اعتماد بهنفس؛ گمشده نوجوانان زیر تیغ جراحی زیبایی
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
دلیل دیگر میتواند جذب و تایید نظر دیگران درباره خود باشد حال دیگر تامین خرج و مخارج عملهای زیبایی هم یکی دیگر از وظایف والدین مثل خرید دفترو کتاب و... محسوب میشود. در این میان آنچه گمشده بسیاری از نوجوانان علاقمند به عمل جراحی زیبایی است، اعتماد به نفس است. البته گرچه آمار دقیقی از جراحیهای زیبایی در ایران در دست نیست اما جراحان متخصص معتقدند که متوسط سنی بیماران آنان بهویژه در جراحی بینی کاهش یافته است؛ تعداد جراحی پلاستیک صورت مانند افتادگی پلکها و جوانسازی صورت در ایران بسیار بالاست و 90 درصد این جراحیها مربوط به زیبایی بینی است. همچنین، لیپوساکشن و زیبایی سینه و شکم نیز بالاترین آمار جراحیهای زیبایی و پلاستیک را پس از جراحی زیبایی بینی در کشور به خود اختصاص داده است که این آمار جراحی زیبایی هفت برابر جراحی زیبایی در قاره اروپا است! یعنی بعد از اینکه جزو بزرگترین مصرفکنندگان لوازم آرایشی در دنیا هستیم، آرایش و لوازمش دیگر کفاف زیباییجویان را نداده و دست به عمل جراحی زدهاند. بیمار یا مشتری به این آمار و ارقام هم میتوان از منظر اجتماعی نگاه کرد هم از منظر روانشناختی؛ باید دید در کشوری که مردم در مقایسه با کشورهای اروپایی رفاه اقتصادی کمتری دارند، چه میشود که زیر تیغ جراحیهای گران قیمیت جراحان میروند؟ ارزان بودن این جراحیها در ایران فقط میتواند سهم کوچکی از این مسئله را به دوش بکشد، از طرفی روانشناسان معتقدند افرادی که زیر تیغ جراحان زیبایی میروند اعتماد به نفس کمتری دارند. البته جراحی زیبایی مخصوصا بینی در ایران تبدیل به یک تب و مد اجتماعی شده است، این تب اجتماعی جیب بسیاری از پزشکان را پر کرده است، وقتی به برخی مطبها و کلینیکها میروید با دستمزدهای متفاوتی مواجهه میشوید، نگاهی که به مراجعان میشود بیشتری شبیه مشتری است تا بیمار(خب واقعا هم بیمار نیست) مراجعهکننده را توجیه و سعی میکنند با اسلایدها و تصاویر جراحیهای گذشته راضیاش کنند که اگر اینجا از همه جا گرانتر است اما کیفیت بالایی دارد! برداشت و قرائت اشتباه از آراستگی و زیبایی دکتر محمود شهابی عضو هیأت علمی دانشگاه علامه طباطبایی در کتاب اخیر خود «صنعت ـ فرهنگ ظاهرآرایی و زیباسازی بدن در ایران» معتقد است که قرائت تودهوار و قرائت سیاسی از فرهنگ زیبایی و ظاهرآرایی در ایران هر دو مسألهدار است و براساس دادههای تحقیق، قرائت سومی را میتوان مطرح کرد که براساس آن، محصولات ظاهرآرایی به منزله متنهای چند معنایی(Polysemic text) تلقی شود که مصرفکنندگان با نیازها، تمایلها و گفتمانهای متعدد به سراغ آنها میروند این بدان معنی است که هم مردم و هم سیاستگذاران فرهنگی کشور برداشت درستی از الگوهای زیباشناختی ندارند و شاید الگوی سومی که جامعتر و صحیحتر باشد بتواند جای آن را بگیرد. در واقع الگوهای زیباشناختی دیگر در دست عناصر و افراد سیاسی نیست که این خصیصه دنیای مدرن است و عنصر تاثیر گذار و مشخص کننده خط مشی خرده فرهنگهای جوانان است. بدین ترتیب، برداشتهای غیر بومی و غلط از عناصر زیباییشناختی میتواند عواقب اجتماعی در بر داشته باشد که جراحیهای زیبایی تنها بخشی از آن است. شاید تنها راه مهار این موج جراحی که حالا در نوجوانان به تب تبدیل شده است، ارایه الگوی مناسب زیباشناختی و آگاهی مردم از تبعات این جراحیها باشد، نباید با مستندهایی مردم را ترساند و یا با نشان دادن کسی که بینیاش بعد از عمل زشت شده است سعی کنیم مردم را بترسانیم چون وقتی کسی ببینند که عمل کرده است و سالم مانده اعتمادش را به رسانهها از دست میدهد، شاید با اعتماد به نفس دادن به مردم بتوانیم تا حدودی جلوی این موج را بگیریم و نهادینه کردن ارزشهای والاتر اجتماعی و اخلاقی در تودههای مردم تا حدی جلوی این مد پر از عواقب بایستیم.
دیدگاه تان را بنویسید