ابهام در افغانستان
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
محمد شرافت * انتخابات ریاست جمهوری افغانستان که در اوایل سال جاری صورت گرفت از جنبه های مختلف حائز اهمیت ویژه ای تلقی میشد و انتظار میرفت نقطه عطفی در تاریخ افغانستان باشد و فصل تازهای در آن کشور بگشاید. قرار بود با انجام و به سامان رسیدن آن انتخابات:
- برای اولین بار انتقال قدرت از طریق مسالمت آمیز و از حامد کرزی به رییس جمهور بعدی صورت پذیرد.
- انتقال صلح آمیز قدرت و از مجرای یک انتخابات دموکراتیک، به استمرار ثبات سیاسی در افغانستان کمک کند.
- گام مهمی در راستای تقویت دموکراسی و اجرای قانون اساسی در آن کشور محسوب شود.
- آقای حامد کرزای رییس جمهور افغانستان برای تقویت دموکراسی و اجرای قانون اساسی، مسئولیت کامل برگزاری انتخابات و تأمین امنیت را به عهده گیرد.
مردم افغانستان با دلبستگی و امید به مراتب بالا از خود استقبال شایسته ای نشان داده و به رغم تهدیدات امنیتی از سوی بدخواهان و تروریست های افراطی، با اشتیاق در صف های طولانی برای گرفتن کارت های رأی دهی و متعاقب آن برای ریختن آرای خود به صندوق های رأی در مراحل اول و دوم انتخابات شرکت کردند.
در دور اول انتخابات هیچ یک از کاندیداها حائز اکثریت آراء نشده، نتیجتاً آقای عبدالله عبدالله و اشرف غنی به دور دوم راه یافتند. ابهام در نحوه برگزاری انتخابات، نیمه کاره ماندن شمارش آراء، توافقات مکرر و بی نتیجه دو رقیب انتخاباتی برای بازشماری آراء، مذاکرات طولانی و نفس گیر بر سر نحوه ابطال آراء مشکوک، میانجیگری های نافرجام و دخالت های آمریکا و نماینده سازمان ملل تا کنون نتوانسته است راهی مرضی الطرفین پیش پای دو رقیب و از آن مهمتر پیش پای مردم افغانستان بگذارد.
اختلافات دو رقیب و طرفدارانشان در مراحلی، بسیار بالا گرفت تا جایی که در اوایل ماه جاری عطا محمد والی بلخ با لحنی تهدیدآمیز گفت: اگر نتایج بازشماری آراء یک طرفه اعلام، و عبدالله عبدالله به عنوان رییس جمهور انتخاب نشود، انقلاب مدنی به راه خواهد افتاد. وی تأکید کرد؛ ما به دنبال آشوب نیستیم، اما از حق مردم دفاع میکنیم و یک انقلاب بزرگ به راه خواهیم انداخت، ساختمانها و مؤسسات دولتی را اشغال خواهیم کرد، فرآیند بازشماری را متوقف خواهیم کرد و دولت جدید را به رسمیت نمیشناسیم. طرف مقابل این سخنان را بحران زا توصیف و اعلام کرد در مورد نتایج باز شماری آراء هر دو نامزد توافق کردهاند که هر چه باشد بپذیرند.
واقعیت تلخ در انتخابات اخیر افغانستان این است که هیچ توافقی بین دو رقیب اصلی پایدار نماند و پیمان شکنی هایی که با ارزیابی شرایط روز صورت میگرفت توافقات را نیمه کاره و نافرجام میگذاشت. نهایتاً عبدالله از روند بازشماری کنار کشید و اعلام کرد که نتایج را نخواهد پذیرفت و اشرف غنی زیر بار انتخاب توافقی و تقسیم قدرت نرفت.
بر اساس اعلام رییس کمیسیون انتخابات، امروز یکشنبه 23/6/93 قرار است فرآیند بازشماری آرا به پایان برسد. وی گفت از مجموع 4263 صندوق رأی که باید بازشماری میشد، 405 صندوق به خاطر مشکلات فنی نیاز به بررسی مجدد دارد، که مأموران به بررسی آنها مشغولند. وی اظهار امیدوری کرد این بررسی مجدد امروز به سرانجام رسیده و متعاقب آن نتایج بازشماری به کمیسیون شکایات انتخاباتی ارسال گردد. پس از اعلام این نتایج نامزدها میتوانند ظرف 48 ساعت شکایات خود را در کمیسیون ثبت کنند. به گفته نورستانی، تمام چک لیستها را ناظرین بین المللی پذیرفته اند.
بر مبنای یک توافق اعلام شده قبلی قرار بود بازنده انتخابات ریاست اجرایی کابینه را به عهده گیرد، اما ستاد اشرف غنی اخیراً این کار را خلاف قانون اساسی خوانده و تصریح کرده است که حاضر به معامله بر سر قانون اساسی افغانستان نیست.
از نقاط ضعف عمده برگزاری انتخابات که نزدیک است امیدهای مردم افغانستان نسبت به نهادینه شدن دموکراسی و انتقال قدرت از طریق مسالمت آمیز را به یأس تبدیل کند، اولاً خروج تعدادی از ناظرین خارجی بیطرف از افغانستان متعاقب حادثه هتل سرینا، که به کاهش شفافیت انتخابات منجرشد و ثانیاً نرخ بالای بیسوادی در افغانستان است که شبهه فریب رأی دهندگان، تقلب و خرید آرا را دامن میزند.
نتیجه انتخابات هر چه باشد تلخی کشمکش های چند ماهه، دامن زدن به شبهات، اتهامات و افشاگری های رقبا بر ضد یکدیگر، شیرینی و شوق اولیه مردم افغانستان را برنخواهد گرداند. این تجربه بار دیگر ثابت کرد که دموکراسی قهوه فوری نیست و مانند قهوه خوب که نیاز به دم کشیدن دارد، دموکراسی نیز نیاز به تمرین، ممارست، صبوری، آموزش، سعه صدر و از همه مهمتر نیاز به از خودگذشتگی به نفع آرای مردم دارد.
دیدگاه تان را بنویسید