عوارض شیشه؛ از لاغری، مشکلات جنسی، توهم و خشونت تا افسردگی شدید و پارکینسون
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش خبرنگار نامه، دی مت آمفتامین هیدروکلرید یا به زبان عامیانه شیشه، یک ماده ترکیبی و مصنوعی قدرتمند، اعتیاد آور و محرک است و معروفترین و مهمترین ماده اعتیاد آور گروه شبه آمفتامین در کشور است.
دکتر محمد رضا قدیرزاده که در مقالهای علمی به این موضوع پرداخته، تاکید کردهاست: افراد شیاد این ماده را در ایران با عنوان نشئه آور بدون اعتیاد تبلیغ میکنند، اما اینطور نیست.
این کارشناس اعتیاد با اشاره به استفاده از این ماده در ترکیب داروهای لاغری دستساز اضافه کرد: این ماده بسیار اعتیاد آور و نسبت به دیگر آمفتامین ها از نظر اجتماعی، عاطفی، روانی و حتی تحرکی آسیب بیشتری به فرد وارد می کند و افرادی که به دنبال تنوع هستند به این ماده رو میآورند.
وی توضیح میدهد: شیشه تقریباً همان خواص اکستازی را دارد با این تفاوت که اکستازی اغلب به صورت قرص و خوراکی استفاده میشود، اما شیشه به صورت تدخینی، خوراکی، تزریقی و مشامی قابل استفاده است.
پرتحرک اما خشن
شیشه، اثری ترکیبی از توهمزایی و تحرک بخشی دارد و سیستم مرکزی اعصاب را تحریک کرده و باعث تحریک سیستم سمپاتیک به همراه تعریق، گشادی مردمک چشم و در مجموع، کنشهای شدید رفتاری میشود. به عقیده متخصصان بر خلاف مخدرهای افیونی مانند تریاک که عموماً استعمالکننده را به سمت سکون و کندی حرکت می برند شیشه، فرد را به سمت پر تحرکی و رفتارهای خشونت آمیز سوق میدهد.
مصرف شیشه باعث افزایش انرژی، پر فعالیتی، بیخوابی، افزایش تمرکز، بالا رفتن درک و حس اعتماد به نفس میشود و به خاطر همین اثرات است که بیشترین مصرف کننده شیشه افراد سنین 18 تا 35 سال می باشند.
دکتر قدیرزاده اضافه میکند: علائم اولین مصرف این ماده میتواند خفیف (افزایش ضربان قلب، فشار خون بالا، اضطراب، پرخاشگری) تا شدید (بالا رفتن درجه حرارت بدن، فعالیت بیش از حد عضلانی و تخریب بافت عضلانی، تشنج، کما) و در نهایت میتواند به مرگ، منجر شود.
این کارشناس اعتیاد در مورد تاثیرات استعمال شیشه تاکید میکند: اگر فرد معتاد به این ماده روانگردان شانس بیاورد و دچار جنون و توهم نشود، دچار افسردگیهای شدید میشود.
شکل ظاهری
کریستال ، شبیه شیشه ای که خرد و پودر شده و یا تکههای ریز یخ و یا خرده های ریز نبات است و به رنگهای سفید، شفاف و زرد یافت میشود.
نامهای متداول
این ماده به اسامی یخ، مت، گلس، تینا، آیس، شیشه و کریستال شناخته شده است.
فرمول و ترکیبات شیمیایی
کریستال در واقع دی مت آمفتامین هیدروکلرید است که از خانواده ی آمفتامین ها است و یک ماده محرک که اعتیاد آور است که مغز و سیستم عصبی را به شدت تحریک می کند و از نظر شیمیایی اثر آن از سایرآمفتامین ها بیشتر است. این ماده در لابراتوارهای غیر قانونی به نام آشپزخانه ساخته می شود.
مت آمفتامین از تبدیل افدرین یا دی- پسودوافدرین در حضور فسفر قرمز توسط اسید هیدرویودیک یا توسط سدیم یا لیتیم در مایع غلیظ آمونیاک به دست می آید.
چپق شیشهای
هنگامی که مت آمفتامین تزریق می شود، اثرات آن ممکن است 6 تا 8 ساعت دوام داشته باشد. هنگامی که آنرا با تدخین مصرف میکنند، اثرات آن برای 10 تا 12 ساعت به درازا میکشد.
مصرف کریستال به شکل تزریقی با حمله سریعتر به بدن آثار تخریب کننده تری دارد. در کشور ما استفاده تدخینی شایعتر است و معمولا با وسیلهای بنام پایپ مورد استعمال قرار میگیرد.
