چهار مرحله تغییر رفتار در انسان

با توجه به اینکه الگوی صرف برای تغییر رفتار کفایت نمی کند باید با تشویق و تنبیه به عنوان دومین مرحله از تغییرات رفتاری همراه باشد و این دو در کنار هم قرار گیرند تا تغییر رفتار حاصل شود.

به گزارش نامه نیوز عضو هیات علمی پژوهشکده علوم شناختی ایران با اشاره به اینکه خداوند متعال نیز برای تغییر رفتار در انسان، تنبیه و تشویق کوتاه مدت و بلند مدت در نظر گرفته است، افزود: به عنوان مثال اگر فردی به والدین خود احترام بگذارد نعمت و برکت وارد زندگی او می شود و بر عکس آن نیز صادق است که بی توجهی به این مساله موجب تنبیه الهی خواهد شد.

دوایی محبوبیت داشتن را نتیجه برقراری ارتباط مناسب با اطرافیان دانست و ادامه داد: اگر انسان می خواهد در میان مردم محبوب باشد باید روابط خود را گسترده کند.

وی از رفتارگرایی و شرطی کردن به عنوان مرحله دیگری از تغییر رفتار نام برد و گفت: الزاما همه رفتارها با تشویق و تنبیه تغییر نمی کند و گاه هر گونه تشویق و یا تنبیه راه به جایی نمی برد و نتیجه معکوس دارد که در این شرایط باید شناخت درمانی کرد.

عضو شورای پیشگیری از آسیب های اجتماعی با تاکید بر اینکه به هر میزان که در تقویت «انسانیت» در خود و دیگران بکوشیم تغییر رفتار صورت می گیرد، بیان داشت: مرحله چهارم برای تغییر رفتار معنی دار کردن زندگی است به این نحو که هر انسان باید یک «او» در زندگی خود داشته باشد تا به خاطر آن بتواند در رفتار خود تغییراتی ایجاد کند.

دوایی افزود: ریشه هر گونه بیماری های روانی، اضطراب است و اضطراب نیز در ناکامی ریشه دارد و ریشه ناکامی نیز وابستگی است به این معنی که هر اندازه که انسان بتواند اضطراب و استرس را از زندگی خود دور کرده و وابستگی هایش را کاهش دهد به سلامتی روح و روان دست پیدا می کند.

وی یادآور شد: هنگامی که انسان وابستگی های بسیار دارد، دلشوره از دست دادن آنها در زندگی به وجود می آید که البته این دلبستگی ها تا حدودی خوب است اما انسان معنای زندگی را باید به چیزی بدهد که دلشوره کمتری برای از دست دادنش داشته باشد و آن، ذات حق باریتعالی است.

منبع: ایرنا