احمدینژاد میخواهد جهان را متوجه خود کند
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
مهدی مطهرنیا: خبر دیگری از واکنشهای تهاجمی احمدینژاد به حملات اسراییل به فلسطین نیست و در تحلیل این رفتار باید سطوح گوناگون این مساله را مورد توجه قرار داد. اساسا دنیای سیاست در حالی که بسیار هدفمند و منظم بوده، دارای نوعی فضای گفتمانی تجربه محورانه نیز هست. در واقع محصول ممارست و تمرین سیاست نیز است یعنی مهارتهای خاصی را از طریق آموزش، همزمان با عمل به فرد میدهد. معتقدم رییس دولت دهم و نهم تفاوتهایی با هم دارند و گرچه احمدینژاد دولت نهم را نیز مدیریت میکرد اما در دولت دهم براساس تجربههای اندوخته و آموزش در دولت نهم، برخی مسایل داخلی و بینالمللی را که برای شخص او و کشور هزینهآور بوده کنار گذاشته است. در واقع در مسیر گذار از ریاستجمهوری در دور اول به دور دوم، احمدینژاد که ناگهان از شهرداری تهران به ریاستجمهوری میرسد و سوابق اجرایی او در حد استانداری است، کارآزمودهتر میشود. در این چارچوب، شاهد آن هستیم که مواضع رادیکال و تندروانه وی آرامآرام کاهش مییابد و سمتوسویی مهارتپذیرتر میگیرد. اما آیا واقعا میتوانیم این فرضیه را در رابطه با آقای احمدینژاد در تمام مسیرهای حرکتش ببینیم؟ البته این فرض درباره آقای احمدینژاد متناقض خواهد بود زیرا او از سویی در مسیر حرکت و تجربهاندوزی از دور اول ریاستجمهوری به دور دوم، رادیکال در مسایل مربوط به سیاست داخلی ظاهر شد، یعنی در صحنه داخلی مواضعی اتخاذ کرد که در 30 ساله گذشته انقلاب تاکنون از سوی هیچ رییسجمهوری گرفته نشده است؛ هزینههایی مانند حکمهای حکومتی که در هفتههای اخیر از سوی رهبر نظام شاهد آن هستیم در مسیر همین رادیکالیزه شدن رفتار احمدینژاد ارزیابی میشود.
این مسایل تا حدودی این فرضیه را کمرنگ نشان میدهد. فرضیه دیگر این است که محمود احمدینژاد بهعنوان رییسجمهور ایران در چارچوب فشارهای بینالمللی، هماکنون در موقعیتی قرار گرفته که هرگونه موضعگیری در ارتباط با مسایل منطقهای و بینالمللی توسط وی میتواند زمینه فضاسازی برای اعمال تحریمهای بیشتر علیه جمهوری اسلامی ایران باشد. این فرضیه را تا حدودی میتوان معقولانه دانست زیرا رییسجمهور ایران از لحاظ بیان مواضع ایران دارای شخصیت حقوقی در نظام بینالملل است و موضعگیریهای او به طور مستقیم در رفتار جامعه جهانی نقش دارد. محمود احمدینژاد به عنوان رییس دولت نهم و دهم مدعی بازآفرینی ادبیات و احیای گفتمان انقلاب اسلامی در مبارزه با استکبار و امپریالیسم جهانی بوده و همواره شعارهای تندی عرضه کرده است. از این رو، اگر این فرضیه را بپذیرم باید بگوییم او به یک نقطه سیاسی محافظهکار در ارتباط با حفظ موقعیت شخصی از منظر منطقهای و بینالمللی تبدیل شده و در فکر آن است که با حفظ این موقعیت، استمرار تحرک سیاسیاش را بعد از ریاستجمهوری از منظر منطقهای و بینالمللی حفظ کند و این درحالی است که او مدعی آن بوده که در مسایل بینالمللی و منطقهای در چارچوب انگارههای دینی و گفتمان انقلابی بدون پروا، سخن گفته و رفتار کرده است.
بنابراین، این نوع موضعگیری از سوی احمدی نژاد، چهره دیگری از او نشان میدهد که در واقع نوعی محافظهکاری معطوف به هدف را نشان میدهد و این به معنای آن است که محمود احمدینژاد در پی ایجاد یک فضای مثبت منطقهای و بینالمللی نسبت به خود در خارج از کشور و ایجاد یک کلونی قدرت درون کشور است تا بتواند در چارچوب این استقرار تحرک سیاسیاش را در آینده مدیریت کند.
کارشناس مسایل بینالملل
دیدگاه تان را بنویسید