شهردار تهران، شهرداری برای همه رنگها/ از قالیباف و آقا محسن تا گزینه اصلاحطبیان برای شهرداری
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه، شهرداری تهران از بعد از انقلاب سال 57 تاکنون یکی از مهمترین پستهای موجود در نظام جمهوری اسلامی بوده است. در سالهای بعد از جنگ خصوصا با تکیه دادن کرباسچی بر شهرداری تهران اهمیت این پست فزونی بیشتری یافت اما نقطه اوج اهمیتیافتن شهرداری تهران آنجایی بود که سکویی شد برای پرتاب از بهشت به پاستور. محمود احمدینژاد که شهردار تهران بود به سمت ریاستجمهوری رفت، از خیابان بهشت به خیابان پاستور پر کشید. این فرمول برای بسیاری این وسوسه را ایجاد کرد که شهرداری تهران را قبضه کنند و از آن برای خود سکویی بسازند که به ریاستجمهوری ایران برسند اما شکست محمدباقر قالیباف در انتخابات ریاستجمهوری اخیر نشان داد این فرمول تنها یکبار معجزه میکند، آن هم فقط برای «معجزه هزاره سوم» که الان آنچنان مورد بیمهری دوستان سابقش است که شاید دلش میخواست نه در شهرداری تهران که در همان اردبیل باقی میماند. با این اوصاف شهرداری پایتخت و بزرگترین و پرجمعیتترین، در عین حال پر مسالهترین شهر ایران آنقدر جذابیت دارد که هنوز چند ماه مانده به پایان این دوره شهرداری حدس و گمانها در مورد شهردار آینده تهران در محافل مختلف آغاز
شده است. براساس گفتههایی که در مجامع و محافل مختلف شنیده میشود، بازار گمانهزنی و شایعات برای شهردار انتخابی و لیست کاندیداهای احتمالی آن گرمتر از گذشته است اما با اعلام نتایج انتخابات ریاستجمهوری و رایآوردن حسن روحانی کاندیدای دولت تدبیر و امید و همچنین کسب نزدیک به کمتر از نصف صندلیهای شورای شهر توسط اصلاحطلبان و اختصاص باقی صندلیها به اصولگرایان معتدل در لیست داغ منتظران برای صندلی شهرداری تهران چندین گزینه احتمالی شهرداری تهران از هماکنون حذف شدهاند. افرادی که روزگاری با اتوبوس احمدینژاد وارد عرصه سیاست ایران شدند و هشت سالی هم بابلیت و بی بلیت در آن نشستند اکنون باید فکر بلیت بازگشت باشند. گزینههایی همچون «علی نیکزاد» و «محمدعلی آبادی» یا حتی «علیرضا علیاحمدی» از افراد نزدیک و حامیان دولت دیگر نباید امیدی به کسب جایگاه شهرداری تهران باشند. در روزهای اخیر اما از طرف دو جریان اصلی راهیافته در شورای شهر تهران یعنی اصولگرایان معتدل و اصلاحطلبان گزینههای مختلفی برای شهردار شدن در تهران مطرح شده است که در این مدت یا از آنها صحبت شده یا هنوز در مورد آنها و با آنها رایزنی میشود. البته یکی
از اصلیترین مباحثی که مطرح است ابقای قالیباف در پست شهرداری تهران است. درواقع بیشتر اصولگرایان ساکن شده در خیابان بهشت بر باقی گذاردن قالیباف در این «بهشت» اصرار دارند اما در کنار نام وی، نامهایی از اصلاحطلبان سرشناس هم مطرح است. به نظر میرسد چه قالیباف بماند چه فرد دیگری شهردار تهران شود باید در این میانه بدهبستانهایی صورت بگیرد. شهرداری تهران خودش یک کشورداری کوچک است و سازمانهای وابسته به شهرداری به اندازه وزارتخانههای کشوری اهمیت دارند. هرکسی که شهردار تهران بشود باید هرکدام از این سازمانها را از سازمان هنری - فرهنگی گرفته تا سازمان عمرانی و اقتصادی تا موسسه بزرگ رسانهای همشهری را بهنحوی در میان اصولگرایان و اصلاحطلبان پخش کند که همگان را راضی نگه دارد. از منظر دیگر شهردار شانزدهم پایتخت در 34 سال گذشته، شهردار شهری با بیش از 10 هزار میلیارد تومان درآمد سالانه میشود که باید این رقم را بهطور مساوی در 630 کیلومتر مربع مساحت آن و بین 5/8 میلیون نفر جمعیت آن در ابعاد مختلف اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و ساختاری تقسیم کند. اکنون اما مساله فراتر از اینهاست. به نظر میرسد با این گوناگونی که در سطح
