تعارضات مربوط به انتخاب یکی از والدین بعد از طلاق
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
رابعه موحد*: موضوعی که قبل و بعد طلاق میتواند باعث آشفتگی بیشتر کودکان شود، انتخاب یکی از والدین برای زندگی است. بیشتر والدین نمیتوانند به دور از هیجانات انتقامجویانه یا هیجانات منفی مختلف، حق انتخاب را به کودکان خود بدهند. آنها اغلب به فرزندانشان میفهمانند که باید با انتخاب یکی از والدین، از دیدن آن یکی چشمپوشی کنند. شاید بهطور زیرکانه به کودک بفهمانند که وقتی برای دیدار والد دیگر اشتیاق نشان میدهد، او را رنجیدهخاطر میکند یا به شکل آشکار اعلام میکنند که اگر خیلی دلت میخواهد با (مادرت یا پدرت) زندگی کنی میتوانید با هم باشید. والدین میتوانند با بیان عدم رضایت خود بهطور آشکار و صریح یا زیرکانه و پنهانی، تضاد درونی در بچه به وجود آورند، بهطوری که کودک نداند باید به کدام والد وفادار بماند تا قهر آن دیگری را به جان نخرد. نتیجه این تعارض جز شکنجه کودک نیست.
هر کودکی از صمیم قلب میخواهد که هم به پدر و هم به مادر خود نزدیک باشد همچنین مجبور نباشد میان آن دو، یکی را انتخاب کند؛ زیرا بهشدت رنجیده میشود. هرقدر اصرار زوجها در امر انتخاب و جانبداری از یکی بیشتر باشد، تعارض کودک هم بیشتر خواهد بود. این تضادها اثرات بسیار ناگواری بر سلامتی کودکان باقی میگذارد. یکی از بهترین کارهایی که پدر و مادر بعد از طلاق میتوانند برای بچههای خود انجام دهند، این است که به آنها اجازه دهند به هر دوی آنها نزدیک باشند. هیچ کودکی قادر نیست بدون تجربهکردن یک تعارض وفاداری شدید به گرفتن این تصمیم موفق شود. درواقع هر بچهای که بعد از طلاق گرفتار مسائل عاطفی شدید میشود، از جدالی درونی رنج میبرد، چون میخواهد این مشکل را برای خود حل کند که بین والدین کدام یک را انتخاب کند. چنانچه والدین بخواهند هر یک از یک سو او را به طرف خود بکشانند کودک از درون از هم پاشیده میشود. در طی بحران طلاق، والدین میخواهند از وفاداری فرزندان خود مطمئن شوند. چون درست زمانی که پیوند عاطفی زوجین از هم میگسلد آنها به پیوند و صمیمیت با فرزندانشان بسیار اهمیت میدهند. آرامش کسب میکنند اگر والدین این فکر
را به کودک القا کنند که به این انتخابشدن نیازمند هستند. دو راهی کودک وحشتناکتر میشود و با هر انتخابی کودک دچار عذاب روحی میشود. اگر زوجها خواهان منافع کودک خود هستند باید سعی کنند به انتخاب آزاد او کمک و کودک را از عشق بیدریغ خود، در هر صورت و هر انتخاب مطمئن کنند. باید تاکید کنم که این کشمکشها با کودک همواره برای نیاز صرف عاطفی یا مسئولیتپذیری نیست و زوجین اغلب به دورکردن کودک از دیگری برای آزاردادن طرف مقابل خود استفاده میکنند که باید به عواقب آن بیشتر توجه کنند، زیرا کودک مشکلدار درنهایت کودک هر دوی آنهاست و هر دو مسئول هستند.
*روانشناس
دیدگاه تان را بنویسید