رنگ بر روان کودک چه تأثیری دارد؟

به گزارش نامه نیوز ، «علی سلیمانی» اظهار کرد: این موضوع را می‌توان از دو جنبه بررسی کرد که بعد و جنبه اول آن در رابطه با شناخت شخصیت و خصوصیات روانی کودک، بر مبنای رنگ‌های استفاده شده توسط او در نقاشی است.

وی افزود: بعد دوم این مسأله نقش رنگ در دنیای کودکان و انتخاب نوع رنگ در محیط، لباس و ... کودک، جهت پرورش بهتر او است.

رابطه شخصیت کودک و رنگ‌های مورد استفاده او در نقاشی

این کارشناس ارشد روانشناسی خاطرنشان کرد: به طور کلی رنگ‌ها دارای معانی روان شناختی هستند و بی‌علت نیست که یک رنگ می‌تواند واجد جاذبه یا دافعه باشد.

سلیمانی با اشاره به آزمایش‌هایی که در این زمینه انجام شده گفت: تجربه‌هایی که در آزمایشگاه حاصل شده، امکان تعیین رابطه بین پاره‌ای از رنگ‌ها و انعکاس آنها را بر سطح روانی، فیزیولوژیک فراهم کرده‌اند و نشان داده‌اند که قرار دادن آزمودنی‌ها در محوطه‌ای به رنگ قرمز تند، موجب تسریع ضربان قلب و تنفس و افزایش فشار خون می‌شود به عبارت دیگر رنگ قرمز، تأثیر برانگیزاننده بر سیستم عصبی دارد.

وی ادامه داد: انجام همین آزمایش با رنگ آبی به تقلیل تنش و کند شدن ضربان قلب و تنفس می‌انجامد و رنگ آبی اثر آرامبخش دارد و بطور کلی هر رنگ دارای یک محتوای عاطفی و هیجانی است

این کارشناس ارشد روانشناسی در خصوص رنگ‌های دیگر گفت: رنگ قرمز به معنای عمل و مردانگی است، که از یک سو مبین نیرومندی امیال و از سوی دیگر خشم و پرخاشگری را نشان می‌دهد. قبل از 6 سالگی، کودک از این رنگ بیشتر استفاده می‌کند. افراط در بکار بستن رنگ قرمز به معنای نیاز به حرکت و وجود یک زمینه تحریک‌پذیر است.

سلیمانی گفت: رنگ آبی معرف حساسیت، دریافت پذیری وهیجان خواهی است و رنگی زنانه است که صلح و آرامش و سکون و در حد افراطی، فعل پذیری و تسلیم را نشان می‌دهد.

وی ادامه داد: رنگ بنفش، که ترکیبی از آبی و قرمز است، معرف جمع اضداد است. استفاده افراطی از این رنگ می‌تواند نشانه اضطراب و وجود تنش‌های متناقض باشد.

این کارشناس ارشد روانشناسی افزود: رنگ زرد معادل نور، شادی و خوشبینی است و به منزله درخشش و گشایش محسوب می‌شود و میل به مشارکت یا گرایش عمیق به پیشرفت را متجلی می‌کند. معمولاً کودکان 8 - 9 ساله از این رنگ بیشتر استفاده می‌کنند. بکار بستن افراطی این رنگ می‌تواند به معنای نیاز به آزادسازی تنش‌های درونی باشد.

سلیمانی ادامه داد: رنگ سبز نشانه نیاز به جلب توجه و میل به محبت است. از یکسو گرایش به مبادله و ارتباط را نشان می‌دهد و از سوی دیگر معرف اراده در سطح عمل، پایداری و سرسختی است.

به گفته‌ی وی، رنگ پرتقالی که ترکیبی از قرمز و زرد است، نشانه‌ی برونگردی، میل به موفقیت، شادی، نشاط و پویایی است.

این کارشناس ارشد روانشناسی یادآور شد: رنگ صورتی مبین صلح، تعادل و توازن است و ملایمت و عطوفت را نشان می‌دهد.

سلیمانی خاطرنشان کرد: سیاه به منزله نفی رنگ محسوب می‌شود و استفاده مفرط از آن مبین غمگینی و ناامیدی است و فقدان رنگ در نقاشی مبین خلا عاطفی یا ناتوانی در برونریزی عواطف است.

منبع: ایسنا