درس تحقیری که آمریکا باید بیاموزد

نشریه فارن پالیسی گزارش داد، ایالات متحده عادتی دیرینه در تبدیل مخالفان خود به دشمنان جاودانه دارد و نگاه خود را به کشورهایی مانند ایران و افغانستان در همان لحظات بحران منجمد می‌کند و دهه‌ها تحول را نادیده می‌گیرد.

برای ایران بحران گروگان‌گیری سال ۱۹۷۹ – که اکنون بیش از ۴۵ سال از آن می‌گذرد – همچنان سیاست آمریکا را شکل می‌دهد، در حالی که سرنگونی هواپیمای ایران‌ایر پرواز شماره ۶۵۵ در سال ۱۹۸۸ با کشته‌شدن ۲۹۰ نفر و حمایت واشنگتن از صدام حسین در طول جنگ ایران و عراق در دههٔ ۱۹۸۰، همچنان از کینه‌های عمیق ایرانیان به شمار می‌رود.

در مقایسه، ایالات متحده در سال ۱۹۹۵، دو دهه پس از سقوط سایگون، روابط خود را با ویتنام عادی‌سازی کرد و این نشان می‌دهد که آشتی حتی پس از جنگی تلخ نیز ممکن است.

واشنگتن همچنان با ایران و افغانستان به چشم طردشدگانی همیشگی می‌نگرد و نادیده می‌گیرد که تعامل عمل‌گرایانه، هرچند کند و ناقص، بارها اثبات کرده است که مؤثرتر از تبدیل دشمنان موقت به دشمنان دائمی است؛ درسی که ایالات متحده هنوز آن را نیاموخته است.