دردنامه کارگران خطاب به مسئولان اجرایی/ گرانی بیداد میکند، انصاف را در افزایش حقوق رعایت کنید
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه، 17 روز مانده به پایان سال، چانه زنی های کارگران، کارفرمایان و دولت برای تعیین حداقل دستمزدهای سال آینده میلیون ها کارگر و مشمول قانون کار به اوج رسید، با این حال بیشتر کارشناسان بازار کار می گویند رشد حداقل دستمزد سال آینده رقمی بین 77 هزار و 940 تومان تا 97 هزار و 425 تومان است. در این میان کارگران برای تعیین دستمزد در سال آینده خواستار اجرای دقیق ماده 41 قانون کار (نرخ تورم + تامین معیشت خانوار 4 نفره) شده اند و می گویند پس از سالها اجرای سلیقهای و اتخاذ تصمیمات مصلحتی وقت آن رسیده است که شورای عالی کار رویه خود را اصلاح و تنها به قانون عمل کند. بر همین اساس به سراغ برخی از کارگران در فن ها و شغل های متفاوت رفتیم تا ببینیم وضعیت معیشتی آنها و میزان دستمزدشان در سال91 به خصوص پس از 6 ماه اخیر که با گرانی های روزانه در همه کالاها مواجه بودیم، چگونه بوده است. الیاس کارگری که عهده دار مسئولیت زندگی یک خانواده 4 نفره است، در بخش خدمات عمومی در کارخانه ای دولتی مشغول به کار است. پایه حقوق او 450 هزار تومان و با اضافه کاری و غیره 738هزار تومان است. وی بیمه است. با وجود هزینه 2 فرزند و با وجود
داشتن منزل شخصی، درحالی که خط فقر در جامعه حداقل بیش از یک میلیون تومان است، میزان درآمد او بسیار پایین تر از میزان تورم افزایش یافته درماه های اخیربوده و با مشکلات اقتصادی زیادی مواجه است. او می گوید بنده منزل شخصی دارم و نگرانی درباره اجاره مسکن ندارم اما حقیقتا با ین وجود نیز برای تامین نیازهای زندگی خود با مشکل رو به رو هستم و متاسفانه نیز با توجه به حجم بالای کار نمی توانم کار دومی را برای خود در نظر بگیرم. روح الله کارگر دیگری دربخش حراست یک شرکت با پایه حقوق 450 هزارتومانی که با اضافه کاری و شیفت به 750 هزار تومان می رسد، مشغول به کار است. وی به تازگی ازدواج کرده ومنزل اجاره ای دارد. در کنار سایر هزینه های زندگی گاهی اوقات با کمبود مواجه می شود. وی می گوید واقعا خرج زندگی بسیار بالا است و امیدواریم مسئولان حقوق کارگران را افزایش دهند. محمد کارگر جوانی که 3سال است مشغول به کار شده است کارگر در بخش تولید کارخانه ای دولتی است که پایه حقوق 430 هزارتومانی و با اضافه کاری 640 هزارتومان درماه درآمد دارد. وی می گوید: وضعیت معیشتی مناسبی ندارد. زیرا متناسب با میزان تورم روزانه به خصوص در 6 ماه اخیر، افزایش
حقوق نداشته و اما همه کالاها و اجناس، قیمتی 4 برابری پیدا کرده اند. وی شغل دوم هم دارد که ماهیانه 200 هزار تومان هم از آن طریق درآمد کسب می کند. اما او این میزان حقوق را بخور و نمیر توصیف می کند و با این وضعیت همه درآمدش صرف مخارج ماهیانه می شود و هیچ پس اندازی هم ندارد. کریم کارگر کانال کشی کولر در ساختمان هاست که وضعیت به نسبت بهتری از یک لحاظ نسبت به سایرکارگران برخوردار است. آن هم به دلیل اینکه میزان کارشان را خودشان تعیین می کنند و پروژه ای کارمی پذیرند و امورکانال کشی را انجام می دهند. اما او هم می گوید: با وجود افزایش قیمت ورق کانال کشی، اما دستمزد آنان هیچ افزایشی نیافته است و خیلی که درآمد بالایی در طول ماه داشته باشد، 800 الی 900 هزار تومان است. مشکل دیگری که این دست از کارگران غیر استخدامی و قراردادی با آن مواجه می شوند، در این خصوص است که بعضا کارهایی که به صورت پروژه ای در دستشان است را انجام می دهند، اما با ورشکستگی یا عدم موجود بودن پول از سوی پیمانکار ساختمان مواجه می شوند و تا ماه ها باید به دنبال پول خود باشند. زیرا نه می توانند خسارتی غیرمالی به جای پول خود دریافت کنند، نه پیمانکار
ساختمان پول آنها را به موقع پرداخت می کند. این یکی از ضعف های کارهای این چنینی است که بعضا با وجود قرارداد فی ما بین کارگر و کارفرما، اما دست کارگران به جایی نمی رسد و ماه ها باید در انتظار رسیدن به حق خود باشند که با وجود تورم روز افزون چندین ماه بعد، ارزش همان پولی هم که به دستشان می رسد، از بین می رود. از سویی دیگر کارگران روزمزد ساختمان سازی وضعیت متفاوتی دارند. یکی از پیمانکاران ساختمان سازی درغرب تهران می گوید: دستمزد آنان به هیچ عنوان مطابق با میزان دستمزد کارگری که ازسوی شورای عالی کار اعلام می شود، تعیین نمی شود. زیرا آنان با این نرخ پایین کار نمی کنند. بر این اساس آنها به صورت روزانه 35 هزار تومان دریافت می کنند. نکته دیگر اینکه اغلب کارهای بنایی و ساختمان سازی دردست کارگران افغان دارای مجوز و حتی بدون مجوز اقامت در ایران است و این پیمانکار تاکید می کند که ایرانی ها چندان تمایلی به کار در ساختمان سازی ندارند و متاسفانه کارکردن با ایرانی ها در این زمینه سخت است. بر این اساس همان طور که می بینید در یک جامعه آماری کوچک از کارگران مختلف با درآمدهای نسبتا پایین به نسبت وضعیت فعلی اقتصادی جامعه، اکثر
آنها وضعیت معیشتی مناسبی ندارند و با یک حساب سرانگشتی از وضعیت قیمت مواد خوراکی و پوشاک و اجاره و شارژ خانه و هزینه تحصیل فرزندان و هزینه درمان و هزینه رفت و آمد و خودرو و غیره و غیره این میزان از درآمدها بسیار ناچیزتر از آن است که بتوان گفت کارگران از وضعیت زندگی خود راضی هستند. هم اکنون در شرایطی که تا چند روز دیگر میزان حداقل دستمزد کارگران در سال آینده مشخص خواهد شد این قشر زحمتکش جامعه از مسئولان اجرایی می خواهند تا برای افزایش میزان حقوق ها در سال آینده به مشکلات مالی آنها توجه داشته باشند.
دیدگاه تان را بنویسید