آمارهای متناقض و مرگ تدریجی یک صنعت/ توریسم و تاکید دوباره رئیسجمهور منتخب بر توجه به گردشگری
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه، در شرایطی که صنعت گردشگری و توریست دنیا را متحول ساخته و بخش اعظمی از درآمدهای ارزی کشورهای پیشرفته را تشکیل میدهد، ایران با وجود شرایط آب و هوایی مناسب و پیشینه تاریخی جذاب همچنان در پیچ نخست این مسیر مانده است. صنعت توریست و گردشگری ایران در حالی افتان و خیزان به راه خود میرود که طی سالهای گذشته مسئولان بارها و بارها وعدههای سراب گونهای را به بدنه این صنعت تزریق کردهاند که هیچ اثری نداشته و به جز آمارهای متضاد و متناقض محصولی به بار نیاورده است. گردشگری معلول، آمارها متناقض همزمان با شروع انتخابات ریاست جمهوری در سال 92 دولت دهم، آمارهای متعددی از رشد گردشگری در 8 سال گذشته ارائه شد، آماری که بنابر تحلیلی ساده هرگز به مرحله اجرا نرسیده است. بر اساس این گزارش، در سالهای اول دولت نهم (سال 84) تعداد گردشگران ورودی به ایران یک میلیون و 162 هزار و 14 نفر اعلام شد در حالیکه هتلدارها و دفاتر خدمات مسافرتی از وضعیت ورود گردشگر به کشور ناراضی بودند. در سال89 نیز شهباز یزدانی، معاون وقت گردشگری اعلام کرد که در سال 88، 2 میلیون و 590 هزار گردشگر خارجی به ایران آمدهاند و در فروردین
ماه همان سال اعلام کرده بود که 2 میلیون و 272 هزار و 575 نفر گردشگر ورودی به ایران داشتهایم. امسال نیز در نوروز 92 محمدشریف ملکزاده اعلام کرد که تعداد ورود گردشگران خارجی در سال91، 3 میلیون و 800 هزار نفر بوده اما منوچهر جهانیان، معاون گردشگری وی، چند روز بعد آمار 3 میلیون و 729 هزار نفری را بیان کرد. براساس آمار سازمان میراث فرهنگی در سال 85، یک میلیون و 816 هزار و 905 نفر، در سال86 ، یکمیلیون و 925 هزار و 192 نفر، در سال 87، 2میلیون و 35 هزار و 518 نفر، در سال 88، 2میلیون و 276 هزار و 575 نفر، در سال 89، 3میلیون و 121 هزار و 282 نفر، در سال90، 3میلیون و 200 هزار نفر و در سال 91، 3میلیون و 729 هزار نفر به ایران آمدند. این آمارها نشان میدهد که تقریبا سالی 400 هزار نفر بهصورت میانگین بر آمار گردشگران سالهای قبل افزوده شده و تحلیل این آمار بیانگر آن است که ایران در جذب گردشگر خارجی موفق نبوده است. تخریب آثار باستانی مغایر با رشد گردشگری در شرایطی دولت و مسئولین از رشد استعدادهای صنعت گردشگری کشور سخن میگویند که بارها و بارها رسانههای مختلف از خرابی و نابودی گنجینههای باستانی کشور خبر
دادهاند. فروردین ماه سال جاری روزنامه بهار طی گزارشی آثار باستانی تخریب شده در 8 ساله گذشته را به لیست گردشگری کشور افزود. نگاهی اجمالی بر لیست ارائه شده کافی است تا دل هر ایرانی را به درد آورد. تخریب سنگنبشته نام خلیج فارس، آثار باستانی تنگه چوگان و بیشابور، تخریب نقش برجسته سنگی «قندیل» با تیراندازی تمرینی، تخریب نقش برجسته ساسانی ارزشمند «سرآب بهرام» با پتک، تخریب با پتک نقش برجسته «سرمشهد» و نقش «پریشو»، تخریب نقش برجسته داریوش بزرگ با کمک نردبان، تخریب کاخ کوروش بزرگ در برازجان، تخریب نقش برجسته باغملک و گور دخمه «رودنو» خوزستان با مواد منفجره، نابودی تپه باستانی ۶۰۰۰ ساله «گونسپان» ملایر با آبگیری سد کلان، ساخت سد گتوند و نابودی شیرهای سنگی باستانی، تخریب پرشتاب اخیر محوطههای باستانی شوش از جمله نمونههایی هستند که در این مقاله به آن اشاره شده است. حال سوال اصلی این است که چطور میتوان با خراب کردن بخشی از جذابیتهای ملی یک سرزمین، دم از گسترش صنعت گردشگری و توریسم زد؟ آیا ویرانی آثار باستانی قابلیت بازسازی را دارند و چگونه میتوان فرهنگی چند هزار ساله را به راحتی به روزمرگی سپرد اما مدام آماری
