مطهرنیا: سخنان سلبی احمدینژاد فشار را بر ایران افزایش میدهد
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه، نیویورک برای ایرانیان در سالهای اخیر بیش از اینکه به خاطر آسمانخراشها و برجهای دوقلوی فروریختهاش در کنار مجسمه آزادی مشهور باشد، به خاطر صحبتها و سخنرانیهای رئیسجمهوری شهرت دارد که هیچ سفر سالانهای را به این شهر از دست نداده. سفرهایی که از سال 84 شروع شد. رئیس جمهور ایران با یک کت روشن به مجمع عمومی سازمان ملل رفت و از جنایات رژیم صهیونیستی گفت و حتی یکسال مدعی شد که پشت پرده حملات یازده سپتامبر خود دولت آمریکا نشسته است. این سخنان با سفرهای محمود احمدینژاد چنان کرد که برای رسانههای غربی حواشی سفر او مهمتر از اصل سخنش تلقی شد.
احمدی نژاد در سال آخر دولت خود، روز شنبه برای آخرین بار به عنوان رئیس جمهور اسلامی ایران راهی نیویورک و مجمع عمومی سازمان ملل شد. در همین ارتباط با دکتر «مهدی مطهرنیا» استاد دانشگاه و کارشناس مسائل سیاسی به گفتوگو نشستیم. از نظر این استاد دانشگاه رئیسجمهوری بیش از اینکه سلبی حرف بزند، بهتر است به سخنان ایجابی روی بیاورد.
با توجه به هشت سفر گذشته رئیس جمهور به سازمان ملل و اینکه این آخرین سفر ایشان به عنوان رئیس جمهور است، محورها و دستاوردهای این سفر را چگونه پیش بینی می کنید؟ سفرهای آقای احمدی نژاد به مجمع عمومی سازمان ملل و آمریکا دربرگیرنده مجموعهای از سخنرانیهای چالش برانگیز در برابر نظام حاکم در روابط بینالملل و زیر سوال بردن تحرکات ایالات متحده در چهارچوب این نظام حاکم بوده است . گفتمانهای سلبی یا بیان نکات منفی در مجمع عمومی سازمان ملل میتواند برد رسانهای فراوانی داشته باشد اما با توجه به جایگاه مجمع عمومی سازمان ملل متحد و فقدان ضمانت اجرایی این مجمع، میتوان مجمع عمومی سازمان ملل را فرصتی شایسته برای ایجاد فضای مثبت و بیان گفتمان ایجابی در روابط بین الملل به شمار آورد.
به بیان دیگر در عین به چالش کشیدن نظام موجود از منظر نقد ساختارهای حاکم بر آن، باید بدون در نظر داشتن دولت خاص به بیان ایجابی نظرات جمهوری اسلامی ایران در صحنه بین الملل پرداخت. هر کشور دیگری می تواند از این فرصت در راستای بیان شفاف ایجابی مواضع مثبت خود در اتمسفر گفتمانی حاصل از گرد آمدن اعضای جامعه بین المللی استفاده کند و این ادبیات میتواند زمینه ساز نگرش مثبت افکار عمومی به آن دولت و کشور در چهارچوب روابط دو جانبه و چند جانبه آن کشور باشد.
فراموش نکنیم که صحن عمومی مجمع عمومی سازمان ملل سخنرانیهای فراوانی داشته است. در فاصله نزدیک ما سخنرانیهای قذافی در ذهن است. سخنرانی های فیدل کاسترو، سخنرانی های خروشچف و آن طرفتر استالین و سخنرانی روسای جمهور آمریکا ازجمله اوباما و کیلینتون. لذا باید گفت که سخنرانی در مجمع عمومی سازمان ملل برای روسای کشورهای مختلف فرصت مناسبی است که میتوانند در چهارچوب آن شخصیت ملی و در واقع جایگاه بین المللی کشور و دولت مطبوع خود را به جهان بشناسانند.
