رئیس سازمان نظام پزشکی: 40 هزار پزشک بیکار در کشور داریم
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه، سازمان نظامپزشکی با حدود نیمقرن فعالیت صنفی در راستای مطالبات جامعه پزشکی در کشور، یکی از مهمترین نهادهای صنفی در کشور محسوب میشود. اسفندماه سال گذشته اما انتخابات این نهاد صنفی بستر فعالیتها و سیاسیکاریهایی را در بدنه این سازمان فراهم کرد که مشارکت 14درصدی پزشکان در این انتخابات، اولین و مهمترین واکنش نسبت به آن بود. پزشکان نزدیک به جریان سیاسی اصلاحطلب در این انتخابات ردصلاحیت شدند و چهرهای همچون «شهابالدین صدر» رییس سابق این سازمان پس از هشت سال ریاست ردصلاحیت شد. به طوریکه پیش از این حسینعلی شهریاری، رییس کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی در اینباره عنوان کرد: متاسفانه اخبار بسیار بدی از سوءاستفاده و فساد مالی مسوولان قبلی سازمان نظام پزشکی داریم که رسیدگی نشده است و آقای احمدینژاد که خودش را رییسجمهوری عدالتطلب و دولتش را دولت پاک میداند با دفاع از افرادی که تخلف دارند خودش را زیر سوال میبرد. با این حال این نهاد صنفی پس از 50 سال از آغاز فعالیت خود با چالشهای متعدد همچون مطالبات انباشتشده و بیتفاوتی پزشکان نسبت به سرنوشت این سازمان مواجه شده است. دکتر «علیرضا
زالی» رییس جدید سازمان نظام پزشکی کشور، در گفتوگو با «شرق»، سیاستزدایی و بررسی و رفع مشکلات و مطالبات جامعه پزشکی کشور را جزو برنامههای اصلی خود در این سازمان میداند. آنچه در ادامه میخوانید اهم صحبتهای زالی است:
- ما همواره صحبت کردیم که باید جایگاه نظام پزشکی در تصمیمگیریها با توجه به قدمت این سازمان افزایش یابد. این نیز یکی از راهبردهای ما در دوره جدید فعالیت در سازمان نظام پزشکی است. به نظرم نگاهی که همواره به این سازمان بوده، همراه با تهدید بوده، در صورتی که باید به عنوان فرصت به آن نگاه کرد. اتفاق خوبی که در کشورهای توسعهیافته افتاده این است که سازمان نظام پزشکی در این کشورها به عنوان مرجع اصلی تصمیمگیری، در این حوزه شناخته میشود و بسیاری از این تصمیمگیریهای خردوکلان تا زمانی که همراهی نظام پزشکی را نداشته باشد اجرایی نمیشود. طی چند سال اخیر معمولا نگاه به سازمان نظام پزشکی، نگاه جبرآمیز و بخشنامهای بوده است. این به خطا رفتن است و امروز جامعه پزشکی کشور به حدی از بالندگی رسیده است که میتواند در جریان اصلی سیاستگذاریهای سلامت نقش تعیینکنندهای را ایفا و مشارکت کند.
- جامعه پزشکی طی سالهای اخیر دچار دو مشکل جدی شده است. یکی انفعال در جامعه پزشکی کشور و دوم چون در سالهای گذشته در فرآیندهای نظام سلامت مشارکت نداشته و نظر اعضای این سازمان تعیینکننده و تاثیرگذار نبوده است، بالطبع جامعه پزشکی دچار نوعی بیتفاوتی و سرخوردگی شده است؛ اما پزشکان در حوزه سلامت دغدغههای بسیاری دارند و وقتی احساس کنند در این فرآیند دیده نمیشوند، بخشی از آن، خود را در این مسایل نشان میدهد. به نظر من سیاسیکاری در این سازمان بزرگترین آفت به حساب میآید، اما این نباید مانع بیتوجهی به تکثر عقاید و نگرشهای سیاسی در این سازمان شود، همچنان که فعال بودن در ساختارهای سیاسی با سیاسیکاری در نظام پزشکی متفاوت است بهطوری که به نظر من سازمانی که خیلی خوب میتواند سلایق سیاسی متعدد را در خود جای دهد، سازمان نظام پزشکی است. به همین دلیل ما سعی در سیاستزدایی این سازمان و افزایش حس همزیستی مسالمتآمیز علایق سیاسی گوناگون را در این سازمان داریم.
