارمندان ارشد بود. قسمت دیگری نیز اختصاص به رؤسای عالی رتبه شرکت نفت (رئیس پالایشگاه، معاونان و ...) داشت که عبور و مرور به آن منطقه برای افراد عادی و حتی شرکت نفتیهای عادی هم ممنوع بود(اصولا" آمد و شد به تمامی مناطق بریم برای افراد عادی و حتی شرکتی هایی که ساکن مناطق دیگری بودند ممنوع و با شرایط دشواری انجام میشد). تا قبل از ملی شدن صنعت نفت، در منطقهی بریم عمدتاً انگلیسیها زندگی میکردند و پس از ملی شدن صنعت نفت بود که به تدریج ایرانیان هم ساکن آن شدند.
منطقه بوارده هم از یک ساختار انگلیسی برخوردار بود و خیابانهای منظمی داشت و به موازات هرخیابان یک کوچه قرار داشت؛ بنابراین درب جلو هرخانه رو به خیابان و درب عقب آن رو به کوچه بود. بوارده جنوبی و شمالی اختصاص به کارمندان از گرید پنج تا 10 داشت. تا قبل از ملی شدن صنعت نفت تعداد خانوادههای انگلیسی و هندی در این دو محله نسبتاً زیاد بود، اما بعد از این دوران ساکنان عمدهی آن را کارمندان ایرانی تشکیل میدادند که تعداد کمی هم خانوادههای انگلیسی و اسکاتلندی در بین آنها دیده میشد. منطقهی بوارده هم مانند بریم سرسبز و با نشاط بود و درختان سبز و زیبایی در آن دیده میشد.
بعد از جنگ این مناطق به شدت آسیب دیدند و تعدادی از خانههای باقی مانده مرمت شد و دوباره مورد استفاده کارکنان نفت واقع شد که هنوز بعد از 70 سال سرپا و محل مناقشه کارکنان بازنشسته و مدیران شرکت پالایش و پخش آبادان هستند.
دیدگاه تان را بنویسید