کد خبر: 45320
تاریخ انتشار :

نگاهی به زندگی شخصی و شغلی رئیس‌خط‏‌های تاکسیرانی/ هم راننده‌ها و هم تاکسیرانی از ما توقع دارند

نگاهی به زندگی شخصی و شغلی رئیس‌خط‏‌های تاکسیرانی/ هم راننده‌ها و هم تاکسیرانی از ما توقع دارند
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

به گزارش نامه، سال‏هاست که افزایش نرخ کرایه‏ تاکسی‏‌ها جزء لاینفک زندگی مردم شده است وگاهی قانونی و گاهی برخلاف قانون کرایه‏‌ها افزایش می‏‌یابند. اما امسال که هنوز یک سال از افزایش نرخ کرایه تاکسی‏‌ها نگذشته بود، برخلاف دوره‏‌های گذشته که نرخ کرایه‏‌ها با افزایش 25درصدی روبه‌رو می‏‌شد، این بار این مبلغ به 30‌درصد رسید. به همین بهانه سراغ کسانی رفتیم که غالبا به اسم رئیس خط با آنها برخورد کرد‏ه‏‌ایم و ایجاد نظم و انضباط در ایستگاه‏‌های تاکسی و همچنین رابط قرار گرفتن آنها میان راننده‏‌ها و تاکسیرانی وظیفه آنها محسوب می‏‌شود و البته به برخی از شکایات و گله‏‌های غیر‌رسمی مسافران نیز رسیدگی می‏کنند. رئیس خط هر مسیر یکی از راننده‏‌های همان خط است که توسط دیگر راننده‏‌ها انتخاب می‏شود و به تاکسیرانی معرفی شده و از آنجایی که صلاحیت در کشور ما بسیار حائز اهمیت است، در این سازمان صلاحیت این نفرات بررسی شده و در صورت تایید بدون حقوق و مزایا برای این سمت انتخاب می‏‌شوند. البته همان‌طور که انتخابشان به راننده‏‌ها مربوط می‏‌شود عزلشان هم به درخواست آنها صورت می‌گیرد. مطمئنا این سوال‏‌ها برای بسیاری از مردم هم ایجاد شده است که این گروه چگونه زندگی خود را می‌گذرانند و روزانه چگونه به وظیفه خود در قبال مسافران و راننده‌های تاکسی عمل می‏‌کنند. روزهای اول زیاد شدن کرایه‏‌ها درست شبیه جهنم است معمولا هر روز با او روبه‌رو می‏‌شوم و راننده‌‏ها او را دایی صدا می‏زنند. مشخص است که از لحاظ اقتصادی در شرایط خوبی قرار ندارد. وقتی از او می‌خواهم که درباره شرایط زندگی‌‏اش صحبت کند، آن‌قدر هیجان‏زده می‏شود که انگار بعد از این گفت‌‍‏و‏گو با من، مسوولان به سراغش می‌‏آیند و مشکلاتش را حل می‏‌کنند. از او می‏خواهم درباره خانواده‏اش صحبت کند. ابتدا کمی در فکر فرو می‏رود و در ذهنش کلمات را کنار یکدیگر قرار می‏دهد تا بتواند در سطح معقولی صحبت کند. می‏گوید: سه دختر دارم و یک پسر. پسرم دبیرستان می‏رود و یکی از دختر‏هایم به خانه بخت رفته است و دوتای دیگر دانشجو هستند. در ذهنم سوالی ایجاد شده بود که چگونه خرج دو دختر دانشجو و یک دانش‏آموز را می‏تواند تامین کند؟ می‏گوید: علاوه بر من، یکی از دختر‏هایم هم شاغل است و من هم کار می‏کنم و درآمدمان را با حقوق بازنشستگی‌ام روی هم می‏گذاریم و خرج خانه و زندگی را پرداخت می‏کنیم. البته معمولا هشتمان گرو نه‏مان است اما مگر کسی هم پیدا می‏شود که امروز از وضعیت مالی و درآمدی خود راضی باشد؟ از او که می‏پرسم دقیقا اینجا چه‏کاری انجام می‏دهی؟ می‏گوید: مثلا رئیس خطم. ادامه جمله‏‌اش را که می‏خواهد بگوید، خانمی می‏پرسد: «نوبت کدوم ماشین است؟» از من معذرت‏خواهی می‏کند و به سراغ راننده‌ها که گوش‌ه‏ای زیر سایه دور هم جمع شده بودند می‏رود و بعد از صحبت کوتاه یک پژو را نشان می‏دهد ومی‏گوید: «خانوم نوبت این ماشین است». به سمت من می‏‌آید و با خنده می‌گوید: دیدی؟ این‌کار را انجام می‏دهم. به محض اینکه به او می‏گویم، پس کارتان خیلی هم سخت نیست، خنده‏اش بیشتر می‏شود و می‌گوید: سخت نیست؟ می‏خواهی جایمان را عوض کنیم؟ فکرش را هم نکن که بتوانی بیشتر از یک روز اینجا دوام بیاوری. دلیلش را که جویا می‏شوم، می‌گوید: ما روزانه اینجا با حداقل 100 نفر کلنجار می‏رویم؛ از مسافرها گرفته تا راننده‏‌های شخصی و راننده‌‏های خط خودمان. مسافران که از راننده‏‌ها گله‏‌ای دارند، سراغ ما می‏آیند. گاهی عصبانی هستند، گاهی غمگین و حتی گریان، گاهی هم وسایلشان را گم کرده‏اند. از طرفی راننده‏‌های شخصی که مسافرکشی می‏کنند هم برای ما یک مشکل هستند. اگر حواسم به آنها نباشد، به‌دلیل اینکه مسافر‏های تاکسی‏ها را سوار می‏کنند، در روز بارها و بارها رانندگان خطی با آنها درگیر می‏شوند. فکر می‏کنی چقدر درآمد دارم که با این همه مساله هم کلنجار بروم؟ بعد از این صحبت‏ها به افزایش کرایه‌ها که اشاره کردم داغ دلش تازه شد. می‏گفت: روزهای اول زیاد شدن کرایه‌‏ها درست شبیه جهنم است. مگر کسی باور می‏کند که راننده‏‌ها سرخود کرایه‌‏ها را افزایش نداده‏اند؟ حتی گاهی مسافرها بدترین برخوردها را با من و راننده‏‌های خط می‏کنند. چاق‏ترین رئیس خط تاکسی اگر قرار باشد یک گروه آمارگیر پی‌گیر آن شوند که چاق‏ترین رئیس خط در خطوط تاکسیرانی چه کسی است، مطمئنا رئیس خط کرج- انقلاب جایگاه اول را به‏ دست می‏آورد. نامش یوسف است و حدود 40 سال سن دارد و تقریبا 120 کیلو وزنش است و خیلی از روی صندلی‏اش بلند نمی‏شود. راستش کمی احساس نگرانی می‏کردم. جثه‏اش بزرگ بود و اگر این حجم به علاوه عصبانیت و بی‏اعصابی بشود، بسیار مخرب خواهد بود و من نمی‏دانستم چگونه با من برخورد خواهد کرد و چه‏جور شخصیتی دارد. به هرحال سراغش رفتم و با ترس و لرز خود را معرفی کردم و دلیل اینکه به سراغش رفته بودم را مطرح کردم. از او خواستم چند دقیقه‏ای با هم صحبت کنیم. راستش شروع به صحبت کردن که کرد، نظرم به صورت کاملا بنیادین تغییر کرد. لهجه شیرین کُردی داشت و با همان ادب و احترام خاص این قوم صحبت می‏کرد و در پاسخ به سوالم که چرا این شغل را انتخاب کرده است گفت: به‌خاطر وزنم خیلی نمی‏توانم تحرک داشته باشم، البته قبلا که از الانم سبک‏تر بودم کارهای یدی هم انجام می‏دادم ولی الان برایم خیلی سخت است و اینجا زیاد تحرک ندارم. جویای خانواده‏اش که شدم متوجه شدم تنها است و در یک کانکس که گوشه‏ای از پایانه گذاشته‏اند زندگی می‏کند. به گفته خودش راحت است و نیازی به خانه ندارد. وقتی به او گفتم فکر نمی‏کنم شما اینجا به‏طور کل مشکلی داشته باشید، همه ازتان حساب می‏برند و هرچی بگویید بی‏چون و چرا قبول می‏کنند، لبخند زد و سرش را تکان داد و گفت: نه بابا هیچ‏کس از من نمی‌ترسد. ولی کلا این‌جور کارها هزار و یک مشکل دارد. مخصوصا این پایانه که مخصوص خودروهای شخصی است. مثلا من از ماه‌ها قبل درگیر این مساله بودم که تا اطلاع تاکسیرانی، راننده‏‌ها کرایه‏‌ها را افزایش ندهند. اما همه قبول نمی‏کردند و موقع پیاده کردن مسافر‏ها به‏جای سه هزارتومان، 3500 تومان می‏گرفتند و دردسرهای بعدش را حواله ما می‏کنند. مسافرها سراغ من می‏آمدند و انگار که آن 500تومان در جیب من رفته است، با من جروبحث می‏کردند و پولشان را از من می‏خواستند. از سمتی تاکسیرانی به ما که مسوول هستیم، فشار می‏آورد که نگذاریم راننده‏‌ها بیشتر کرایه بگیرند و از طرفی راننده‏‌ها گوششان بدهکار نیست. شاید باورتان نشود ولی این اواخر قبل از افزایش کرایه‏‌ها مجبور بودم هر ماشین را نگهدارم و به مسافرهایش قیمت کرایه