وقتی که مرگ دانشجویان و دانش‌آموزان در جاده‌ها عادی می‌شود/ جدول
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) : 
به گزارش نامه، حادثه دلخراشی که چندی پیش منجر به کشته شدن دانش‌آموزان دختر در اردوی راهیان نور شد، تلنگر و بهانه‌ای است تا نگاهی بیاندازیم به حوادث جاده‌ای و ببینیم چند تن از نخبگان این کشور و سرمایه‌های انسانی ما کشته می‌شوند. البته این آمار را باید در کنار اعداد تلخی چون آمار کشته‌های جاده‌های ایران بگذاریم؛ مهدوی سرپرست پژوهشکده بیمه کشور می‌گوید: متوسط جهانی مرگ‌ومیر در اثر حوادث رانندگی را 14تا 15نفر در هر 100هزار نفر است ولی این میزان در کشور ما 30 نفر در هر 100 هزار نفر یعنی تقریبا دو برابر میانگین جهانی است.
البته آمار کشته‌های دانش‌آموزی در جاده‌های ایران فقط شامل حوادثی است که رسانه‌ای می‌شوند، شاید این آمار تلنگری باشد برای مسئولان تا ببینند نیروی انسانی که حداقل 12 سال آن را آموزش می‌دهند به چه راحتی از دستشان می‌رود و گاهی اوقات آنقدر نسبت بدان بی توجه هستند که چند روز سکوت می‌کنند وقتی که زیر هجمه‌ای از انتقاد می‌روند، پیام تسلیت می‌دهند. هرچند که انگار برای خود مسئولان آموزش و پرورش هم عادی شده این آمار؛ چون به قول محمود خدادوست رئیس مرکز تحقیقات پزشکی قانونی، 20 هزار و 68 نفر در تصادفات سال پارسال کشته شده‌اند.
مرگ و میر در جاده‌های کشور آنقدر عادی شده است که تیتر اصلی اخبار و خبر روز صدا و سیما نمی‌شود و زیر بحران اقتصادی کشور گم می‌شود. در حالی که ما در حال گله کردن از قیمت سر سام آور دلار و گرانی بازار هستیم نخبگانی که راه برون رفت این بحران هستند و شاید دانشمندان اقتصادی آینده ما شوند را با دستان خود و با بی‌تدبیری به دامان مرگ می‌فرستیم و صدایش هم در نمی‌آوریم که مبادا جو متشنج شود. متاسفانه گاهی کشته شدن دانش‌آموزان و دانشجویان آنقدر طبیعی شده است که دیگر ارزش خبری هم ندارد.
در این میان، تا از شوک خبر قبلی بیرون نیامده‌ایم خبر بعدی می‌آید. فروردین ماه امسال 11 دانشجو در اردوی راهیان نور کشته شدند و اول اردیبهشت ماه تصادف دلخراش دیگری در آمل که منجر به کشته و زخمی شدن 18 دانش آموز شد.
پاییز امسال نیز 26 دانش آموز بروجنی در حادثه‌ای که با بی‌مهری دولتمردان روبه‌رو شد جان خود را از دست دادند و همان‌طور که رییس جمهوری خیلی دیر به بازدید زلزله زدگان رفت، وزیر آموزش و پرورش هم دیر پیام تسلیت گفت و گویی همه فراموش کردند این حادثه را.
در جدول زیر آمار سوانح دلخراشی که از سال 86 تاکنون رخ داده و تبدیل به تیتر یک رسانه‌ها شده قابل مشاهده است.
گرچه پیام تسلیت و توجه مسئولان کشته‌شدگان را زنده نمی‌کند، اما این کمترین کاری است که یک مقام مسول می‌تواند بعد از یک فاجعه انجام دهد، آنقدر نوشتیم که امیدواریم دیگر از این سوانح نبینیم خسته شدیم، سوال اینجاست آیا روزی می‌رسد که مسولان اعم از وزارت و راه وشهر سازی ،آموزش و پرورش و... به فکر چاره و راه‌حل بیفتند؟
دیدگاه تان را بنویسید