باید از این فرصت در راستای ایجاد فضای مثبت در زمینه دیپلماتیک و سیاست خارجی سود برده شود و اگر سخنرانی ها و حضور های متعدد که اکثر روسای جمهور به این نتیجه نرسد و این سخنرانیها زمینه ساز ایجاد فضای مثبت بین کشورها نشود باید بپذیریم که این سفر ها از منظر دست یابی به نتایج مثبت دارای نمره مناسبی نخواهد بود. با توجه به شناختی که شما در این هفت سال از رئیس جمهور پیدا کردید میتوانید حدس بزنید که جنس سخنان ایشان سلبی خواهد بود یا ایجابی؟ آنچه که همواره آقای احمدی نژاد به آن اشاره کرده است، رویکردی سلبی داشته است. به چالش کشیدن رفتارها و کنشهای سیاسی آمریکا همیشه مدنظر آقای احمدی نژاد بوده است. لذا به نظر میرسد در این دور نیز این فضای گفتمانی سایه خود را در سخنان آقای رئیس جمهور خواهد داشت. اما آنچه در این دور دارای اهمیت است فضای بین المللی ناشی از مدیریت اعمال فشار بیشتر بر ایران در جامعه بین المللی، مسائل خاورمیانه و از همه اینها مهمتر، سفر آخر احمدی نژاد به نیویورک به عنوان رئیس جمهور ایران است که تا حدودی میتواند سخنرانی وی را تحت شعاع قرار دهد.
بافت موقعیتی ناشی از شناسایی احمدی نژاد در ساختار نظام بین الملل در هشت ساله گذشته و پیش بینی رفتارها و سخنرانی وی توسط مجامع مختلف دوست و دشمن میتواند زمینههای فضاسازی متفاوت در نیویورک در ارتباط با سخنرانی احمدی نژاد را فراهم کند. ریاست ایران بر جنبش عدم تعهد و برگزاری اجلاس نم در تهران چه تاثیری میتواند در جایگاه ایران در سازمان ملل بگذارد؟ جنبش عدم تعهد بیش از آنکه یک سازمان اثر بخش در سطح بین المللی باشد یک جنبش دارای بیانیههای متفاوت از سوی اعضای متکثری است که در جمع، یک سخن میگویند و در عمل رفتار دیگر بروز میدهند. اولین اثر آن را در رای گیری شورای حکام انرژی اتمی شاهد بودیم که بیش از 10 کشور عضو به قطعنامه پنج بعلاوه یک ،علیه ایران رای مثبت دادند.
اساسا آدرس دادن به نم و تاثیر آن به نظام بین الملل اشتباه رسانهای است که میتواند در نتیجه گیریهای سیاسی و تصمیمسازیها و تصمیمگیریهای سیاسی در این زمینه ایجاد اختلال کند. اما نم به عنوان یک جنبش کمیتمحور که ایران امروز ریاست آن را به عهده دارد، باز یک فرصت مناسب است که اگر بتوان از منظر ایجابی و مثبت به آن نگریست و بهره برداری کرد، میشود از آن به عنوان یک فرصت استفاده کرد و گرنه به یک امر خنثی تبدیل میشود و در عمل به جای فرصت، ایجاد فضای چالش برانگیز را برای ما به همراه خواهد داشت. گفتمانهای دوجانبه و چندجانبه در سازمان ملل چه تاثیری در کم کردن فشار تحریمها برای جمهوری اسلامی ایران خواهد داشت؟ رایزنیهای متفاوت باید پشتوانه اجرایی قوی در دو طرف جبهه داشته باشد. اساسا از منظر دیپلماتیک تمام کشورها سعی میکنند حتی با قدرتهای متخاصم خود در نشست های دو جانبه شرکت کنند. فراموش نکنیم جنگ ایران و عراق و سالها بعد از جنگ، روابط دیپلماتیک ایران و عراق ادامه داشت. اگرچه میان دو کشور جنگ بود ما مذاکرات رسمی و غیر رسمی و نشستهای دیپلماتیک صورت میگرفت. اما پرسش این بود که این نشستها تا چه اندازه میتوانست این مخاصمه را به سمت پایان راهنمایی کند؟
لفظ نشستن و گفتوگو کردن نمیتواند نشانهای بر موفقیت این جبهه یا جبهه مقابل باشد. باید دید خروجی این جلسات تا چه اندازه میتواند بر روند موجود در پرونده هستهای ایران و روند موجود در شکست محاصره دیپلماتیک ایران عمل کند. به نظر میرسد آینده بیش از امروز برای ایران در واقع حامل پیامهای مخاطره انگیز از سوی آمریکا و اعمال فشار بیشتر است .
