زیباکلام: روحانی نمیتواند پوپولیست باشد/احمدینژاد در سال 84 در نقش رابین هود ظاهر شده بود
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه نیوز، برای همین هم بود که هفته گذشته مدیرانش را از سراسر کشور فرا خواند و به آنها ماموریت داد تا درباره اقدامات دردستور کار دولت مثل افزایش قیمتها، حذف یارانه نقدی و استمرار سبد کالا، مسکن مهر و غیره جویا شوند. روحانی به استاندارانش گفته ارتباط با مردم اولویت امورشان باشد. اینکه دولت میخواهد بر اساس خواست مردم عمل کند مشخصترین تعریف پوپولیسم است، عنوانی که محمود احمدینژاد در دو دولتش مدام به او متهم میشد. حالا اما بحث بر سر این است که منتقدانی که احمدینژاد را پوپولیست میخواندند چرا در مقابل پوپولیسمی که دولت روحانی آرام آرام به آن دچار میشود ساکتند و چرا روحانی به این سمت سوق پیدا کرده است و علل و عوامل فراهم کردن این شرایط چیست، این موضوع را با صادق زیباکلام، استاد دانشگاه مطرح کردیم و او پاسخ داد روحانی اساسا نمیتواند پوپولیست باشد اما در جریان رقابتی که مقامات نظام برای جلب نظر مردم دارند روحانی مجبور به تن دادن به پوپولیست شده است. اگر بخواهیم آرای انتخاباتی حسن روحانی را ریشه یابی کنیم خاستگاه آرای اجتماعی او چیست؟ نه بنده و نه هیچ محقق علوم سیاسی و جامعه شناختی دیگری از24
خرداد به این طرف هیچ تحقیق میدانی روی پایگاه اجتماعی روحانی انجام نداده است که تعیین کند کدام اقشار و لایههای اجتماعی بودند که در انتخابات 24 خرداد ماه به حسن روحانی رای دادهاند. تاکنون هیچ کار تحقیقاتی صورت نگرفته و هرچه که در این باره اعلام شده است بر اساس حدس و گمان و مشاهدات شخصی است. در کل اگر خواسته باشیم بگوییم حدود 18 میلیون رایی که به سبد روحانی ریخته شده چه کسانی هستند به عقیده من آنها اقشار و لایحههای تحصیل کرده جامعه، طبقه مرفهتر جامعه، دانشجویان، نویسندگان، تجار، کارگران و کارکنان دولت، خانمهای خانهدار دیپلمه هستند. اینها از نظر اجتماعی اقشار و لایههایی بودند که به روحانی رای دادند. اما از نظر سیاسی هم نارضایتی گستردهیی که از عملکرد 8 ساله اصولگرایان در دولت احمدینژاد وجود داشت زمینهیی را فراهم آورد تا حسن روحانی رییسجمهور بشود و بیش از ده میلیون رای از مطلوبترین نامزد اصولگریان که از همه کاندیداها به احمدینژاد نزدیکتر بود پیشی بگیرد. این یعنی رای به روحانی ریشه یا خاستگاه پوپولیستی ندارد که بخواهد برای حفظ آن تلاش کند؟ رای روحانی انتخابات 24 خرداد ماه به هیچوجه به رییسجمهور
پوپولیستی نبود. این انتخابات یک تفاوت اساسی با انتخابات سال 84 داشت که محمود احمدینژاد در نقش رابین هود ظاهر شده بود و میگفت میخواهد با مستکبرین بجنگد، بیتالمال را به صاحبانش باز میگرداند و با آنهایی که حق مردم را به تاراج میبرد میجنگد. اینها شعارهای او در سال 84 بودند و فرق آن انتخابات با انتخابات 92 در این است که احمدینژاد توانست مردم کمتر تحصیلکرده و تیپهای سنتیتر را مجاب کند که من قهرمان هستم و شما باید به من رای بدهید. در این میان باید به این نکته توجه کنیم که در سال 84، ده میلیون نفر از مردمی که امسال پای صندوقهای رای آمدند حاضر نشدند با وجود تبلیغات پوپولیستی و همه نزدیکانش بیایند و رای بدهند آنها وقتی شرایط را دیدند به خاطر عدم رایآوری احمدینژاد در دور دوم آمدند به هاشمی رای دادند. برخی منتقدان میگویند شعارها و منش روحانی هم پوپولیستی است مثلا وقتی که روحانی در شعارهایش دم از اصلاح گرههای اقتصادی ظرف صد روز میزند یا میگوید رانت خواران را به مردم معرفی میکند، آیا این شعارها پوپولیستی نیستند ؟ آری و نه- اساسا این شعار که من در صد روز میخواهم اقتصاد را درست کنم پوپولیستی است.
