طنز/قربونت برم قناری، زن میخوای؟

وحید میرزایی - نامه نیوز: آقا ما ایرانی‌ها یه ویژگی داریم که از همون اول تومون بوده. حالا من می‌گم «ما ایرانی ها» باز مثل مطلب قبلی کامنت نذارید که «آقا تعمیم ندید به همه»، از همین الان بگم که منظورم همه ایرانی‌ها نیستند. بیشتر مد نظر خودم و ۶۰، ۷۰ میلیون نفره که دور هم یه گوشه خاور میانه نشستیم واسه خودمون و ماستمون رو می‌خوریم و هِی ویژگی بارز آریایی تولید می‌کنیم. داشتم می‌گفتم. دقت کردین بعضی‌هامون قبل از هر کاری بدون اینکه اصلاً بدونیم قضیه چیه موضع می‌گیریم و می‌گیم «برو بابا، مگه مغز خر قورت دادم که فلان کار رو بکنم» یا « بابا اینا همه دستشون تو یه کاسه است و سگ زرد برادر شغاله»، اصلاً من می‌خوام این سگه رو پیدا کنم، بهش بگم «آخه پدرسگ (فحش ندادم ها. خب سگه، انتظار دارید باباش طاووس باشه؟) اولاً این چه رنگیه داری؟ ناموساً زرد آخه؟ روت می‌شه با این سر و وضع و قیافه بری بیرون؟ بهت نمی‌خنددند؟ ثانیاً دوستانه بهت می‌گم. تو با این همه ادعا شک نکردی تا حالا به نحوه تولدت؟ آخه چرا بهت می‌گن برادر شغال؟ شناسنامه‌ات رو چک کردی؟ حالا نه که بخوام تو دلت رو خالی کنم اما یه بررسی روی اولیات بکن». حالا بگذریم. مخلص اینکه حالمون اینجوریه که اولش «پیف‌پیف» و «عمراً اگه این کار رو بکنم» می‌گیم، بعد چنان چرخش ۱۸۰ درجه‌ای می‌کنیم که به امیر تتلو و الف چرخنده می‌گیم زکی. مثلاً دولت می‌خواد وام ۲۵ میلیون تومانی خرید خودرو بده، همه طوری نفرت و انزجارمون رو از این طرح در شبکه‌های اجتماعی و کوی و برزن اعلام می‌کنیم که آدم واقعاً فکر می‌کنه اگه فردا صبح رفت بانک درخواست وام ۳ میلیونی ازدواج کرد متصدی بانک نمی‌گه «قربونت برم، قناری، می‌خوای زن بگیری؟ خب بگیر. چه گل‌پسر پر دل و جرأتی. فقط ما چند ماهی مشغول بررسی خیل عظیم متقاضیان وام خودرو هستیم. فعلا وقت نداریم. شما عجالتاً فلفل زیاد نخور.» اما میگه، یه کم با شوخی می‌گه که دردش کمتر شه اما به هر حال می‌گه. یا مثلاً قبل انتخابات هرجا می‌ری دوستان و عزیزان از عدم شرکتشون تو انتخابات می‌گن و از شناسنامه‌ای که هیچ وقت هیچ مهری نخورده توش. بعد روز انتخابات که می‌شه، می‌بینی طرف تا زیر بغلش آبیه اینقدر که سفت و محکم رو استامپ فشار آورده. شناسنامه‌اش رو هم که نگاه کنی فقط قسمت ازدواج و طلاقش مهر انتخابات نخورده. یا ثبت نام دریافت یارانه یادتونه؟ صدا و سیما گزارش تهیه می‌کرد و مردم فوج‌فوج می‌اومدند جلوی دوربین و اسم یارانه که می‌اومد کف و خون بالا می‌آوردند. بعد که ثبت نام تموم شد دیدیم ثبت‌نامی‌ها از جمعیت کشور بیشتر شدند. البته خداییش قبول دارم تو این قضیه مردم مقصر نبودند. باور کنید ما بارها به دوستان گفتیم تو مسئله انصراف از یارانه صدا و سیما ورود پیدا نکنه و هیچ تبلیغاتی در این زمینه پخش نشه. چون قطعاً با عدم تبلیغ از صدا و سیما شاهد تأثیرگذاری بیشتر در مردم خواهیم بود اما دوستان قبول نکردند و گفتند به شما ربطی نداره. حالا این رفتار فقط به مسائل مهم و کلان محدود نمی‌شه‌ها. یه عده تو موارد ریز هم اینطوری‌اند. طرف اسم تلویزیون و ماهواره رو جلوش می‌آری انگار اِمشی زدی بهش. تار و مار می‌شه و در حین فرار می‌گه «آخه آدم وقت گران‌بهاش رو می‌ذاره تلویزیون نگاه می‌کنه؟ من فقط کتاب می‌خونم و سخنرانی‌های استاد دینانی و الهی قمشه‌ای رو گوش می‌دم». بعد می‌ری می‌بینی تا پنج دفعه تکرار سریال وزین و فاخر«معمای شاه» رو نبینه یا متوجه نشه بالاخره فاطما‌گل چی‌کار کرد سر بر بالین نمی‌نهه. یا واسه همه‌مون پیش اومده بریم شهر بازی. بعد وقتی سوار یکی از وسایلش می‌شیم اون بالا که هستیم داد و بی‌داد می‌کنیم «یا سرزمین عجایب! غلط کردم. شکر خوردم. این تو اون بعد متافیزیکت! نگه دار اون دستگاه رو عوضی. بی‌قاموس!»، بعد که وایمیسته و پیاده می‌شیم می‌گیم «آقا عجب حالی داد، بیاین دوباره سوار شیم…». خلاصه اینطوری. اما باحالیم‌ها نه؟ جدی جهان هستی بدون ما خیلی لوس و بی‌مزه می‌شد. فک کن خاورمیانه ما رو نداشت، ممنون که هستیم.