دبیرکلی اوپک؛ اولین میدان قدرتآزمایی مرد شماره یک نفتی ایران/ لابیهای زنگنه در اوپک کرسی دبیرکلی را به ایران میرساند؟
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
اما طی یکسال گذشته یکی از موضوع های مهم صنعت نفت رقابت با عراق برای کسب کرسی دبیرکلی اوپک بوده است که البته این رقابت همچنان نیز ادامه دارد و قرار است کشورهای عضو اوپک در نشست آینده خود که نوامبر و یا دسامبر برگزار می شود دبیرکل جدید اوپک را از میان نماینده ایران و عراق انتخاب کنند.
محمدعلی خطیبی نماینده ایران در هیات عامل اوپک گفته است چنانچه در نشست بعدی اوپک، وزیران نفت این سازمان همچنان در باره انتخاب دبیرکل جدید به اجماع نرسند، از راه حل های موقتی استفاده می شود که شاید از تمدید دبیرکل کنونی یا دیگر راه حل های مرسوم استفاده شود.
اما مسئله انتخاب دبیرکل اوپک از سال 1983 یعنی با پایان یافتن یک دوره دبیرکل شدن کلیه کشورهای عضو، همواره یکی از مسائل مورد اختلاف میان کشورهای عضو بوده است. براساس تعریف مندرج در کتاب اطلاعات کلی منتشره توسط دبیرخانه اوپک، "دبیرکل نماینده رسمی و قانونی سازمان و رئیس اجرایی دبیرخانه اوپک است". دبیرکل به صورت دورهای و برای دو سال تعیین میشود.
نخستین و آخرین بار ایران در سال ۱۹۶۱ دبیر کلی اوپک را توسط فواد روحانی در دست گرفت و پس از آن هیچ گاه این سمت به ایران نرسیده است. کاندیدای ایران برای در دست گرفتن این دوره از دبیر کلی، غلامحسین نوذری وزیر سابق نفت کشور در کابینه اول محمود احمدینژاد است که پیش از آن، مناصب و سمتهایی نیز در شرکت ملی نفت ایران داشته است.
انتخاب دبیرکل اوپک از ایران نه تنها ارتقای وجهه ایران در عرصه بینالمللی را به دنبال دارد، بلکه اداره دبیرخانه اوپک در اختیار ایران قرار میگیرد و لذا تحقیقات در دبیرخانه به سمتی هدایت میشود که مورد نظر ایران است. اما با توجه به اختلافات موجود میان ایران و آمریکا از یک سو و رقابت، حسادت و حتی دشمنی برخی کشورهای عربی با ایران از سوی دیگر، دستیابی به این سمت برای ایران با مشکلاتی مواجه میباشد.
علیرغم اینکه کسب سمت دبیرکلی اوپک، پرستیژ زیادی برای ایران در عرصة جهانی و نفت به دنبال دارد، اما هدف اصلی ایران باید حضور در بخشهای مدیریتی اوپک و تأثیرگذاری بر جلسات و تصمیمات اوپک وهمچنین اتخاذ دیپلماسی فعال نفتی بخصوص در ارتباط با سایر اعضای اوپک باشد. همان طوری که از عملکرد ایران در اوپک بر میآید، مسئولان باید سعی کنند در این راستا منافع ملی ایران را تأمین نمایند. درغیر این صورت نه تنها حساسیت در داخل نسبت به این موضوع برانگیخته میشود، بلکه باعث میگردد با هر بار پذیرفته نشدن نامزد معرفی شده از جانب اعضا به نوعی به پرستیژ ایران لطمه وارد شود.
بر همین اساس هم اکنون بیژن نامدار زنگنه به عنوان یکی از چهره های شناخته شده در اوپک به عنوان وزیر نفت ایران انتخاب شده است این امیدواری نیز ایجاد شده که این وزیر با سابقه بتواند از لابی های خود به سود ایران استفاده کند و ایران برای دومین بار کرسی دبیرکلی اوپک را تصاحب کند.
رضا عبداللهی عضو کمیسیون برنامه، بودجه و محاسبات مجلس و از جمله چهره های شاخص اقتصادی مجلس در دفاع از عملکرد بین المللی زنگنه گفته است مجسمه زنگنه در عسلویه را باید طلا گرفت، در اوپک اگر 10 نفر در دنیا شاهکار باشند یکی از آنها زنگنه است.
با نگاهی به برنامه زنگنه برای حضور در وزارت نفت متوجه می شویم که زنگنه تاکید فراوانی بر توسعه دیپلماسی نفتی و رایزنی با کشورهای مطرح نفت شده است و هم اکنون در شرایطی که 4 ماه تا برگزاری نشست آینده اوپک باقی مانده است باید دید زنگنه می تواند در این فرصت کوتاه گره انتخاب دبیرکل اوپک را باز کند یا خیر.
دیدگاه تان را بنویسید