- در برنامه توسعه چهارم در کشور پیشبینی میشد، که سهدرصد مردم کشور با پرداخت هزینههای درمانی به زیر خط فقر سقوط میکنند، آمار سال گذشته وزارت بهداشت حکایت از میزان هفتدرصد مردمی بود که در معرض هزینههای کمرشکن درمانی هستند. اما در کلانشهرها این رقم بسیار بالاتر است. بهطوریکه براساس جدیدترین مطالعه صورتگرفته، 14درصد از مردم شهرنشین با پرداخت هزینههای کمرشکن درمانی به زیر خطفقر سقوط میکنند. همچنین در حاشیه شهرها و شهرکهای اقماری ایندرصد بهمراتب بیشتر است، اما آنچه که نگرانکننده است این است که براساس مطالعه صورتگرفته در تهران در بخش بستری برای بیماران، بیشترین میزان رشد هزینههای کمرشکن درمانی را داریم که نشاندهنده استیصال مردم است. براساس آمارهای موجود هماکنون درمان سرطان با اختلاف معناداری بیشترین هزینهها را برای مبتلایان رقم میزند که بخش عمده آن بخش دارویی و دوره درمانی است. اما براساس مطالعهای که در تهران صورت گرفته هزینه درمان سرطان طی دو سال اخیر پنجبرابر شده است و این در نوع خود نگرانکننده است.
- ما بیشترین مشکل را از نظر صنفی، معیشتی در پزشکان عمومی بهخصوص پزشکان جوان داریم. عمده مشکلات پزشکان عمومی در حال حاضر، اول بحث بازیابی هویت آنهاست. در کشور ما برخلاف کشورهای توسعهیافته نقش پزشکان عمومی بهمراتب خیلی بد است. ما باید بیشتر بهدنبال احیای جایگاه پزشک عمومی در نظام سلامت باشیم. یکی از اتفاقات ناگوار طی سالهای اخیر این است که طب عمومی در کشور ما رو به اضمحلال است. این اتفاق بد که برخلاف کشورهای توسعهیافته اتفاق افتاد ما را به سمتی برد که طب عمومی و کارکردهای آن را زیر سوال ببریم.
- طبق آمارهای خود وزارت بهداشت هماکنون بیش از هشتهزار پزشک عمومی در کشور بیکار هستند و چیزی حدود 10هزارو500 پزشک عمومی در نظام آماری ما ثبت نشدهاند. این تعداد کسانی هستند که درس دانشگاهی و پزشکی آنها به پایان رسیده است اما برای دریافت شماره نظام پزشکی و دریافت پروانه مطب به سازمان نظام پزشکی و وزارت بهداشت مراجعه نکردهاند. این تعداد دو گروه هستند، گروه اول که از کشور مهاجرت کردهاند و میدانیم بیشترین تعداد مهاجرت نخبگان در میان پزشکان است و گروه دوم کسانی هستند که به دلایل مختلف انگیزه فعالیت در زمینه پزشکی را ندارند. از طرف دیگر 20هزار پزشک عمومی فاقد مطب هستند و در بخشهای اداری کشور در حال فعالیتند که آمار نگرانکنندهای در نوع خود است.
- هماکنون طبق آمارهای ما تعداد قابلتوجهی از پزشکان که پروانه مطب دریافت کردهاند، اقدام به برپایی مطب نکردهاند و بیشترین تعداد این پزشکان در گروههای مامایی و پزشکان عمومی است که در نوع خود بسیار نگرانکننده است چراکه پروانه طب را دریافت کردهاند اما به دلایل اقتصادی نمیتوانند مطب را دایر کنند. از طرف دیگر ما در حوزه اشتغال معیار «کماشتغالی» را داریم، برای مثال فردی در روز باید 60 ساعت کار کند اما 20 ساعت کار میکند. ما در حوزه پزشکان عمومی این واقعیت تلخ را داریم که کماشتغالی بسیار دیده میشود اما آمارش در اختیار ما نیست و نگرانکننده است.
دیدگاه تان را بنویسید