کد خبر: 118700
تاریخ انتشار :

احمدی‌نژاد و روحانی ماه‌های نخست خود را چگونه سپری کردند؟ /از کارشکنی مجلس نهم برای دولت یازدهم تا شکاف زودهنگام میان دولت احمدی‌نژاد و مراجع

احمدی‌نژاد و روحانی ماه‌های نخست خود را چگونه سپری کردند؟ /از کارشکنی مجلس نهم برای دولت یازدهم تا شکاف زودهنگام میان دولت احمدی‌نژاد و مراجع
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

مصطفی داننده: به نظر می‌رسد حسن روحانی ماه‌های سخت ابتدایی دولت که علمای علم سیاست معتقد هستند از سخت ترین روزهای قوه مجریه است را سپری کرده است. روزهایی که رئیس دولت وظیفه ایجاد هماهنگی میان خود و قوای و نهادهای دیگر را دارد و بعد از سپری شدن بیش از 8 ماه از آغاز دولت، « شیخ دیپلمات» می‌داند چه کسانی با او همراه هستند و چه کسانی ساز مخالفت با دولت تدبیر و امید را کوک کرده‌اند. رئیس جمهور در همان آغازین روزهای پس از پیروزی در انتخابات و در جمع خبرنگاران و اهالی رسانه، از فراجناحی بودن خود سخن گفت و اعلام کرد که حسن روحانی متعلق به همه جناح‌هاست و هیچکس نمی‌تواند رئیس دولت یازدهم را مصادره به مطلوب کند. روحانی در اولین حضور خود در مجلس شورای اسلامی بر خلاف رئیس جمهور پیشین، مجلس را در راس امور دانست و اعلام کرد که فرزند مجلس است. رابطه روحانی و مجلس، با تمام حسن نظر رئیس جمهور یک رابطه پر فراز و نشیب بود و دراین میان نمایندگان مجلس به ویژه اعضای جبهه پایداری نقش بسزایی در ایجاد این رابطه داشتند. مجلس شورای اسلامی که به مدت 8 سال آماج حملات محمود احمدی نژاد بود و خیل عظیم قوانین مصوب با بی اعتنایی رئیس دولت‌های نهم و دهم روبرو می‌شد و اعتقاد داشتند که دولت کارشکنی‌های فراوانی را در امر اداره کشور انجام می‌دهد، گویی اینبار خود در نقش دولت دهم وارد بازی سیاست شدند و کارشکنی‌هایی را علیه دولت یازدهم آغاز کرد. کارشکنی‌های مجلس برای دولت کارشکنی‌های این روزهای قوه مقننه برای دولت تازه روی کار آمده را می شود به سه بخش اساسی تقسیم کرد که اولین آن در جریان جلسه رای اعتماد به وزرای دولت یازدهم شکل گرفت. بسیاری از جمله خود رئیس جمهور تصور می‌کردند که مجلس نهم به کل کابینه‌ای که روحانی در روز تحلیف معرفی کرده بود رای اعتماد بدهند اما پارلمان نشینان، چنین تصوری نداشتند و روزهای سختی را برای وزرای معرفی شده به وجود آوردند. دیگر کارشکنی مجلس و مجلس نشینان بر سر بودجه ارائه شده از سوی دولت بود. پس از ارائه بودجه و مطالعه آن توسط نمایندگان مجلس، نمایندگان سه استان تصمیم گرفتند از سمت خود استعفا دهند. سومین کارشکنی مجلس در برابر سیاست‌های دولت روحانی به مسئله انرژی هسته‌ای و مذاکرات ژنو برمی‌گردد. نمایندگان مجلس که در دولت احمدی نژاد نقش بسیار نا چیزی در مذاکرات هسته‌ای و سیاست خارجی ایران داشتند، تصمیم گرفتند اینبار نقش متفاوتی را در این عرصه بازی کنند. آنان اعتقاد داشتند که دولت به ویژه وزیر امور خارجه، آنان را نامحرم می‌دانند و اجازه نمی دهند که نمایندگان مردم از جزئیات این توافق مطلع شوند. سوال‌های متعدد از وزرا، کشاندن دولتی‌ها به پارلمان و دخالت در جزئی ترین تصمیمات وزرا باعث شد که حتی رئیس جمهور آرام ایران نیز به این نحوه اعتراض کند و برخی از ای تصمیمات را برخلاف قانون بداند. آرامش