بررسی اولویت دولت آینده در گفت و گو با اسماعیل کهرم: توقعم آن است که سازمان محیطزیست تقویت شود
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه، محیط زیست از حوزههایی است که همیشه نقش قربانی را به عهده داشته، قربانیای که همیشه با کمترین توجهی از کنارش عبور شده و نه تنها هرگز نقش اصلی را در هیچ میدانی بازی نکرده، که به موقع مورد سوءاستفاده مدیران و تصمیمگیران بوده و در مواقع رسیدگی بیمتولی و بیصاحب رها شده است. فعالان محیط زیست دل خوشی از تصمیمات دولت گذشته در این حوزه نداشتند و همیشه با مصوبات غافلگیرکننده دولت و سازمان محیط زیست که رییساش، منتخب رییسجمهور بود مخالف بودند. مشکلات زیست محیطی در این دولت تمامی نداشت، حتی در ماههای پایانی دولت هم شاهد تصویب مصوباتی چون مجوز دهی به معدنکاران حتی در مناطق تحت حفاظت محیط زیست بودیم، مصوبهیی که با تعجیل رییسجمهور هم همراه شد و دستور رسیدگی سریعتر و ابلاغ آن به معدنکاران هم از سوی وی داده شد. انتخاباتی از سر گذشت و رییسجمهوری دیگر انتخاب شد، رییسجمهوری که قرار است مطالبات همه قشرها و اصناف را برآورده کند، اینبار نه تنها محیط زیستیها که همه فعالان اجتماعی و سیاسی به میدان آمدند و مطالباتشان را از دولت آینده مطرح کردند. کارشناسان محیطزیست هم طی جلساتی متعدد به بررسی
مطالباتشان و اولویتهایشان از دولت آینده (دولت یازدهم) پرداختند. دکتر اسماعیل کهرم، پرندهشناس و کارشناس محیط زیست در گفتوگو با «اعتماد» از مشکلات ایجاد شده در این حوزه طی دولتهای نهم و دهم و اولویتهای محیط زیست و مطالبات فعالان این حوزه از رییسجمهور آینده سخن به میان آورد. محیط زیست در دولت گذشته مشکلات زیادی داشته است، به طور میانگین هر هفته خبر ناخوشی در این حوزه شنیده شد. مشکلات این حوزه در دولت گذشته را نشات گرفته از چه میدانید؟ آنقدر که مقوله محیط زیست در 8 سال گذشته در دولت آقای احمدینژاد مهجور مانده بود، در هیچ دورهیی نبود. این را میتوان به دلیل این دانست که آقای احمدینژاد در ابتدای دولتش، خودش را رییس شورای عالی محیط زیست منصوب کرد، من در آن زمان مقالهیی نوشتم که رییسجمهور ما به این مقوله علاقهمند است و واقعا اینگونه فکر میکردم، اما پس از مدتی کوتاه، این شورا منحل شد و جایش کمیسیون زیربنایی صنعت و محیط زیست ایجاد شد، کمیسیونی که در آن محیط زیست تنها یک رای داشت درکنار وزارت راه، کشاورزی و صنعت که همه یک رای داشتند. معاون سازمان پس از تشکیل این کمیسیون میگفت در جلسات شرکت
نمیکنم چون من یک رای بیشتر ندارم، آنها میبرند و میدوزند و تصویب میکنند، ما نمیتوانیم تاثیرگذار باشیم. در زمانی بعدتر، رییسجمهور در مشهد اعلام کرد محیط زیست مانع از توسعه است که بعد از این سخن ایشان به جرات میتوان گفت فاتحه محیط زیست خوانده شد. سخنان ضد محیط زیستی در دولتهای نهم و دهم تمامی نداشت، آقای پورمحمدی وزیر وقت کشور به انجی اوها حمله کرد و اعلام کرد امریکا از طریق ان جی اوها به ما پاتک زده است، این سخن هم باعث شد که ریشه به تیشه ان جی اوها زده شود. سازمان در این دو دوره دولت، دو دوره داشت، یکی از یکی بدتر. خانم جوادی، رییس اول سازمان در دولت نهم، نه تخصص داشت و نه اعتقاد به استفاده از تخصص. زیردستهایش هم هر کاری دلشان میخواست میکردند. از افتتاح نفت در کویر مرکزی تا ایجاد پایگاه صیادی شیلات در میانکاله، منطقهیی که بعد از پارکهای ملی در درجه دوم اهمیت حفاظت بود. خانم جوادی واقعا سازمان را کشت، تلف کرد و از بین برد. در زمان ریاست ایشان بارها اساتید دانشگاه نامههای سرگشادهیی نوشتند و خواستار برکناری ایشان بودند. اینقدر این آش شور شد که رییسجمهور فهمید و او را برکنار کرد. دور دوم
