نتیجه 400 میلیارد دلار هزینه 40 میلیون شغل است یا 6 میلیون؟/عملکرد ناموفق دولت در اشتغالزایی طی 7 سال

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

به گزارش نامه، به نظر بسیاری از کارشناسان و مردم بیکاری معضل شماره یک اقتصاد ایران به شمار می رود چرا که مردم این مشکل را بی واسطه تر از سایر مشکلات احساس می کنند.

گزارش های مرکز آمار ایران نشان می دهد،نرخ بیکاری در جمعیت بالای 10 سال کشور طی بهار سال 91 به 12.9 درصد رسیده است که این رقم در مقایسه با زمستان سال 90 که بیکاری 14.1 درصد اعلام شده بود معادل 1.2 درصد کاهش نشان می دهد و در حال حاضر 3.1 میلیون نفر از جمعیت بالای 10 سال کشور بیکار هستند که از این تعداد معادل 2.6 میلیون نفر ساکن شهرها و پانصدهزار نفر ساکن روستاها هستند.

ابراهیم رزاقی نویسنده کتاب اقتصاد ایران در گفت وگو با نامه بیکاری و عدم ایجاد اشتغال پایدار را از معضلات اساسی اقتصادی کشور دانست و اظهار کرد: اگر دولت درآمدهای سرشار نفتی را در مسیر اشتغال و کار تولیدی هزینه می کرد امروز با این حد از تورم روبرو نبودیم،اگر می خواستیم با معیارهای بین المللی که هر 10 هزار دلار یک شغل پایدار ایجاد می کند حرکت کنیم باید هرساله در این دوره 7 یا 8 میلیون شغل ایجاد می کردیم.

رزاقی ادامه داد:اگر حداقل درآمد نفتی طی این سال ها را حداقل بین 600 تا 700 هزار میلیارد دلار درنظر بگیریم، نزدیک به 400 میلیارد دلار آن را هزینه کرده ایم که باید در این 7 سال 40 میلیون شغل ایجاد می شد اما در خوش بینانه ترین حالت تنها 6 میلیون شغل ایجاد شده است.

استاد اقتصاد دانشگاه تهران با بیان اینکه نقدینگی بخش خصوصی به تورم در کشور دامن زده است، خاطرنشان ساخت: نزدیک به 385 میلیارد دلار نقدینگی در بخش خصوصی وجود دارد که همه صرف اموری می شود که اختلال آور و تورم زا است. این بخش نقدینگی را یا وارد کارهایی مثل مسکن می کند آن هم با دیدی محتکرانه یعنی خانه بسازد و نگه دارد تا با قیمت بالا بفروشد یا آن را صرف خرید کالاهایی می کند که کم است و سپس با احتکار این کالاها سود بالایی را می برد. این اقدامات بخش خصوصی به شدت اقتصاد ایران را آسیب پذیر کرده است.

رزاقی با بیان اینکه در این شرایط باید تورمی بالاتر از تورم موجود را هم پیش بینی کرد، گفت: تورمی که دولت اعلام می کند تورم واقعی نیست چرا که سبد کالایی که نگاه می کند کالاهای ضروری مردم نیست، تورم یک عدد کلی است اما تاثیر آن بر طبقات مختلف متفاوت است قطعا تورم تاثیری که بر یک مستاجر دارد بر فرد خانه دار نخواهد داشت، اما در آماری که از دولت اعلام می شود کسی که درآمد 10 میلیونی دارد با کسی که 500 هزار تومان حقوق می گیرد با یک دید و اهمیت نگریسته می شوند و درنتیجه تورم حتی کمتر از آنچه باید خود را نشان می دهد.

وی ادامه داد: این آمار را اگر نخواهیم دروغ بدانیم ولی مبین واقعیت ها هم نیستند، تورم 20 درصد را باید متناسب با طبقات مختلف درنظر گرفت. از سوی دیگر دولت براساس قانون موظف است حقوق و دستمزد کارمندان و کارگران را بالا ببرد اما نه تنها این اقدام را نمی کند بلکه در اعلام نرخ تورم نیز تورم تحمیل شده بر این قشر را به درستی محاسبه نمی کند.

مشروح گفت وگوی ابراهیم رزاقی نویسنده کتاب اقتصاد ایران با نامه را { اینجا } بخوانید.