وزیر بهداشت دولت احمدینژاد: بعد از وزارت چند روز میخوابم/ دستجردی در دوران وزارتش به گزارشات من درباره مشکلات نظام سلامت توجه نمیکرد
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه، روزنامه اعتماد در گفتگو با وزیر بهداشت دولت احمدی نژاد نوشت: بعد از وزارت چه میکنید و کجا میروید؟ چند روز میخوابم. بعد از آن هم برمیگردم به تدریس در دانشگاه. یعنی وزارت تا این حد برایتان خستهکننده بود؟ خستهکننده نبود اما آدم دلش نمیآمد بخوابد. وقتی با این حجم کار مواجه بودیم و میتوانستیم کار کنیم باقی مسائل از یادمان رفته بود. اشاره کردید که یک فرد به سه دلیل وارد کابینه دولت میشود: یا حب جاه دارد یا حب مال دارد یا به خاطر ایثار میآید. شما چرا وزارت را پذیرفتید؟ این را دیگران باید قضاوت کنند. آقای احمدینژاد وزارت بهداشت را به شما پیشنهاد کرد و شما هم پذیرفتید و رای اعتماد را هم به مجلس موکول کردید. شما با کدام یک از این سه دلیل پیشنهاد رییسجمهوری را پذیرفتید و آمدید؟ من از سال 58 که به ایران برگشتم، حاضر به انجام وظیفه بودم. هر وظیفهیی هم بر عهدهام گذاشتند، بدون چرا و چگونه و حساب و کتاب پذیرفتم. یعنی پای انگیزه مال و جاه و مقام در میان نبود؟ این را من نمیتوانم بگویم. اما شما مسوولیت را پذیرفته بودید. انگیزه پذیرش چه بود؟ پذیرفتم چون در این سالهایی که در ایران هستم وظیفه خودم میدانم که هر کجا توفیق خدمت ایجاد شود با کمال میل استقبال کنم. پس از اینکه سرپرستی وزارت بهداشت به شما محول شد، در نخستین نشست با روسای دانشگاههای علوم پزشکی گفتید که در دولت نهم هم به عنوان یکی از گزینههای وزارت بهداشت مطرح بودید اما فرد دیگری انتخاب شد. سپس در دولت دهم و از سال 90، گزارشهایی درباره وضعیت و مشکلات نظام سلامت به رییسجمهوری میدادید. چرا این گزارشها را به شخص وزیر بهداشت نمیدادید؟ شما که احتمالا این شایعات را شنیده بودید که وزیر بهداشت، چندان محبوب رییسجمهوری نیست. چرا گزارشها را به وزیر نمیدادید؟ تا جایی که من میدانم، خانم دکتر دستجردی نزد رییسجمهوری بسیار محبوب بود. حتی زمانی که رییسجمهوری ایشان را از سمت وزارت برداشت، در هیات دولت از ایشان بسیار تعریف و تمجید کرد اما به هر حال به دلایلی فکر میکرد که مجبور است تغییراتی در وزارت بهداشت ایجاد کند. من هیچگاه از رییسجمهوری حرفی مبنی بر نارضایتی از خانم دکتر دستجردی نشنیدم. اما من معمولا گزارش هایم را ابتدا به وزیر و سپس به رییسجمهوری میدادم. اما چنین اشارهیی در جملههایتان نبود. ضرورتی نداشت. چون گزارش را به کسی میدهیم که احساس کنیم تمایلی برای این گزارش دارد. من هم در ابتدا، گزارش هایم را به وزارتخانه میدادم اما وزرا معمولا آنقدر درگیر کار هستند و سرشان شلوغ است و بررسیهایشان در جمع مشاوران و معاونان انجام میشود که شاید فرصت نداشته باشند به هر گزارشی توجه کنند. فکر میکنید وزیر به گزارشات شما بیتوجهی میکرد؟ نمیدانم. احساس میکردم ممکن است این گزارشها چندان در نظر وزیر ضرورتی نداشته باشد چون به هر حال یک وزیر، همراهانی در وزارتخانه دارد که آنها هم کارشناس هستند و وزرا هم از کارشناسان مورد وثوق خود دعوت به کار میکنند. از شما برای حضور در وزارت بهداشت دعوت نشده بود؟ یادم نمیآید. سوابق شما نمیتوانست زمینه این حضور را فراهم کند؟ اتفاقا من با خانم دکتر دستجردی، هم دوست بودم و هم خیلی به ایشان ارادت داشتم وایشان هم به ما لطف داشت. من حتی با پدر ایشان هم همکار و همراه بودم اما شاید گرفتاریهای وزارت باعث میشود که بعضی اوقات احساس نیاز به حضور بعضی افراد نداشته باشیم. شما حتما بهتر از من میدانید که مجلس از رای اعتماد به شما اعلام نارضایتی کرد. کدام مجلس؟ مجلس نهم. من نشنیدم. چه کسی این حرف را زد؟ اعضای کمیسیون بهداشت. میتوانم اسم نمایندگان را بگویم. روزی که به من رای اعتماد دادند، بعضی نمایندگان، موافق و بعضی مخالف بودند. آنها همه مجلس نبودند. کمیسیون بهداشت هم 19 نفر عضو دارد که بعضی، موافق و بعضی با من مخالف بودند. از جامعه پزشکی هم شنیده میشد که حضور شما منجر به حل مشکلات نظام سلامت نشده است. خودتان در این باره چه نظری دارید؟ ممکن است که آنها چنین نظری داشته باشند و ممکن است واقعا هم این مشکلات حل نشده باشد. من تمام نظرات و کارهایی که در مدت وزارت انجام دادم را گفتم. حالا چه مشکلاتی برای وزیر جدید باقی مانده؟ مشکلات نظام سلامت در هیچ کشوری، هیچگاه به طور کامل و صددرصد برطرف نمیشود. نظام سلامت هیچ کشوری؛ حتی کشورهای پیشرفته بهره مند از علم و تکنیک و ثروت، قادر نیست رضایت تمام نیازمندان به خدمت را برطرف کند. خودتان را وزیر خوبی میدانستید؟ خودم نمیتوانم بگویم. شما باید قضاوت کنید.
دیدگاه تان را بنویسید