طنز/پسا کلپچ!

میلاد محمدی - نامه نیوز: ایرانی‌ها استعداد عجیبی در واژه‌سازی دارند. یک وقت‌هایی به سبک مردم «برره» یک چیزی را له می‌کنیم که کلا با هیچ دستور زبانی نمی‌توان آن را تجزیه و تحلیل کرد. مثلا کلپچ! این واژه همان کله‌پاچه خودمان است که حالا تبدیل به دو هجای نامانوس شده: کَ+لپچ! که این لپچ آخرش مشت محکمی است بر دهان آل‌سعود. یک وقت‌هایی دیگر شورش را در می‌آوریم. مثلا به جای جوجه‌کباب می‌گوییم جوج! یا به جای اینکه به کسی بگوییم به من تلفن بزن می‌گوییم: بزنگ! این سبک زیر سوال بردن واژه‌ها و خلاصه کردن آنها اصلا محترمانه نیست. مثلا طرف، خلبان و چترباز بلندپایه ارتش باشد و ما به او بگوییم «خلپچ». می‌شود همچنین چیزی؟ یک وقت‌هایی خیلی رسمی این عملیات واژه‌سازی را انجام می‌دهیم مثلا «برنامه جامع اقدام مشترک» را کرده‌ایم: برجام؛ والسلام. هر روز هم اخبار می‌گوید فرجام برجام این‌طور شد و فرجام برجام آن‌طور شد! ۹۰درصد مردم هم فکر می‌کنند این فرجام برجام، نام یک خواننده لس‌آنجلسی است که علیه ظریف و صالحی، آهنگ مستهجن خوانده است. یک وقت‌های دیگر کار جالب‌تری می‌کنیم. یعنی با اضافه کردن یک پس و پیش به پس و پیش کلمات دیگر، آنها را پس و پیش می‌کنیم! مثلا پسا مدرن! پسا تحریم! پسا برجام! پسا زهرمار! یک وقت‌هایی کلا واژه را می‌کوبیم و از آن «برج» می‌سازیم. اینکه می‌گویم برج به این خاطر است که یک کلمه را تبدیل می‌کنیم به یک پاراگراف. مثلا به کراوات می‌گوییم: دراز آویز زینتی! یا مثلا به تبلت می‌گوییم رایانک مالشی. یک وقت‌هایی برای چیزی‌هایی که قبلا اهمیت نداشته هم واژه می‌سازیم. مثلا به چربی‌هایی که موقع کباب درست کردن از روی سیخ میچکد پایین می‌گوییم: «اشک کباب». بعد تازه آن را مصوب هم می‌کنیم و فشارش می‌دهیم لای دیگر لغات فرهنگستان! یک وقت‌هایی هم هیچی به ذهن‌مان نمی‌رسد و کاری به واژه‌ها نداریم. مثلا رادیو همچنان رادیو مانده و تلویزیون نیز همین‌طور. راستی نمی‌خواهیم برای سایدبای‌ساید یک فکری بکنیم؟