سیاسی کشور داریم و بازتاب آن را در شهر تهران بهعنوان سیاسیترین شهر ایران میبینیم، شهرداری باید سرکار بیایید که به قولی شهردار کل تهرانیان و شهرداری برای همه رنگها باشد. در این گزارش شانس هرکدام از کاندیداهای احتمالی شهرداری تهران برای کسب این مقام بررسی میشود. در کنار آن اقداماتی که وی باید برای بهتر اداره کردن تهران و راضی نگه داشتن جناحها و افراد و گروههایی که این پست را به وی واگذار میکنند مورد بررسی قرار میگرد. آیا محمدباقر قالیباف از بهشت رانده میشود؟ محمدباقر قالیباف را میتوان اصلیترین ناکام انتخابات ریاستجمهوری دانست. وی که هشت سال صبر کرده بود و در شهرداری تهران انواع سکوهای پرتاب برای ریاستجمهور شدن را ساخته بود در یک حرکت گازانبری در انتخابات اخیر ریاستجمهوری در همان دور اول شکست سختی خورد. البته خودش و اطرافیانش اعتقاد دارند که از اصلاحطلبان و حسن روحانی شکست نخورده است که از برخی دوستان غیرهمراه در میان اصولگرایان شکست خورده است. شاید این روزها قالیباف دلگرفتهترین فرد سیاسی ایران باشد. با این اوصاف بهنظر میرسد شاید همان اصولگرایان هم برای اینکه دل شکسته سردار سابق
و شهردار فعلی و کاندیدای ریاستجمهوری ناکام ادوار گذشته را بهدست بیاورند، وی را در «بهشت» نگاه دارند تا کامیاب باشد. البته عملکرد چند سال اخیر قالیباف به گفته دوست و دشمن در شهرداری تهران چندان هم بد نبوده است. البته شانس قالیباف برای انتخاب دوباره بهعنوان شهردار تهران از آن رو بالاست که هم جریان اصولگرایان مشخصا آبادگران و ائتلاف آبادانی و پیشرفت تابهحال کرسیهای قابلتوجهی را در شورای چهارم بهدست آورده و ممکن است بسیاری از اعضای منتخب مستقل نسبت به شهردار فعلی تهران نظر مثبت داشته باشند و هم از آن طرف اصلاحطلبان نیز به وی روی خوشی نشان میدهند. به اعتقاد مرتضی طلایی که به نوعی یار و همراه همیشگی قالیباف بوده، عملکرد قالیباف در این چند سال نشان داده است که وی فراجناحی و تخصصگرایانه عمل میکند. طلایی در این زمینه به حاشیه گفت: «قالیباف تلاش کرده است به دور از حاشیههای سیاسی عمل کند و با تمامی جریانات تعامل داشته باشد. اصل برای او پیشرفت کارها بدون فشار به مردم بوده است.» از نظر طلایی، قالیباف میتواند گزینه مناسبی برای شهرداریتهران باشد چون هشت سال تجربه آموخته است و مردم نیز از عملکرد شهرداری
