«شکرستان» از «باب اسفنجی» خطرناکتر است
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
فرهنگ، قبل از هر بخش دیگری مورد هجمه قرار میگیرد. غفلت از فرهنگ و خوابآلودگی باعث شکستهای سنگین میشود و "اولین لشکری که بر ایشان تاخت، خواب بود."
امسال با بومیسازی لوازمالتحریر روند تازهای در فرهنگسازی آغاز شد. مسیری که اگر به همین منوال طی شود نه تنها فایدهای ندارد که با دست خودمان کودکان را به سمت فرهنگ متهاجم سوق میدهیم. هر چند تبلیغات عظیمی برای این امر در رسانهها صورت گرفت و حتی چندین برنامه نیز در رسانه ملی جهت تبلیغ این لوازمالتحریر ساخته شد اما این مسیر ناخوشایندترین راهی است که انتخاب کردیم.
استفاده از تصاویر دانشمندان هستهای و شهدای جبهه حق بدون آنکه پیش از این کاری برای شناساندن آنان به کودکان صورت گیرد دو رویداد پیش میآورد. اول اینکه کودک از خرید آن امتناع میکند و ترجیح میدهد آشنایانی مثل "باربی و بِنتِن" را بخرد که نتیجهاش شکست این طرح است. دوم اینکه والدین با اصرار برای کودکانشان این لوازمالتحریر را تهیه مینمایند که نتیجهاش تنفر کودک و نارضایتی اوست. پس در هر صورت ضرر کردهایم.
فرهنگسازی یک امر همهجانبه و کلی است و تنها نمیتوان با یک حرکت آن را سامان داد. مشکل فقط کیف و دفتر نیست که در بازار آن را حل کنیم. سازندگان این محصولات باید برنامهریزی دقیقتری میکردند.
لوازمالتحریر "ثنا و ثمین" هر چند از دیگر تولیدات جذابتر است اما آن هم بدون مشکل نیست. هیچکس این دو شخصیت را نمیشناسد. این دفاتر با فضاسازی زیبا در طراحی (برعکس موارد دیگر) توانسته است تا حدودی قابل رقابت با نمونههای خارجی شود. "ثنا و ثمین" نیز از ضعف درونی رنج میبرند. این نمونهها با تبلیغ مستقیم نماز یا اعمال دیگر از سوزن تزریق رسانه استفاده میکنند. یعنی خیلی شفاف و واضح میخواهند آنچه را که درست است به کودک بفهمانند؛ اشتباه بزرگی که غالبا در برابر کودکان صورت گرفته است.
فاجعهآمیزترین لوازمالتحریری که امسال ارائه شد "شکرستان" است. الگوی ضعیف و طراحی ساده و غیر حرفهای از مهمترین ایرادات این تولیدات است. این لوازمالتحریر که از انیمیشنی ایرانی الگو گرفته است، بر عکس تبلیغات عظیم، چیزی برای گفتن ندارد. موفقترین قسمت شکرستان آنجایی است که با وسایل غربی سرگرم میشوند، ایرانیهای قدیم سوار بر ماشین میشوند، از جیب لباسهای تاریخی خود موبایل درمیآورند و بچههایشان بعد از مکتبخانه با لبتاپ بازی میکنند! اگر "باب اسفنجی" تلاش و کوشش را به کودکان نشان میدهد، در کارتون شکرستان چه چیزی به کودکان ایرانی آموزش میدهیم؟ کارتون شکرستان عوامل جنسی زیادی دارد (در برخورد با شخصیت خانم داستان)، خشونت یا حداقل تهدید به خشونت نیز در آن موجود است و ایرانیهای قدیم افرادی تنبل، سختگیر و تا حدودی احمق به تصویر کشیده میشوند. این در حالی است که نمونههای خارجی حداقل یک قهرمان فهمیده دارند!
اگر انیمیشنهای خارجی یک فرهنگ بیگانه را تبلیغ میکنند، شکرستان فرهنگ بومی را وارونه نشان میدهد و البته به خاطر طنز بودن تا حدودی مورد اقبال قرار گرفته است. هر چیزی صرفا به خاطر بومی بودن نمیتواند مفید و بهتر از نمونههای خارجی باشد. یک شخصیت عاقل و متمدن در شکرستان ایران وجود ندارد. فرهنگ بومی ایرانی اسلامی که قرار است ترویج شود، همین شکرستان است؟!
به گزارش الف، نباید فراموش کرد که تولید لوازمالتحریر بومی امری فرخنده است اما اگر اشتباههای فاحش آن را اصلاح نکنیم هیچ سودی ندارد. نه تنها بیفایده است بلکه زیانهای جبرانناپذیری هم دارد. با این روند پس از مدتی ورشکستگی سراغ تولیدکنندهها میآید و با تغییر مدیریت دستگاههای ذیرط تولیدات دولتی متوقف میشود و نتیجهای که میماند تغییر ذائقه کودکان و علاقه بیش از پیش به فرهنگ بیگانه است. اگر امروز بیدار نشویم، فردا با لگد دشمن بیدار خواهیم شد!»
دیدگاه تان را بنویسید