پایپ ابزار مخصوص مصرف شیشه است و شبیه یک چپق شیشهای است.
عوارض مصرف
این ماده اثرات توهم زایی و محرکی را با هم ایجاد می کند.
کریستال یا شیشه محرک بسیار قوی است که فعالیت های سیستم عصبی مرکزی را سرعت میدهد.
اثرات مت آمفتامین بسیار شبیه کوکائین است، به جز اینکه این اثرات، مدت بسیار بیشتری طول میکشد. مت آمفتامین برای مدت طولانی تری در مغز باقی می ماند، و برای همین، اثرات محرکی آن طولانی تر است.
اما تحمل یا تولرانس در افراد که به مدت طولانی این ماده را مصرف می کنند، به وجود میآید و این امر به این معناست که آنها هر بار برای رسیدن به اثرات قبلی باید مقادیر بیشتری از این ماده را مصرف کنند که به اعتیاد می انجامد.
مصرف دوزهای بالای این ماده به بروز رفتارهای خشونت آمیز، اضطراب، اغتشاش شعور، بی خوابی و کاهش وزن می انجامد.
مت آمفتامین باعث افزایش ضربان قلب و فشار خون می شود که می تواند به سکته مغزی و مرگ منجر شود.
از سایر عوارض این ماده میتوان به تشنج، مشکلات تنفسی، بی نظمی ضربان قلب و بی اشتهایی مفرط اشاره کرد.
مصرف دراز مدت مت آمفتامین ممکن است به ابتلا به روان پریشی با علائم پارانویا یا بدگمانی، اختلال خلقی، هذیان فکری و توهمات ادراکی هم منتهی شود. برای مثال معتادان به این ماده ممکن است احساس کنند حشراتی روی پوست آنها می خزند (مانند حالتی که در مصرف کوکائین دست می دهد)، و در نتیجه پوست شان را تا حدی بخارانند که دچار زخم های باز و عفونت شود.
یک مشکل دیگر در میان مصرف کنندگان این ماده عارضه دهانی مت (meth mouth) است. بسیاری از مصرف کنندگان دچار پوسیدگی دندان می شوند، که علت دقیق آن روشن نیست، اما تصور می شود به علت کاهش جریان خون لثه ها، خشکی دهان و کاهش ترشح بزاق و اسیدی بودن شیشه ایجاد شود.
مت آمفتامین باعث آزاد شدن ناگهانی واسطه شیمیایی دوپامین از مغز می شود که در صورت ادامه مصرف بعد از مدت طولانی علایم بدخلقی و افسردگی و همچنین علایم اختلال حرکتی مثل پارکینسون در فرد ظاهر می شود.
از توهم تا پارکینسون
مصرف مداوم و دراز مدت شیشه موجب سوء ظن و توهم، خشونت، کاهش شدید قوه حافظه، توهمهای شنوایی و بینایی شده و افسردگی و جنون آنی و بسیاری از اختلالات روانی را به دنبال دارد.
مصرف شیشه شخص را در وضعیتی قرار می دهد که تمایل به درمان ندارد و شاید این عارضه بدترین تأثیر این مواد محرک بر مغز باشد. از مهمترین عوارض طولانی مدت مصرف شیشه ،جوش های صورت، کوچک شدن بیضه ها و تضعیف قوای جنسی است.
اعتیاد به شیشه درمان ندارد
متخصصان درمانگر اعتیاد می گویند برای درمان کسی که به ماده ی محرک شیشه اعتیاد پیدا می کند، داروی خاصی وجود ندارد و داروهایی که تجویز می شود تنها به کاهش علایم ناراحت کننده بیمار کمک می کند.
نکته اساسی این است که برای درمان اعتیاد به مواد مخدری که مرفین دارند مثل تریاک، کراک و هرویین، داروهایی مثل متادون و بوپره نورفین تجویز می شود، اما برای شیشه داروی خاصی وجود ندارد و داروهایی که استفاده می شود داروهای کمکی از جمله ضد اضطراب ها و ضد افسردگی هاست که این داروها در کاهش علایم بیمار مؤثر هستند.
در هر حال برای درمان عوارض اعتیاد به شیشه بر اساس مدت و نوع و روش مصرف و نوع علایم ممکن است که فرد نیاز به بستری شدن یا درمان سرپایی داشته باشد.
بعد از درمان اختلالات روان پزشکی بیمار باید به وسیله روانپزشک خبره مورد بررسی و رواندرمانی قرار گیرد و به دنبال آن یا همزمان آموزش خانواده، آموزش مهارت های زندگی و پیشگیری از بازگشت و رفتار درمانی برنامه ریزی شود.
دیدگاه تان را بنویسید