در این شرایط نیاز به وحدت ملی در درون و فعالیت فزاینده در بیرون در جهت منافع ملی و مصالح دینی جمهوری اسلامی احساس میشود. از این جهت به نظر می رسد که اگر این نشست ها زمینه های تحرکات هوشمند در کم کردن فشارها بر جمهوری اسلامی ایران را داشته باشد، مثبت خواهد بود و گرنه این نشست ها فضای مناسب را به رقیب خواهد داد تا با ارجاع به این نشست ها اعلام کند که تمام کوشش های خود را برای انجام مذاکرات در جهت وارد کردن ایران به فضای بین المللی مورد نظر آنها انجام شده ولی به نتایج مثبتی دست نیافته است و در این باب فشارهای خود را بر ایران بیشتر می کنند. این آخرین سفر رئیس جمهور است. به نظر شما دولت و رسانههای غربی با توجه به این معنا چقدر به سخنان آقای احمدی نژاد همچون گذشته مورد توجه قرار خواهد گرفت؟ آقای احمدی نژاد هم اکنون دارای یک شخصیت تعریف شده در نظام بین المللی است. اندازه ها و حد احمدی نژاد در داخل ایران نسبت به گذشته از ابهام کمتری برای بازیگران نظام بین الملل برخور دار است. با عنایت به وزن کشی آقای احمدی نژاد در داخل و معادلات بین المللی و با توجه به آخرین سفر احمدی نژاد به نیویورک در هشتمین سال رئیس جمهور خود بیش از آنکه برای احمدی نژاد دارای اهمیت باشد، برای بهره برداری رقبا از سخنرانی ایشان برای ایجاد اجماع بیشتر بر علیه جمهوری اسلامی ایران از اهمیت فراوان ارزیابی کنیم . لذا سخنرانی ایشان در مجمع عمومی و نوع رفتار ایشان و همچنین تحرکات ایشان، همه زیر نظر خواهد بود نه به دلیل اینکه می خواهند به اهمیت آن بیفزایند بلکه به این دلیل که تا آنجا که امکان دارد در گزارشهای مطرح شده از سوی احمدی نژاد زمینه های ایجاد فضای منفی علیه ایران مورد بررسی و توجه قرار دهند . لذا فضای سازی رسانه ها قبل از سفر احمدی نژاد از اهمیت برخوردار است. سال های گذشته یک هفته یا حداقل ده روز از قبل از سفر آقای احمدی نژاد رسانه های مختلف جهان به این سفر عنایت داشتند و جنبه های مختلف این سفر بررسی می کردند حتی تظاهرات مخالفین رو مورد تحلیل قرار می دادند . ولی با رصد این ده روز می بینیم که این موضوع در بایکوت خبری قرار گرفته است. و لذا باید توجه کرد که یک سناریو تنظیم شده ممکن است پشت این عدم تحرک وجود داشته باشه و تاکیدش بر بهره برداری سو در این ارتباط با توجه به آنچه که قبلا مطرح شد مورد نظر باشد.
دیدگاه تان را بنویسید