را بگویم که مبادا در انتهای مسیر کرایه اضافه پرداخت کنند. برایم سوال بود که با آن همه دردسری که می‏گوید چقدر حقوق می‏گیرد. در پایان صحبت‏هایمان از او که پرسیدم حدودا چقدر درآمد دارد، از جواب دادن طفره رفت و گفت: «خدا رو شکر. من کلا آدم قانعی هستم، آن‌قدری هست که بتوانم زندگی کنم.» فقط یک سمت تشریفاتی است بنا به گزارش «حاشیه»، راننده‌‏ها می‏توانند در صورت عدم رضایت از فعالیت رئیس خطشان، طی نامه‏ای به تاکسیرانی خواهان عزل وی شوند. به همین دلیل به سراغ یکی از رئیس خط‏‌هایی رفتیم که در شرف عزل از این سمت است. مسافران هم دل خوشی از این ایستگاه ندارند و معتقدند این خط یکی از بی‏نظم‏ترین خطوط تاکسیرانی تهران است و دلیلشان را برای این نظر این‌گونه بیان می‌کنند که: ما بارها و بارها بین ساعت‏های 8 الی 9 شب به این خط مراجعه کرده‏ایم اما راننده‏‌ها کار خود را به بهانه خرابی خودرو، خستگی و.. تعطیل کرده‏اند و ما باید مدتی را در انتظار تاکسی بگذرانیم. وقتی از رئیس خط این ایستگاه علت این ماجرا را جویا شدیم، گفت: مسوول خط صرفا یک سمت تشریفاتی است. زیرا راننده‏‌ها به حرف‏هایمان توجهی نمی‏کنند و اگر درباره موضوعی پافشاری کنیم، به راحتی نامه‏ای را برای تاکسیرانی ارسال می‏کنند و ما را از این سمت عزل می‏کنند و از طرفی هم اگر واکنشی نشان ندهیم، از سمت مسافران مورد مواخذه قرار می‏گیریم. او درباره اینکه راننده‌‏ها درخواست عزلش را دارند، گفت: من قبل از اینکه رئیس این خط بشوم، در همین مسیر مسافرکشی می‏کردم و درآمدم از این راه تامین می‏شد. حالا هم همان کار را ادامه می‏دهم. او در خصوص اینکه سمت فعلیش سودی برای او و خانواده‏اش ندارد گفت: سازمان هیچ‌گونه حقوقی برای ما در نظر نگرفته است و وقتی رئیس یک خط می‏شویم، مجبوریم کمتر اقدام به مسافرکشی کنیم و درآمدمان کاهش پیدا می‏کند. پس اتفاق بدی هم نیست؛ از اینکه مجبورم با مسافران به‏ خاطر افزایش کرایه‏‌ها بحث کنم و در نهایت هم حرف‏هایم را قبول می‏کنند و به تندی برخورد م‏ی‌کنند خلاص می‏شوم. او در جواب این سوال که به‏طور کلی افزایش نرخ کرایه‏‌ها به راننده‏‌ها و رئیس خط‏ها مربوط است یا خیر می‏گوید: نه آقا ما چه‏کاره‏ایم؟ این تصمیم را شورای شهر به‏ همراه تاکسیرانی اتخاذ می‏کنند و صرفا اجراکننده و ناظر به اجرای آن هستیم. اینکه چه کسی جایگزین ایشان می‏شود، آخرین سوال بود که گفت: نمی‏دانم مطمئنا یکی را انتخاب می‏کنند که ساز مخالف نزند و با آنها همسو باشد. همه‏ را با یک چوب نزنید به سراغ چند نفر دیگر هم رفتم. مشکلات همه آنها به چند دسته محدود می‌شد.. همه آنها از برخوردها و رفتارهای مسافران گله‌مند بودند و معتقد بودند باوجود اینکه تمام تلاش خود را صرف رفاه حال آنها می‏کنیم، نه‏تنها مورد قدردانی قرار نمی‏گیریم، بلکه تخلف‏ها و برخورد‏های اشتباه راننده‌‏های تاکسی را از چشم ما می‏بینند و ما را مورد خطاب قرار می‏دهند. در پایان باید به این نکته هم اشاره شود که همه آنها در یک جمله دیگر هم با یکدیگر اتفاق نظر داشتند و آن هم این بود که می‏گفتند: ما می‏دانیم تمام افرادی که به عنوان رئیس خط فعالیت می‏کنند، اخلاق مناسبی ندارند و گاها بعضی‏ها با مسافران به تندی برخورد می‌کنند ولی مردم این را هم باید در نظر بگیرند که خوب و بد در همه جا وجود دارد و درست نیست که همه را با یک چوب بزنند.

دیدگاه تان را بنویسید

 

نیازمندی ها

پیشنهاد ما

نیازمندی ها