وقتی که پدر و مادر برای فرار از فشارهای زندگی، کودک را کیسه بوکس فرض میکنند/ آمار کودکآزاری روز به روز افزایش مییابد
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
لیلا ارشد، عضو هیئت مدیره انجمن حمایت از حقوق کودکان درباره میزان کودک آزاری در ایران به خبرنگار «نامه» گفت: آخرین باری که انجمن، آن هم بر اساس جامعه آماری که با «صدای یاران» تماس گرفته بودند، توانست به تحلیل میزان و شرایط کودک آزاری بپردازد، مربوط به سه سال پیش بود که این بررسیها به صورت یک مجموعه منتشر شد.
وی در ادامه افزود: بدیهی است بررسیهای انجام شده توسط انجمن، مربوط به خانوادههای متوسط و رو به بالای جامعه است که از نظر ذهنی و فرهنگی در شرایطی هستند که با مرکز «صدای یاران» تماس گرفتهاند، لذا این مسئله شامل همه پدر و مادرها نمیشود چرا که خطوط تلفن ما محدود است و بیشتر تبلیغات انجمن نیز در حیطه تهران و اطراف آن پررنگ است لذا بر اساس این جامعه آماری کوچک نمیتوانیم به بررسی درست این مقوله در تمام کشور بپردازیم و بگوییم که بیشتر چه خانوادههایی به کودک آزاری میپردازند.
این مددکار اجتماعی تصریح کرد: به طور حتم خانوادههای گسسته، موارد مبتلا به اعتیاد یا طلاق بیشتر مستعد مشکل کودکآزاریاند. در واقع بچههایی که با یک والد از جمله ناپدری یا نامادری زندگی میکنند بیشتر به سمت آزارهای جسمی و روانی حرکت میکنند.
ارشد با اشاره به تفاوت رفتاری برخی از کودکان بیان کرد: به طور مشخص کودکانی که از نظر فیزیکی و روانی شرایط خاص و ویژهای دارند، بیشتر مورد آزار قرار میگیرند. در واقع کودکانی که بیقرار، سخت و از نظر خلقی متفاوت هستند بیشتر مستعد آزارهای جسمی و روانی هستند.
وی افزود: به طور مشخص، معمولا کودک آزاری جسمی و تنبیه بدنی در اغلب موارد همراه با آزارهای عاطفی است. به این معنی که امکان ندارد والدین تنبیه جسمی را با تحقیر و توهین همراه نکنند. در واقع تنبیه بدنی در اغلب موارد با آزار روحی نظیر فحاشی، تحقیر و غیره همراه است.
عضو هیئت مدیره انجمن حمایت از حقوق کودکان گفت: متاسفانه کودکان در خانوادههای ایرانی مانند کیسه بوکس هستند به این معنا که والدین وقتی از نظر اقتصادی، اجتماعی و غیره تحت فشار قرار میگیرند، برای تخلیه روانی خود از کودکان استفاده میکنند چرا که کودکان در دسترس هستند و اغلب والدین فکر میکنند به دلیل داشتن مسئولین و بزرگ کردن کودکان حق دارند هر رفتاری داشته باشند.
ارشد با اشاره به افزایش میزان کودکآزاری در کشور اظهار کرد: از آنجایی که شرایط اقتصادی و اشتغال امروز جامعه ایران سختتر شده است، طبیعتا آمار کودکآزاری نیز رو به افزایش است.
وی درباره راههای پیشگیری از این معضل اعلام کرد: از سال 73 که انجمن تشکیل شد، تمام بحث ما این بود که شیوههای فرزندپروری را به والدین آموزش دهیم چرا که یکی از معضلات امروز کشور که روز به روز افزایش مییابد، این است که جوانان ما آموزشی برای تربیت فرزند ندیدهاند.
این مددکار اجتماعی ادامه داد: روشهای تربیت فرزند در کشور ما کاملا سنتی است به نحوی که هر کسی تربیت فرزند را از والدین خود آموخته است در حالی که هیچکدام نمیدانیم روش درست کدام است؟
ارشد افزود: اغلب والدین فکر میکنند، توبیخ و تنبیه برای تربیت فرزندان مناسب است در صورتی که اعمال تنبیه بدون آگاهی به ضرر کودکان است. اما متاسفانه جوانان ما در هیچ دوره تحصیلی از دبیرستان گرفته تا دانشگاه برای والد مناسب بودن آموزش ندیدهاند و این مسئله اصلی است.
وی با اشاره به قوانین ناکارآمد در زمینه کودکآزاری گفت: متاسفانه قوانین ما جای تنبیه و تربیت را به صورت مشخص و روشن بیان نکردهاند به نحوی که در مادهای از قانون، تنبیه توسط پدر به قدر کفایت برای تربیت فرزند لازم شمرده شده است اما سوال اصلی اینجاست که تعریف تربیت یا به قدر کفایت چیست؟
عضو هیئت مدیره انجمن حمایت از حقوق کودکان توضیح داد: تنبیه میتواند از یک نگاه تلخ تا آزارهای شدید تعریف میشود. به این معنی که حدود مشخصی در این بخش وجود ندارد لذا لازم است که قوانین شفاف و روشن وضع شود تا والدین خط و مرزهای این مسیر را بدانند. یعنی قوانین به نفع کودکان تغییر و بهبود پیدا کند.
ارشد بیان کرد: مسئله تحقیر عاطفی تنها در خانوادهها نیست و گاهی در مهدکودکها یا مدارس نیز مشاهده میشود چرا که در برخی از موارد معلمی که کار میکند نیز برای این مسائل آموزش ندیده و رفتارهایش با کودکان گاهی خارج از حدود تربیتی است.
دیدگاه تان را بنویسید