قم در کنار مجلس اما، حسن روحانی رابطه بسیار خوبی با قم دارد و بسیاری از مراجع ساکن قم دولت تدبیر و امید را یک دولت موفق می‌دانند که می‌تواند مشکلات کشور را حل کند. روحانی در اولین روزهای ریاستش سفری به قم داشت و با مراجع تقلید دیدار کرد. سخنان آنان را به جان دل گوش داد و به این حضرات قول داد که در دولت او روحانیت و مراجع تقلید جایگاه ویژه‌ای دارند. او به وزرایش دستور داد تا راهی قم شوند و مراجع تقلید را در جریان اقدامات خود قرار دهند و همین کار سبب رضایت بیشتر علما را فراهم کرد. در این میان تنها ساز ناکوک قم از زبان آیت‌الله مصباح یزدی شنیده می‌شود. کسی که اعتقاد دارد مسائلی دردولت روحانی مطرح می‌شود که حتی بنی صدر نیز قدر بیان آنان را نداشت. همکاری با سپاه و دستگاه قضا رئیس دولت یازدهم برای هماهنگی بیشتر با نهادهای دیگر به میان سپاهیان رفت و به آنان گفت که باید کمک دولت باشند. روحانی از سپاه در خواست کرد، تا برای رفع مشکلات اقتصادی دولت را همراهی کند و گام به گام با دولت حرکت کند. روحانی بازهم اشتباهات احمدی نژاد را در دستور کار خود قرار داده بود. احمدی نژاد در سال‌های پایانی خود به اعتراض سپاه پرداخت. نظامیان نیز نگاه مثبتی به دولت یازدهم دارند و اعلام کردند که حاضر هستند دولت را در زمینه‌های مختلف همراهی کنند. رئیس جمهور روحانی سعی کرد رابطه خوبی نیز با قوه قضائیه داشته باشد، رابطه‌ای که می‌توانست زمینه ساز پبشبرد اهداف دولت در زمینه‌های مختلف باشد. انتخاب مصطفی پورمحمدی به عنوان وزیر دادگستری خود بیانگر همین معنا است که رئیس جمهور نگاه ویژه ای به قوه قضائیه دارد. همانطور که مشاهده می‌شود روحانی در این هشت ماه سپری شده از دولت خود، سعی کرده است رابطه مسالمت آمیزی با نهادهای دیگر داشته باشد و در این میان تنها مجلس و برخی نهادهای غیر دولتی ساز مخالف با دولت را کوک کرده‌اند. روزهای سخت احمدی نژاد ماه های نخست دولت نهم به ریاست محمود احمدی نژاد نیز با سختی‌های فراوانی روبرو بوده است. محمود احمدی نژاد که کمتر کسی فکر می‌کرد او بتواند به ریاست قوه مجریه تکیه بزند، از همان روزهای ابتدایی ساز ناکوک خود را با نهادهای دیگر ایران کوک کرد. پیروزی احمدی نژاد برهاشمی رفسنجانی که زمینه ذوق زدگی اصول گرایان را فراهم کرده بود زود فرو نشست و رئیس دولت نهم، در اولین گام بدون مشورت با مجلس، کابینه را معرفی کرد که زمینه ساز تعجب بسیاری از نمایندگان مردم شد. از همان زمان به بعد نمایندگان مجلس به علت کم توجهی دولت به آنان سعی کردند که به مقابله با قوه مجریه بپردازند. مجلس هفتم برای اولین بار پس از پیروزی انقلاب اسلامی به سه گزینه پیشنهادی دولت نهم برای وزارت نفت رای منفی داد و چهارمین گزینه پیشنهادی را برای این وزارتخانه واجد صلاحیت دانست و به وی رای اعتماد داد. اولین گزینه پیشنهادی دولت نهم برای وزارت نفت، علی سعیدلو بود که با ۱۰۱ رأی موافق در برابر ۱۲۳ رأی مخالف و ۳۸ رأی ممتنع موفق به راهیابی به کابینه نشد. مجلس هفتم پس از معرفی صادق محصولی به عنوان گزینه دوم دولت برای وزارتخانه استراتژیک و مهم نفت مخالفت های بسیاری کرد تا جایی که وی به رغم معرفی به مجلس به دلیل انتقاد نمایندگان و نظر منفی آنان پیش از رأی‌گیری اعلام انصراف کرد. محسن تسلطی