رییسجمهور به جای خانم جوادی، یک آدم سیاستمدار را در جایگاه ریاست سازمان گذاشت که به درد سازمان نمیخورد. آقای محمدیزاده استاندار خراسان بود و بعدها معاون شهرداری در زمان شهردار بودن آقای احمدینژاد شد و بالاخره در لرستان استاندار شده بود. زمان انتخابات خوب خدمت کرد و جایزهاش را گرفت. ایشان هیچ اطلاعی از محیط زیست نداشت. من نمیگویم که رییس سازمان باید خودش کارشناس محیط زیست باشد اما باید مدیری باشد که از کارشناسان استفاده لازم را ببرد. ایشان هم در جهتی دیگر ادامهدهنده راه رییس قبلی بود، البته باید بگویم که علاقه رییس جدید به کارهای نمایشی چون آوردن ببر مازندران بیش از رییس پیشین سازمان بود. در زیر سایه شوهایی که در تلویزیون اجرا میکرد، 200 هکتار از زمینهای بمور را در استان فارس به وزارت نفت داد. اولویتهای زیست محیطی و نخستین انتظاراتی که از دولت آینده در مقوله محیط زیست داریم از نگاه شما چه مسائلی است؟ اما توقع من به عنوان یک شکاربان قدیمی از دولت جدید این است که شورای عالی محیط زیست را تقویت کنند و یک سازمان حفاظت محیط زیست مقتدر به ریاست یک مدیر که از تخصصها استفاده میکند بنا بگذارند. به
سازمان امکانات بدهند، پول بدهند، اجازه استخدام دهند، اجازه خرید وسایل تکنیکال بدهند، نه مثل خانم جوادی که هواپیما خرید و از همان روز اول در پارکینگها ماندند و توقف کردند، قایقهای مجهز به انواع سیستمها در خلیج فارس بودند، خلیج فارسی که اولویت حفاظت محیط زیست ما نیست، ما تالاب انزلی و میانکاله را در اولویت حفاظت داشتیم. رسیدگی به این مناطق و حوزههایی چون پارک ملی گلستان واجبتر از مناطقی چون خلیج فارس بود. اگر بخواهید گذشته از ساماندهی سازمان حفاظت محیط زیست، به یکی از مشکلات این حوزه با تمرکز مستقیم بر مناطق تخریب شده یا در حال تخریب از تالابها و جنگلها تا مشکلات کمبود آب و آلودگی هوا بپردازید، رسیدگی به کدام معضل را واجبتر از بقیه میدانید؟ ما سالانه حدود 3/2 درصد جنگل هایمان را از دست میدهیم، از نگاه من اولویت مشکلات و تخریبهای زیست محیطی رسیدگی به این جنگلهاست، آنهم در کشوری چون کشور ما. وقتی جنگل از بین رفت فرسایش خاک زیاد میشود و اتلاف آب فراوان. در قدم بعدی میتوان به خروج دامها از جنگل اشاره کرد، جنگل را که از دست دادیم فرسایش خاک و از دست دادن آب و در ادامهاش خشکسالی خواهیم داشت.
هر هکتار جنگل، ده تن ریزگرد را به خود جذب میکند، همین برگها ذرات را جذب میکند. سالانه 48 تن در هکتار در سال فرسایش خاک داریم، موقعیت جغرافیایی کشور ما به گونهیی است که این مساله بیش از هر چیز دیگری برایمان حیاتی است. باارزشترین چیزی که ما در حال از دست دادن هستیم خاک است. درباره حفظ جنگل، باید به خروج دام از جنگل به عنوان اوجب واجبات اشاره کنم. رییسجمهور در جایی گفته بود دامداران برای جنگل خوبند و همین سخن چند هزار نفر را خوشحال کرد، دامدار شاید برای جنگل خوب باشد، اما دامش قطعا به جنگل آسیب میرساند، دامها گیاهانی که در حال جوانه زدن هستند را دوست دارند به علت اینکه سرشار از پروتئین و ویتامین است و سراغ آنها میروند و همه را از بین میبرند. تخریبی که دامها به جنگل وارد میکنند شاید هیچ موجود دیگری وارد نکند. آلودگی هوا در شهرهای گوناگون کشور تبدیل به یکی از مهمترین مسائل زیست محیطی مردم شده است تا آنجا که ارتباط مستقیم به سلامتشان پیدا کرده است. رسیدگی به مهار ریزگردها از نگاه شما در اولویت چندم دولت آینده است؟ در جهان، 46 مرکز ریزگرد داریم. این مراکز بیشتر در کشورهای عربستان، سوریه،
ترکیه، عراق و خود ایران متمرکزند. درباره مشکلاتی که از مراکز ریزگرد خارجی در کشور پیدا میکنیم، نیاز به همکاریهای بینالمللی داریم. ترکیه با احداث ده سد روی دجله و فرات باعث ایجاد مقادیر زیادی از ریزگردها میشود، کشورهای دیگر به همین ترتیب. بایستی تعهدات و موافقتهای بینالمللی بین کشورها ایجاد شود. البته مشکلات داخلی در بروز ریزگرد را هم نباید نادیده گرفت، مثلا وقتی تالابها و دریاچههایمان خشک میشود ریزگرد داریم. ریزگردها دو منبع آلی و معدنی دارند، زمانی که تالاب خشک میشود، مواد تهآن پودر میشود و به هوا میرود. منبع معدنی ریزگردها هم که شن و خاک است. اینها را نمیتوان از نظر دور نگه داشت و به آنها نپرداخت.
دیدگاه تان را بنویسید