مبنی بر رشد ارائه کرد؟ رکود گردشگری در مناطق آزاد کشور طی دو دهه اخیر، با نظارت مسئولان و طبق مصوبات قانون، ساختار جزایر کشور برای ایجاد یک منطقه آزاد تجاری، اقتصادی و توریستی تغییراتی ایجاد شد تغییراتی که توانست بخشی از اهداف مورد نظر را محقق کند اما به نظر میرسد طی چند سال اخیر نه تنها این روند رشدی در بر نداشته است بلکه توقف کامل این روند به پسرفت نیز انجامیده است. حسین ثابت بکتاش، هتلدار و سرمایهگذار خوشفکر ایرانی است که هتل داریوش و پارک دلفینها از پررنگترین پروژههای وی در جزیره کیش است. ثابت با ابراز نگرانی از وضعیت مناطق آزاد کشور به خبرنگار «نامه» گفت: در تمام دنیا، نوار ساحلی تنها مختص اماکن گردشگری و خدمات مسافری است اما اینجا تمام برجهای مسکونی بدون توجه به زیبایی جزیره در نوار ساحلی ساخته شدهاند. 15 سال است که در کیش فعالیت میکنم ولی جز کارشکنی چیزی ندیدهام. بگذارید بگویم که بهترین دوره مربوط به مدیریت آقای یزدانپناه بود و من به خاطر ایشان وارد جزیره شدم نه اینکه وابستگی سیاسی درکار باشد اما اینکه این مدیر هر روز صبح وضعیت پروژهها را بررسی میکرد برای من به عنوان یک
سرمایهگذار ارزشمند بود. البته تمام مدیران جزیره شریف و بزرگوار هستند اما مسئله اینجاست که مقوله گردشگری را نمیشناسند و اگر چنین است چرا از تجربیات دیگران بهرهمند نمیشوند و یا مشاوران زبده برای این امر استخدام نمیکنند؟ وی در ادامه افزود: در یک جزیره توریستی که نگاه گردشگری وجود دارد، باید هتل بسازیم نه آپارتمان. در یک پروژه گردشگری تمام تلاش بر این است که مسافر پول خرج کند و لذت دریافت کند اما امروز به یمن وجود آپارتمانهایی که اغلب خالی هستند، چندین نفر با حداقل هزینه به جزیره سفر میکنند این در حالی است که این ساختمانهای به ظاهر مسکونی هیچ مسئولیتی در قبال پاسخگویی به اداراتی نظیر اماکن یا نیروی انتظامی را ندارند و صد البته از پرداخت مواردی مانند مالیات نیز معاف هستند و جای هتلها را گرفتهاند، پس هتلها برای چه ساخته شدهاند؟ سوال من این است که چرا اینقدر ساخت و ساز در جزیره رونق دارد در حالیکه 20 یا 30 هتل نیمهکاره وجود دارد؟ اغلب این ساختمانها برای کسانی است که تنها سالی یکبار به جزیره سفر میکنند و در بقیه موارد از این آپارتمانها بهره میبرند و به اجاره دادن میپردازند ضمن اینکه زمینه اقتصادی
جزیره را از گردشگری به تجارت تبدیل کردهاند. مدیر هتل داریوش تصریح کرد: به نظر من چیزی از گردشگری در کیش نمانده است چرا که ابتدا باید تعریف درستی از مقوله گردشگر و گردشگری داشته باشیم. من به عنوان نخستین هتلدار وارد جزایر قناری شدم و امروز 174 هتل در این جزیره وجود دارد چرا که طبق سیاستهای دولت ساخت و ساز به جز برای پرسنل در آنجا ممنوع است اما وقتی در کیش به هتلدار به عنوان فعال در زمینه گردشگری کمک نمیشود چه انتظاری میتوان داشت؟ گردشگر در گام اول باید به هتل برود، باید مسئولان بفهمانند که اینجا جای ساخت و ساز نیست. مسئله ساخت و ساز تا جایی پیش رفته که جلوی هتلها را نیز گرفته است. عدهای به دنبال بهرهمندی اقتصادی هستند و زمین را تکه تکه و به صرف پول میفروشند در حالی که اینجا جزیره شادی مردم ایران است و ما حق نداریم دریا را به عنوان سرمایه ملی و بیتالمال به دست عده خاصی بسپاریم. ( اینجا ) رشد گردشگری واقعیت یا رویا؟ بررسی اجمالی و کوتاه بر روند گردشگری در کشور بیانگر مسائلی کاملا متناقض با ادعاهای مسئولین کشوری است. به نظر میرسد مسئولان و مدیران مربوطه باید کمی دغدغههای آماری خود را به
مسائل حقیقیتر ارجاع دهند. به همین خاطر این سوال ناخودآگاه از ذهن هر فردی میگذرد که رشدی که دائم در عرصه گردشگری از آن سخن گفته میشود واقعیت است یا رویایی بیش نیست؟ در شرایطی که رئیسجمهور منتخب، روز گذشته در نشست خبری خود توسعه صنعت گردشگری را یکی از راههای اشتغالزایی و بهبود شرایط اقتصادی دانست، این امید را میتوان داشت که شاهد سفرهای شادمانه مردم ایران و صد البته توریست های خارجی به ایران باشیم
دیدگاه تان را بنویسید