تهران رضایت دارند. بر این اساس طلایی تاکید دارد: «قالیباف گزینهای است که میتواند در آینده نیز تعاملات مثبتی با تمامی جریانات حاضر در شورای شهر داشته باشد.» اما از آن طرف سیدمهدی نادمی از کاندیدای جوان ائتلاف اصلاحطلبان برای انتخابات شوراها نیز بر این اعتقاد است که عملکرد هشت ساله اخیر قالیباف در کل مثبت بوده و وی اهل تعامل با گروههای مختلف است. وی در گفتوگو با «حاشیه» ضمن بیان این مطالب ادامه میدهد: «قالیباف در دوران شهرداری خود از بسیاری از مدیران نزدیک به جریانات اصلاحطلب و گروههای دیگر سیاسی استفاده کرد. همچنین برخی از شهرداران مناطق تهران از افراد تکنوکرات خوشنامی بودند، از این منظر من عملکرد آقای قالیباف را مثبت ارزیابی میکنم. اگر هم قرار باشد وی در این سمت ابقا شود البته باید با گروههای مختلف حاضر در شورای شهر از جمله اصلاحطلبان تعامل مثبتی داشته باشد.» عملکرد قالیباف در حوزههای مختلف شهرداری از فرهنگی و اجتماعی گرفته تا عمرانی و اقتصادی موافقان و منتقدان فراوانی دارد. دوستان اصولگرایش تلاش داشتند از وی چهره یک مدیر کاری و جهادی که به فکر ساختن شهر است، بسازند اما در مقابل برخی از
اصولگرایان خصوصا پایداریها عملکردش را در حوزه فرهنگی - هنری مورد نقد قرار میدهند اما از نظر نادمی اگر هم نقدی به قالیباف وارد باشد در حوزه عمرانی و شهرسازی است نه در حوزه فرهنگی. نادمی میگوید: «عملکرد قالیباف در دوران شهرداریاش در سازمان فرهنگی - هنری مثبت بوده است. اگر ما اصلاحطلبان به وی نقدی هم داریم که جدی است در حوزه عملکرد شهرداری تهران در مسائل عمرانی و فنی بوده است. به نظرم بهتر است آقای قالیباف در این زمینه تعامل بیشتری با نیروهای متخصص داشته باشد.» اما شهردار فعلی و سردار سابق برای آنکه در «بهشت» بماند با یک چالش عمدهای روبهرو است. افکار عمومی شهر تهران با برخی از کارهای شهرداری تهران در این سالها مشکل دارند از آن طرف از پس مبارزات انتخاباتی نیز قالیباف نهتنها نتوانست سربلند بیرون بیاید که برای خودش مشکلات بیشتری با افکار عمومی تراشیده است. نادمی هم بر این اعتقاد است که بزرگترین سدی که در مقابل همراهی اصلاحطلبان حاضر در شورای شهر با اصولگرایان برای ابقای قالیباف باقی مانده است همین «افکار عمومی» است. نادمی بر این نکته تاکید میکند که «پایگاه اجتماعی اصلاحطلبان و افکار عمومی تهران که
نزدیک به اصلاحطلبان است نسبت به عملکرد قالیباف نقدهای جدیای دارند. از همین رو است که سران اصلاحطلبان و راهیافتگان به شورای شهر از طرف اصلاحطلبان اگر بخواهند روی گزینه ابقای قالیباف فکر کنند باید این افکار عمومی را در نظر بگیرند.» با این اوصاف باید منتظر ماند و دید که آیا قالیباف از بهشت رانده میشود یا بهشتنشین میشود. این بستگی به روزهای آینده و نحوه تعامل وی با گروههای موجود در شورای شهر دارد. اصلاحطلبان به دنبال مدیری متخصص و البته سیاسی بعد از هشت سال بار دیگر اصلاحطلبان به صحنه سیاسی ایران بازگشتند. بازگشتی که همراه با موج تودههای میلیونی با امید و تدبیر بود. رای میلیونی مردم به حسن روحانی و انتخاب بیش از 10 اصلاحطلب در شورای شهر تهران بار دیگر نوید آن را به این گروه داد که بعد از سالها توانسته است با تکیه بر پایگاه اجتماعیاش دوباره کرسیهای مختلف حکومتی از جمله شهرداری تهران را برای خودش جلب کند. البته در این بین اصلاحطلبان از قبل از انتخابات برنامهریزی دقیقی کرده بودند. بنا به گفته نادمی، آنان با تشکیل کمیتههای علمی و تخصصی برای اداره شهر تهران برنامهریزی کردهاند. همچنین
