پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه به نقل از حاشیه، «یاپ» که اکنون محقق دانشگاه «امای تی» در رده پستدکتراست، میگوید: «وقتی مردم احساس قدرتمند یا ضعیفبودن میکنند، این روی ادراک آنها از دیگران تاثیر میگذارد.» بر این اساس، ما بقیه را در قیاس با خودمان قضاوت میکنیم. وقتی حس قدرتمندبودن میکنیم، بقیه به نظرمان ضعیف میآیند و ضعیفبودن معمولا در ذهن ما با کوچکبودن همراه است. معمولا سعی میشود مدیرعاملان از افرادی انتخاب شوند که قدی بلندتر از میانگین قد یک فرد معمولی داشته باشند و گفته میشود به ازای هر اینچ که از میانگین بلندتر باشند، سالی 789 دلار اضافه میگیرند. در هر صورت، طبق این تحقیق افراد قدرتمند، دیگران را کوتاهتر از آنچه واقعا هستند، میبینند. نتیجهگیری «یاپ» بهخوبی بیانگر این نکته است: «قدرت، ما را خودشیفته میکند.»
یک دهه تحقیق روی مباحث قدرت و رفتار نشان میدهد که مردم بهطرق قابل پیشبینیای نسبت به قدرت واکنش نشان میدهند. به بیان سادهتر قدرتداشتن، توانایی تاثیرگذاشتن بر دیگران است در حالی که قدرت در سطوح دولتها و در سطح جهانی میتواند پیامدهای هنگفتی در پی داشته باشد. در آزمایشگاه بهطرز باورنکردنیای ساده است. وقتی از کسی خواسته شود که زمانی را بهخاطر آورد که حس قدرتمندبودن میکرده، فرد با ذهن خود درگیر میشود. این وضعیت را بهدرستی «بازی دیکتاتوری» نامیدهاند که در آن یکی از شرکتکنندهها از آنجا که در موضع بذل بخشش و تقسیم پاداش بین باقی شرکتکنندهها قرار میگیرد، دارای قدرت میشود.
محققان حتی دریافتهاند که میتوان فقط با قراردادن فرد در موضع مسلط فیزیکی -به لحاظ ژستهای بدنی- باعث شد که او حس قدرتمندبودن بکند. از جمله این ژستها، ژستهای ورزشکاران است؛ برای مثال آنها بازوها را گشوده و کمر را کمی به جلو خم میکنند. حتی ورزشکاران کور هم به هنگام پیروزی چنین ژستی را به خود میگرفتهاند. چیزی که مشخص است آنها این ژست را از طریق دیدن بقیه ورزشکاران یاد نگرفتهاند بلکه این مساله بنیادیتر است. «جو مگی» محقق در زمینه قدرت و پروفسور رشته مدیریت در دانشگاه نیویورک میگوید: «البته قدرت فاسدکننده نیست بلکه آزادیدهنده است. آنچه قدرت انجام میدهد، این است که به خود واقعی، آزادی بروز میدهد. اکثر ما برخی هنجارهای اجتماعی را نادیده میگیریم؛ در گروههایی کار میکنیم که مجبوریم خودمان را با آن تطبیق دهیم اما به محض اینکه در موضع قدرت قرار میگیریم، میتوانیم هر کسی که میخواهیم باشیم.»
این وضعیت به طرق متفاوتی بروز میکند. از دید یک نفر، فرد قدرتمند کسی است که نظرات دیگران را کمتر درنظر بگیرد. در یک آزمایش، افراد طوری آماده شدند که احساس قدرتمند یا ضعیفبودن بکنند و سپس از آنها خواسته شد که حرف «ای» را روی پیشانیهای خود رسم کنند. آنها میتوانستند این حرف را طوری ترسیم کنند که توسط دیگران قابل خواندن باشد (سعی کردن آن را طوری بنویسند که از دید مخاطب روبهرو خوانا باشد) یا اینکه فقط برای خودشان خوانا باشد. در این وضعیت بود که قدرتمندترین افراد «ای» را طوری رسم کردند که فقط برای خودشان خوانا و در نظر بقیه وارونه بود.
قدرت مزایای زیادی به صاحبان قدرت وام میدهد. افراد قدرتمند بیشتر مایلند اعمال قاطعانه انجام دهند. در آزمایشی ساده که ترتیبی داده شده بود تا افرادی حس قدرتمندبودن و برعکس بکنند، نشانداده شد که قدرتمندها بیشتر تمایل دارند یک پنکه وزوزکننده و اعصابخردکن را خاموش کنند. قدرت، آگاهی از محدودیت را کاهش میدهد و باعث میشود افراد سریعتر عمل کنند. افراد قدرتمند همچنین تمایل دارند بیشتر انتزاعی فکر کنند و تصورات بزرگ را به پیامد کوچک ترجیح دهند. آنها کمتر علاقه دارند که محدودیتهای رسیدن به یک هدف را درنظر آورند. این افراد ریسک را بیاهمیت جلوه میدهند و از سطح بالای تستوسترون (هورمون غالب) و سطح پایین کورتیزول (هورمون استرس) در بدنشان لذت میبرند. «مگی» عقیده دارد: «آنها انتخابهایی فراتر از امکانات واقعیشان، میبینند و جهتگیریهای بیشتری از آنچه عملا میتوانند انجام دهند، متصور میشوند و این بدین معناست که قدرتداشتن یعنی فرد آزاد است دیگری را بهخاطر کاری که انجام داده است، تنبیه کند.»
