فشارهای جامعه، روی تن پلنگ تمرین تیراندازی میکند
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه، شرایط در حیات وحش کشور همزمان با پایین آمدن کیفیت زیستگاه های طبیعی ایران در حال وخیم تر شدن است. در دو هفته گذشته مرگ چهار پلنگ ایرانی گزارش شده که در هر چهار مورد انسان در حکم قاتل بوده است.
پس از آن که در ممسنی استان فارس، لاشه پلنگ تیرخورده، قطعه قطعه و سوزانده شد، پلنگی در کردکوی گلستان با لاشه مسموم شده به کام مرگ رفت و کمی بعد از آن پلنگی به دست محیط بانان سازمان محیط زیست به ضرب 12 گلوله تفنگ کمری جان باخت و در همین فاصله جامعه محیط زیستی کشور شاهد مرگ یک پلنگ دیگر هم بود.
در شرایطی که مشکلات مختلف اقتصادی، افکار عمومی را به سمت موضوعات مختلفی در حوزه دغدغه های معیشتی کشانده، پرداختن به مرگ چهار پلنگ شاید به نظر کتمان شرایط فعلی جامعه باشد اما کارشناسان معتقدند خشونت اعمال شده در حق حیوانات حیات وحش، نوعی تخلیه روحی از سوی مردم است و این در حالی است که مرگ پلنگ با توجه به این که در راس هرم غذایی محیط زیست کشور قرار دارد می تواند پیامدهای دیرپایی نیز داشته باشد.
شهرام امیری شریفی از دیده بانان حیات وحش کشور در این باره می گوید: «مرگ پلنگ صدمه های جدی و گاه غیر قابل جبران به اکوسیستم وارد می کند و اثرهای قابل توجه بر جمعیت حیواناتی دارد که به عنوان طعمه توسط این گونه ها شکار می شوند.»
بی اطلاعی و مرگ 3پلنگ! در مرگ سه پلنگ از این فهرست، عدم آموزش زندگی در کنار حیوانات حیات وحش اصلی ترین عامل ایجاد خشونت و جنایت بوده است. دکتر ضیایی از استادان دانشگاه در حوزه حیات وحش کشور در این باره به نامه می گوید:«عدم آگاهی در برخورد مناسب با حیات وحش نه تنها فاجعه تلخی همچون ممسنی را ممکن است رقم بزند بلکه حتی ممکن است با قرار دادن لاشه مسموم در دامن طبیعت و محل تردد پلنگ ها، زمینه برای مرگ های دیگری نیز ایجاد شود.»
در این سه اتفاق، انسان با ترس از حمله پلنگ دست به دامن اسلحه شده و زنجیره ای از خشونت های پی در پی اتفاق افتاده است که به گفته دکتر ضیایی می تواند نسل پلنگ را با تهدید مواجه کند:«بین آن روستایی که از ترس جانش به روی این گربه سان در معرض خطر انقراض، آتش می گشاید با روستائیانی که به این شکل پلنگ ها را به کام مرگ می کشانند هیچ تفاوتی نیست، هر دو از خسارت های احتمالی حیوانی می ترسند که اصولا جز نفع و فایده چیزی برای زندگی آن ها ندارد.»
در مورد طعمه مسموم نیز بارها و بارها به روستائیان اطلاع رسانی شده اما هنوز این رسم در جنگل های شمال کشور برای دفاع از گله ها و آغل ها انجام می شود. این موضوع را البته شریفی هم از سوی دیده بان حیوانات تایید می کند.
او معتقد است که مسموم کردن پلنگ ها توسط لاشه گراز در استان های شمالی رسم غلطی است که ریشه تاریخی دارد:«هنوز افراد محلی زیادی به اشتباه مسئول کشتار گوسفندهای گله شان را این زیستمند با ارزش می دانند و به احتمال زیاد این پلنگ ازاین طرق تلف شده است.»
این در حالی است که کشتن حیوانی چون پلنگ که در راس هرم جمعیتی حیات وحش قرار دارد می تواند به گفته شریفی «صدمه های جدی و گاه غیر قابل جبران به اکوسیستم وارد می کند و اثرهای قابل توجه بر جمعیت حیواناتی دارد که به عنوان طعمه توسط این گونه ها شکار می شوند.» تمرین تیراندازی با لاشه پلنگ! مرگ پلنگ چهارم اما یک تفاوت عمده با سه پلنگ قبلی داشت. 15گلولهای که از اسلحه کمری یک محیط بان شلیک شده بود باعث مرگ این حیوان پناه آورده به روستایی در شمال تهران شد. دکتر اسماعیل کهرم از کارشناسان حیوات وحش کشور به نامه می گوید:« متاسفانه محیطبانان ما بلد نیستند که این شرایط بحرانی را به خوبی حل کنند. با هر کارشناس و خبره ای که تماس می گرفتند و جزئیات صحنه را توضیح می دادند، قطعا به آنها می گفت که باید جمعیت و شلوغی مردم را کنترل و متفرق کرده تا پلنگ خود به خود محل را ترک کند.»
این کارشناس معتقد است که پلنگ از جمعیت هراس دارد و «تا زمانی که به آرامش نرسد، این امکان هست که حمله کند. کافی بود که محیط بانان جمعیت را پراکنده می کردند آن موقع پلنگ هم راهش را می گرفت و می رفت نیاز نبود که از اسلحه استفاده شود و حیوان این طور کشته شود!»
او با رد ادعای دستپاچگی محیط بانان و همچنین بالا بودن فشار خون پلنگ در صحنه این اتفاق توضیح می دهد که محیط بانان به هر صورتی می توانستند از اسلحه بیهوشی استفاده کنند و لازم نبود پلنگ را بکشند:«فرض بگیریم که حیوان فشار خون داشت و تیر اسلحه بیهوشی به او اصابت می کرد و می مرد، خوب دوستان محیط بان ما هم که با گلوله این پلنگ را کشته اند! کدام بهتر است؟ اگر با داروی بیهوشی، بیهوش می شد بعد این امید و فرصت بود که تحت درمان قرار بگیرد و شاید جان به در ببرد اما کشتن حیوان که کار محیط بان نیست!»
او در واکنش به این سوال که چرا پلنگ در این ماجرا با 15 گلوله کشته شده می گوید:«بدبختانه باید بگویم که این محیط بانان تمرین تیراندازی کردهاند، اینها را نباید دیگر در محیط بانی نگه داشت. انگار داشته اند از این کار خود لذت می برده اند. اینها محیط بان نیستند، شکارکش هستند و از کشتن حیوان لذت میبرند. به فرض اگر پلنگ به هر دلیل و هر شکلی به آن ها حمله کرده باشد، آیا این همه فشنگ جواب دفاع غریضی حیوان از خودش است؟» روزگار بدون پلنگ مرگ پلنگ برای مردمی که این روزها با مشکلات متعددی چون بیکاری، شرایط بد اقتصادی و اخبار و شایعات مختلف دست و پنجه نرم می کنند شاید چندان اهمیتی نداشته باشد. اما اگر این واقعیت قابل پذیرش باشد که حرکت پروانه ای در آن سوی جهان، می تواند طوفانی در این سوی جهان به راه بیاندازد، مرگ مهمترین گربه سان ایرانی که تنها پذیرای 800 قلاده از گونه اش هستیم می تواند آینده زندگی در این کشور را لااقل برای کودکانمان با بحران های ناشناخته ای همراه کند.
دیدگاه تان را بنویسید