گزینههای مختلفی از اصلاحطلبان برای کسب این کرسی در نظر گرفته شده است و نادمی تاکید میکند که در انتخاب گزینهها هم تخصص افراد مهم است و هم اینکه آنان چهرههای نامدار و محبوبی در میان مردم باشند. بر همین اساس نادمی نام چند نفر را بهعنوان گزینههای مطلوب اصلاحطلبان برای شهرداری تهران مطرح میکند. نادمی میگوید: «براساس برنامهریزیای که ما پیش از انتخابات نیز کرده بودیم، اکنون خانم معصومه ابتکار، آقای محمدعلی نجفی و دکتر حاجی بهعنوان نامزدهای احتمالی کسب کرسی شهرداری تهران مطرح هستند.» اگر حاجی و نجفی گزینههای قابل پیشبینی برای کسب شهرداری تهران بودند، معصومه ابتکار بهعنوان اولین زن شهردار پایتخت گزینه وسوسهبرانگیزی است که قطعا میتواند یک تحول عمده در مدیریت کلانشهری ایجاد کند. هرچند که اصلاحطلبان قطعا گزینههایی همچون حاجی و نجفی را نیز در نظر دارند اما احتمال انتخاب ابتکار در نوع خود میتواند یک نقطه عطف باشد. معصومه ابتکار اولین زن ایرانی است که پس از انقلاب وارد هیات دولت شده است. سابقه ابتکار در فعالیتهای محیطزیستی در هشت سال ریاست سازمان حفاظت محیطزیست دوران ریاستجمهوری محمد خاتمی نقطه
درخشانی در کارنامه وی است و این نوید را میدهد که شاید او جدیتر به مسائل محیطزیستی دقتنظر داشته باشد. در ادامه باید گفت حضور ابتکار بهعنوان یکی از سه زن شورای سوم و فعالیت او در شورای کمیته «محیطزیست» که خود موسس آن بود، این امید را میدهد که وی میتواند در صورت شهردار شدن در تهران نسبت به بسیاری از امور زیستمحیطی تهران نظیر افزایش روزهای آلوده پایتخت، آلودگی هوا، آلودگی صوتی، موضوعاتی نظیر پارازیتها، دکلهای مخابراتی، آلودگی آب تهران به نیترات و ... دخالتگری مفیدی انجام دهد. حال باید منتظر ماند و دید که آیا کلید بزرگترین شهر ایران به دست یک زن سپرده می شود؟ از آن طرف محسن هاشمی در سایه پدرش که رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام هست، یکی دیگر از گزینههای مطرح است. بسیاری هاشمی رفسنجانی بزرگ را پیروز اصلی انتخابات اخیر میدانند. محسن هاشمی که حتی پیش از برگزاری انتخابات یکی از گزینههای پیشنهادی اصلاحطلبان برای شهرداری تهران بوده، این روزها نامش بیش از گذشته مطرح است. محسن هاشمی از ابتدای تاسیس مترو تهران تا سال 89 مدیرعامل شرکت مترو تهران بود و از دیگر مسوولیتهای او میتوان به نایب رئیس اتحادیه
بینالمللی حملونقل عمومی در منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا، رئیس دفتر مجمع تشخیص مصلحت نظام، رئیس بازرسی ویژه ریاستجمهوری و عضو هیاتمدیره سازمان صنایع دفاع اشاره کرد. عملکرد مدیریتی نسبتا موفق وی در مترو و همچنین تعامل سازنده هاشمی با دولت محمود احمدینژاد در جایگاه مدیرعاملی مترو و دوری این فرزند بزرگ هاشمی از حاشیههای سیاسی و تاکیدش به تخصصگرایی از وی یک چهره معتدل و تکنوکرات موفق ساخته است که شاید این روزها کلیدار شهرداری تهران شود. آقا محسن، نامزدی برای همه زمانها و مکانها تکرار نام محسن رضایی در انتخاباتهای چند دوره اخیر ریاستجمهوری و اصرار وی برای نامزد شدن پیاپی در این رقابتها نام وی را بر سر زبانها انداخته است. بسیاری وی را مرد همیشه نامزد برای ریاستجمهوری و رقیب ناکام انتخاباتی سه دوره انتخابات گذشته ریاستجمهوری میدانند اما اینبار برخی از نزدیکانش نامش را در جلو صندلی شهرداری تهران نهادهاند. شهرام گیلآبادی، عضو ستاد محسن رضایی در مورد پیشنهاد شهردار شدن محسن رضایی در تهران میگوید: «این پیشنهاد از سوی افرادی متفاوت و نیز تعدادی از اعضای شورای جدید مطرح شده است و با توجه
