کد خبر: 103734
تاریخ انتشار :

احمد قریب، متخصص سوخت‏‌های هسته‏‌ای: مخالفان توافق ژنو کمی هم اطلاعات فنی خود را تقویت کنند/ این توافقنامه به معنای از دست دادن توان هسته‏‌ای نیست

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

به گزارش نامه نیوز، تفاوت نظر بر توافق هسته‏ ای ژنو بین مسئولان ایرانی از زمین تا آسمان است؛ رئیس جمهوری آن را کرنش غربی‏ ها در مقابل ایران می‏ داند و از آن سو عده‏ ای از تندروهای اصولگرا روز آغاز توافق ژنو را روز از دست رفتن حاصل دسترنج دانشمندان هسته‏ ای می‏ دانند. به گزارش پیام نو حمید رسایی از نمایندگان تندروی مجلس در نطق روز سه شنبه خود گفته است: «من ابتدا روز سی‌ام دی‌ماه ۱۳۹۲ را تسلیت می‌گویم، روزی که دسترنج و حاصل تلاش دانشمندان هسته‌ای کشورمان متاسفانه به این شکل در حال از بین رفتن است و ما علی‌رغم اینکه نمایندگان مردم‌ایم فعلا ماموریم که سکوت کنیم تا مباحث به پیش رود». بسیاری از هم ردیفان سیاسی رسایی نیز با تعابیری مشابهه از توافق هسته‏ ای ژنو یاد کرده‏ اند. از جمله جواد کریمی قدوسی که در برخی از اظهارات خود از «ناراحتی» مقام معظم رهبری از این توافق سخن گفته است. رسانه‏ های جریان اصولگرا نیز حتی در مواردی این توافقنامه را همپای توافقنامه ترکمنچای دانسته‏ اند. مهدی محمدی، تحلیل‏گر جریان اصولگرای تندرو نیز در مصاحبه‏ ای گفته است: «ایران ظرف مدت ۶ ماه، اورانیومی را از دست می دهد که بازیابی آن به ۴ سال زمان نیاز دارد». وی افزوده: «غنی سازی ۲۰ درصدی به ارزان ترین قیمت ممکن معامله شد». اما این دست نقدها که ابعاد فنی این توافقنامه را مورد حمله قرار داده‏ اند تا چه میزان قابل استناد هستند؟ آیا به راستی ایران در این توافقنامه از تکنولوژی خود در زمینه هسته‏ ای عقب نشسته است؟ این سوالات را با دکتر احمد قریب، کارشناس سوخت‏ه ای هسته‏ ای و از مقامات سابق سازمان انرژی اتمی در میان گذاشتیم. احمد قریب در خصوص ابعاد فنی این توافقنامه به پیام نو توضیح داد: «اولین موضوع این است که این توافقنامه به هیچ عنوان به معنای عقب نشینی و یا از دست دادن توان هسته‏ ای ایران نیست چرا که از نظر فنی وقتی کشوری به توانایی غنی‏ سازی دست پیدا کند دیگر امکان پس گیری آن از آن کشور وجود ندارد». وی ادامه داد: «عملا کشور ما برای انجام فعالیت‏ های صلح آمیز هسته‏ ای خود نیاز به سوختی بیش از آنچه در توافقنامه ژنو آمده ندارد. به عبارتی موارد ذکر شده در توافق ژنو به هیچ عنوان به یک برنامه صلح آمیز هسته‏ ای آسیب نمی‏ زند، اما مواردی که برای طرف مقابل شائبه ایجاد می‏ کنند را کنار می‏ گذارد». وی ادامه داد: «طرف مقابل پذیرفته که ما تا هر جا که دوست داریم سوخت ۵ درصد تولید و آن را تبدیل به اکسید کنیم. مساله این است که منتقدان این توافقنامه باید مشخص کنند که سوخت ۲۰ درصد را برای کجا می‏ خواهند. ما یک رآکتور ۱۱۰ کیلویی ۲۰ درصد داریم. برای این مگر ما چقدر اورانیوم غنی شده می‏ خواهیم؟ ضمن اینکه طرف مقابل پذیرفته که یک رآکتور آن را برای ایران تامین کند و وقتی این را تحویل بگیریم نزدیک به ۲۰ تا ۲۵ سال کار خواهد کرد». وی با اشاره به سخنان اخیر علی اکبر صالحی، رئیس سازمان انرژی اتمی توضیح داد: «خود آقای صالحی هم گفته که این ۲۰ درصد اصلا نیاز ما نبوده، ما یک رآکتور دانشگاه تهران را برای سوخت ۲۰ درصد داشتیم که آن را به ما ندادند و خودمان تولید کردیم. الان هم شرایط برای خرید سوخت آن فراهم می‏ شود و هم اینکه ما خیلی بیش از آنچه که برای این رآکتور نیاز داشتیم اورانیوم ۲۰ درصد تولید کرده‏ ایم». احمد قریب درباره موضوع اکسید کردن اورانیوم ‏های غنی شده توضیح داد: «در توافق ژنو عنوان شده که ایران باید کل اورانیوم غنی شده uf6 خود را اکسید کند و خیلی‏ ها فکر می‏ کنند که این یعنی از بین بردن سوخت هسته ‏ای اما در واقع چنین نیست چرا که برای اقدامات صلح آمیز هسته ‏ای و تامین سوخت رآکتورها ما به چیزی جز همین اکسید نیاز نداریم و در واقع سوخت هسته‏ ای همین اکسید است». وی ادامه داد: «گاز uf6 در حقیقت اورانیوم غنی شده‏ ای است که در هر لحظه امکان استفاده غیر صلح آمیز از آن می‏ رود و ما برای اطمینان بخشی به طرف مقابل آن را تبدیل به اکسید می‏ کنیم. در حقیقت این گاز اصلا به صورت مستقیم قابل استفاده در موارد صلح آمیز نیست». احمد قریب در توضیح مراحل آماده سازی سوخت هسته‏ ای گفت: «اورانیوم طبیعی به صوت اکسید است. نیاز است که این اورانیوم برای غنی شدن تبدیل به گاز شود. وقتی که در حالت گازی اورانیوم مدنظر ما غنی شد لازم است تا دوباره اکسید شود تا بتوان از آن به عنوان سوخت هسته‏ ای استفاده کرد». وی افزود: «ایران برای آنکه حساسیت غربی‏ ها کاهش یابد از ۴۰۰ کیلو اورانیوم ۲۰ درصد غنی شده‏ ای که در اختیار داشته چیزی حدود ۲۰۰ کیلو را تبدیل به اکسید کرده است. آستانه حساسیت غربی ‏ها ۲۵۰ کیلو بوده که الان ما به سطحی پائین‏تر از آن رسیده ‏ایم و البته همچنان ۲۰۰ کیلو اورانیوم ۲۰ درصد در اختیار داریم». این متخصص سوخت‏ های هسته ‏ای ادامه داد: «بر این اساس ما برای فعالیت رآکتور تهران و یا بوشهر و تامین سوخت آنها مشکلی نخواهیم داشت». احمد قریب در پایان تاکید کرد: «ای کاش سیاستمداران و نمایندگانی که قصد دارند تا این توافقنامه را نقد کنند، مقداری هم با اشراف بر مسایل فنی به نقد این موضوع می‏ پرداختند و به نظر من آقایان بیشتر قصد استفاده سیاسی از این موضوع را دارند، در حالی که در چنین موضوع مهمی که ابعاد فنی مشخص و جدی دارد دست زدن به بازی‏ های سیاسی بسیار خطر آفرین است. واقعیت این است که ما توانایی غنی‏ سازی را داریم و هیچ چیز نمی تواند ما را به عقب برگرداند. ادعای بازگشت به عقب بر اثر این توافقنامه یک ادعای غلط است».

دیدگاه تان را بنویسید

 

نیازمندی ها

پیشنهاد ما