بنابر این اگر رییسجمهوری بیاید و بگوید که من در صد روز اقتصاد را درست میکنم و من دستور دادهام ویژه خواران به مردم معرفی شوند و به صلابهشان میکشم به گونهیی یاد آور احمدینژاد است و آری که شعار پوپولیستی است. نه به خاطر اینکه روحانی پوپولیست نیست، چرا که معتقدم اساسا کسانی که با او هستند پوپولیست نیستند نزدیکان او مثل اکبر ترکان، محمدرضا نعمتزاده، اسحاق جهانگیری یا محمد باقر نوبخت فرسنگها با پوپولیسم فاصله دارند و در سلولهایشان هم نمیتوان منش پوپولیستی را پیدا کرد این در حالی است که منش و رفتار احمدینژاد و نزدیکانش فریاد میزد که پوپولیست است. میگویید که دولت یازدهم اساسا نمیتواند منشی پوپولیستی داشته باشد پس اینکه روحانی با استانداران جلسه میگذارد میگوید باید در همه امور از مردم نظرسنجی کنند و درجریان باشند که خواسته مردم چیست تا دولت آمورش را بر مبنای آن پیش ببرد چه معنایی دارد و با چه هدفی صورت میگیرد؟ هر گردی گردو نیست. هر مراجعهیی به نظریات مردم نمیتواند علامت کارهای پوپولیستی باشد باید ملاک و معیار امور را دید و بعد قضاوت کرد. روحانی در برخی امور شباهتهای زیادی با احمدینژاد دارد؛
مثل همه جلب نظر مردم در امور مربوط به دولت یا اینکه در سفرهای استانی در لابه لای محافظانش از سقف ماشین برای مردم دست تکان میدهد، نامه مردم را میگیرد، با لهجه محلی صحبت میکند، مصوبات استانی دارد و... ما در خلأ زندگی نمیکنیم ما در ایران زندگی میکنیم، بنابراین وقتی روحانی را به پوپولیسم متهم میکنیم باید کل رفتار او را با احمدینژاد مقایسه کنیم، واقعا در برخی امور باید به طبع مردم عمل کرد چرا که در کشوری زندگی میکنیم که روسای قوا و مقاماتش برای جلب نظر مردم با هم مسابقه میگذارند در کشوری که پوپولیسم اساس مدیریت است نمیتوانیم آرمانگرا باشیم. یعنی مدیریت کلان کشور پوپولیسم بودن را به روحانی تحمیل کرده است؟ بله شرایط کلی یک درجاتی از پوپولیسم را به دولت روحانی خواسته و نا خواسته تحمیل میکند. حالا که این شرایط به دولت تحمیل شده است روحانی برای سامان دادن اموردولت و رهایی از اتهام پوپولیستی چه باید بکند؟ من چندین بار گفتهام که اگر جای روحانی بودم نخستین کاری که میکردم این بود که قرص و محکم بر پرداخت یارانه نقدی خط قرمز میکشیدم اما متاسفانه این جسارت را نه ایشان داشت و نه دولت قبل. نه دولت، نه مجلس ونه
حتی دولت قبل پرداخت یارانه نقدی را درست نمیدانستند اما چون جسارت لغو این اشتباه را نداشتند تصمیمگیری درباره آن را به یکدیگر پاس دادند و کسی جرات نکرد این دندان لق را بکشد و این یعنی تن دادن به پوپولیسم. وقتی دولت این جسارت را ندارد باید چه کرد؟ اینکه یک دولت مبنای تصمیمگیریاش بشود کف و سوت مردم و دلخوش کند به هوراهایی که مردم در حمایتش سر میدهند یعنی رفتن به سمت پوپولیسم. دولت مانند یک پزشک است گاهی باید آمپول یا شربت تلخ تجویز کند اگر همیشه به مردم کمپوت و تقویتی بدهد مردم متوقعتر میشوند و در آینده پذیرفتن حقیقت شربت تلخ برای درمان مشکل آفرین خواهد بود، من اگر به جای روحانی بودم میآمدم در تلویزیون یا یک مکان عمومی و میگفتم امکان پرداخت یارانه نقدی وجود ندارد و ماجرا را فیصله میدادم. گفتید که در سطح مدیریتی برای جلب نظر مردم رقابت وجود دارد فکر میکنید روحانی میتواند خودش را از رقابت بیرون بکشد؟ متاسفانه احمدینژاد در گسترش چنین رقابتی مقدار زیادی سهم دارد اما روحانی میتواند خودش را از این رقابت بیرون بکشد، باید جسارت و شهامتش را به دست آورد و واقعیت را به مردم بگوید و مطمئن باشد که مردم
واقعیت را بیشتر میپسندند و به او و دولتش فرصت میدهند. منبع: اعتماد
دیدگاه تان را بنویسید