همینجا به یکی دیگر از انگهای عالم قدرت میپردازیم و آن هم دورویی است. در یک بررسی، شرکتکنندههای قدرتمند اذعان داشتند که کمتر تحمل خیانت را دارند و افراد ضعیف کمتر چنین چیزی را عنوان کردند اما وقتی به آنها فرصت خیانت داده شد و این امکان بهوجود آمد که مزد بیشتری بهخاطر شرکت در آزمایش نصیبشان شود این قدرتمندها بودند که تسلیم شدند. نویسندگان توضیح میدهند این رویکرد چطور میتواند باعث بقای ساختارهای قدرت در جامعه شود.
«درواقع افراد قدرتمند نهتنها بهدلیل اینکه مجازاتی در انتظارشان نیست، هر کاری را که میخواهند اجام میدهند بلکه بهطور شهودی حس میکنند حق چنین کاری را هم دارند. برعکس این هم صادق است. افرادی که از قدرت بهرهمند نیستند نهتنها چون اجازه ندارند موفق نمیشوند آنچه را میخواهند بهدست آورند بلکه بهطور شهودی هم چنین حقی برای خود قائل نیستند.»
جایی که دورویی هست، خیانت هم بهدنبالش میآید. از این رو است که داستانها خیانتهای سیاستمداران بسیار متداول، معروف و همواره بر سر زبانهاست. تصور کنید که «مارک سانفورد» (سیاستمدار جمهوریخواه آمریکا) به آفریقای جنوبی پرواز میکند تا با معشوقی وقت بگذراند در حالی که به همکارانش میگوید در جاده سلامتی «آپالاچین» در آمریکا مشغول پیادهروی است یا ماجرای پسر مخفی «آرنولد شوارتزنگر» را بهخاطر آورید. شواهد حاکی از آن است که قدرتمندان بیشتر تمایل نشان میدهند به سمت رابطههای انحرافی بروند. در یک بررسی از بین 1500 نفر دارای مشاغل حرفهای، افرادی که در ردهها و پستهای بالای یک شرکت بودند، بیشتر به سوالاتی نظیر «آیا هرگز تصور میکنید که به شریکتان خیانت کنید؟» جواب مثبت داده بودند. (این هم در مورد زنان و هم در مورد مردان صدق میکرد.) بیصداقتی در رابطه تنگاتنگ با قدرت است.
در تحقیق «یاپ» که در ابتدا عنوان شد، او دریافت که فقط با قرار دادن افراد در ژستهای قدرتمند، آنها پول بیشتری از آنچه به ازای وقتشان باید دریافت کنند، طلب میکنند. (کاشف به عمل آمد که حین چنین ژستهای دودقیقهای نیز سطح هورمون تستوسترون بالا و سطح کورتیزول پایین میآید بنابراین اگر میخواهید حس قدرتمندبودن بکنید، ابعاد خودتان را بزرگ کنید!)
البته این به آن معنی نیست که قدرتمندان افراد بدی هستند. «پاملا اسمیت»، محققِ مطالعات قدرت در دانشگاه کالیفرنیا سندیگو میگوید: «مردم معمولا صاحبان قدرت را افرادی بیملاحظه و سرد میدانند که به ضعفا اهمیتی نمیدهند.»
اما این وضعیت همیشه هم صدق نمیکند؛ بستگی دارد که قدرت نصیب چه کسی شود. «اسمیت» اضافه میکند: «شما در یک آزمایش، افرادی را موقتا در نقشی قدرتمند قرار میدهید و مشاهده میکنید که آنهایی که بیشتر حامی حقوق اجتماعی هستند، هرچه قدرت بیشتری داشته باشند، بیشتر هم مدافع حقوق اجتماعی میشوند. از طرفی آنهایی که خودمحورتر هستند، هرچه قدرت بیشتری داشته باشند، خودخواهتر میشوند.» حال، قدرتمندترین ما با این اطلاعات چه میتواند بکند؟ محققانی که به سوالات این پژوهش پاسخ دادند، معتقد بودند که این اطلاعات حداقل باعث یک خودآگاهی در فرد میشود. اگر ما وقتی که در موضع قدرت قرار میگیریم، آگاه باشیم که قدرت قادر است با ذهن ما چه بکند، شاید بتوانیم عملکرد خود را اصلاح کنیم. البته شاید.
منبع: The Atlantic
دیدگاه تان را بنویسید