به اینکه آقای رضایی در فضای انتخابات ریاستجمهوری و قبل از آن جریان سومی را دنبال میکردند که عقلانی و منطقی باشد، پیشنهاد شدن وی بهعنوان فردی فراجناحی از سوی گروههای مختلف غیرقابل پیشبینی نبوده است.» آقای رضایی در جریان انتخابات ریاستجمهوری هم شعار دولت فراگیر را مطرح کرده است که در آن دو مولفه «کارآمدی» و «ولایت فقیه» مورد تاکید قرار گرفته است و هر پیشنهادی که در این دو مولفه رعایت شود و امکان کارآمدی را ایجاد کند، میتواند مورد پذیرش قرار گیرد. البته بهنظر میرسد این همه گفتههای نزدیکان خود محسن رضایی باشد که این مرد همیشه کاندیدا و همیشه نامزد را در بورس نامزد بازی نگه دارند. برای تعیین شهردار تهران حداقل 16 رای لازم است. در نتیجه با توجه به پراکندگی آرا در بین 31 نفر اینبار هر رای در شورای شهر تاثیرگذار است. • اصلاحطلبان بهصورت اختصاصی 13 نفر از لیست نامزدهایشان به شورای شهر راه یافته است که قطعا به نامزد موردنظر خود (ابتکار، نجفی، حاجی و محسنهاشمی) برای شهرداری تهران رای خواهند داد. • از لیست نامزدهای ائتلاف خدمتگزاران آبادانی و پیشرفت که جزو گروههای اصلی اصولگرایان که از رهپویان و
ایثارگران تشکیل شده است نیز به احتمال بالا گزینهشان برای شهرداری تهران ابقای قالیباف است. 15 عضو از 31 عضو شورا را در اختیار دارند. • در این بین هادی ساعی و رضا تقیپور در لیست جهادگران نوسازی قرار دارند. البته تقیپور با توجه به اینکه در لیست خدمتگزاران آبادانی و پیشرفت هم بوده، رایاش مشخص است. این رای هادی ساعی بوده که تعیینکننده است. با توجه به روابط قبلی وی با اصلاحطلبان شاید رای او چرخش بکند. • ائتلاف صدای ملت بهنوعی تلفیقی از اصولگرایان معتدل و اصلاحطلبان معتدل است که سهمش در این شورا چهار نفر است. • حسین رضازاده تنها راهیافته به شورای شهر است که گزینه اختصاصی حامیان دولت و جبهه پایداری است. با توجه به اینکه این گروهها رابطه خوبی با قالیباف ندارند و همچنین اینکه رضازاده چندان فرد سیاسیای، نیست قطعا رایزنیها برای چرخش رای وی به یک سمت دیگر این روزها داغ است. • عباس جدیدی دیگر ورزشکاری است که وارد شورای شهر شده است. وی در لیست بزرگ اصولگرایان که تلفیقی از چند لیست اصولگرایی بود، حاضر است اما نکته دیگر آن بوده که در این چند روز دیدارهایی با هاشمی و اصلاحطلبان داشته و احتمال آنکه رای وی
به محسن هاشمی یا یکی از کاندیدهای اصلاحطلب باشد، بالاست. • به نظر میرسد رای ورزشکاران حاضر در شورای شهر یعنی ساعی، جدیدی و رضازاده برای تعیین شهردار جزو سرنوشتسازترین رایها باشد. مثلث کشتیگیران و تکواندوکاران میتواند سرنوشت شهرداری تهران را تعیین کند. • اما اخباری از احتمال کنارهگیری عباس شیبانی و محمدمهدی مفتح شنیده میشود. در صورت کنارهگیری این دو نهتنها دو نفر از اصولگرایان شورا کم میشود که دو نفر از اصلاحطلبان که فعلا در لیست اعضای عللالبدل حضور دارند یعنی «مسعود سلطانیفر» و «ولیالله شجاعپوریان» به 31 نفر اصلی اضافه میشوند و در آن زمان اصلاحطلبان خیالشان بابت رایآوردن گزینه موردنظر خود برای شهرداری راحت میشود.
دیدگاه تان را بنویسید