سومین گزینه دولت نهم برای وزارت نفت بود که با ۷۷ رأی موافق در برابر ۱۳۹ رأی مخالف و ۳۸ رأی ممتنع ناکام ماند و به دولت راه نیافت. در نهایت این کاظم وزیری هامانه بود که پس از معرفی به عنوان وزیر پیشنهادی نفت، با ۱۷۲ رأی موافق، ۵۳ مخالف و ۳۴ رأی ممتنع در ۲۰ آذر ۸۴ به عنوان وزیر نفت انتخاب شد. اجازه ورود زنان به ورزشگاه کلید شکاف میان قم و تهران را زد دولتی که قرار بود پیوند و تعاملی محکم و قوی با حوزه‌ها داشته باشد. احمدی‌نژاد دولت نهم هم از پیوند دولتش با روحانیت سخن می گفت. وی در آن روزهایی که تازه به پاستور کوچ کرده بود گفت: «امروز حوزه و دولت در کنار یکدیگر هستند و من بین حوزه، دولت و نظام فاصله‌ای نمی‌بینم و این‌ها را جدای از یکدیگر نمی‌دانم». اولین چالش رسمی بین دولت و مراجع آنجا که محمود احمدی نژاد دستور داد ورود بانوان به ورزشگاه‌ها بلامانع اعلام شود، در دهمین ماه دولت رقم خورد. اعتراض‌های شدیداللحن مراجع و علما عظام به تصمیم رئیس‌جمهور در نهایت منجر به عقب نشینی دولت از این تصمیم خود شد. آیت‌الله‌ صافی‌ گلپایگانی‌ در پیامی‌ این‌ کار را خلاف‌ شرع‌ و تنازل‌ ظاهر از مواضع‌ اسلامی‌ برشمرد و از مسوولان‌ خواست‌ که‌ با اعلام‌ لغو این‌ عنوان‌، نگرانی‌ها را رفع‌ کنند. این‌ مرجع‌ تقلید در متن‌ پیام‌ خود اختلاط‌ زن‌ و مرد بیگانه‌ را موجب‌ تغییر شخصیت‌ اسلامی‌ جامعه‌ دانسته‌ و نوشته‌ است‌: اگر چه‌ اینجانب‌ مکرر خطر اختلاط‌ زن‌ و مرد بیگانه‌ و برنامه‌های‌ مضر را که‌ مخالف‌ عفاف‌ و حجاب‌ بانوان‌ و موجب‌ تغییر شخصیت‌ اسلامی‌ جامعه‌ است‌، تذکر داده‌ و به‌ همگان‌ در مورد آؤار و عواقب‌ سوء گرایش‌ به‌ آداب‌ غیراسلامی‌ غربی‌ هشدار داده‌ام‌، اکنون‌ که‌ مومنین‌ در مورد حضور بانوان‌ در ورزشگاه‌های‌ کشور، سوال‌ و ابراز نگرانی‌ می‌نمایند، حسب‌ الوظیفه‌ حرمت‌ نظر زن‌ و مرد اجنبی‌ را به‌ بدن‌ یکدیگر از نظر جمیع‌ فقهای‌ عظام‌ اعلام‌ می‌نمایم.علی‌ هذا حضور بانوان‌ در این‌ گونه‌ برنامه‌ها خلاف‌ شرع‌ و تنازل‌ ظاهر از مواضع‌ اسلامی‌ است. انتظار از مسوولان‌ محترم‌ جمهوری‌ اسلامی‌ این‌ است‌ که‌ با اعلام‌ لغو این‌ عنوان‌، نگرانی‌ها را رفع‌ و موجبات‌ خشنودی‌ قلب‌ مقدس‌ حضرت‌ بقیه‌ الله‌ الاعظم‌ ارواحنا فداه‌ را فراهم‌ نمایند. از طرفی‌ دیگر همچنین‌ آیت‌الله‌ فاضل‌ لنکرانی‌ با صدور فتوایی‌ اعلام‌ کرده‌ است‌ از نظر فقهی‌ نظر زن‌ به‌ بدن‌ مرد حتی‌ بدون‌ لذت‌ و ریبه‌ جایز نیست‌، بنابراین‌ شرکت‌ بانوان‌ در مکان‌های‌ عمومی‌ ورزشی‌ که‌ همراه‌ با اختلاط‌ است‌، به‌ هیچ‌ وجه‌ جایز نیست. این اولین جرقه اختلاف میان دولت و حوزه علمیه زمینه ساز درگیرهای پایان ناپذیر میان تهران و قم شد. احمدی نژاد در ماه‌های نخست دولت خود رابطه نه چندان مناسبی با روسای جمهور و سیاسیون قدیم ایرانی داشت. او که اعتقاد داشت یک تفکر جدید را به عرصه سیاسی ایران آورده است، دولت‌های گذشته از جمله، دولت میرحسین موسوی، هاشمی و خاتمی را عامل عقب ماندگی ایران می‌دانست و به خاطر همین معنا رابطه مناسبی با این افراد نداشت. همانطور که مشاهده می‌شود احمدی نژاد از همان روزهای ابتدایی دولتش مبنای مخالفت با بسیاری ار نهادهای ایران را بنا نهاد و سعی کرد سیاست‌های خود را پیگیری کند تا اینکه به دنبال یک همگرایی سیاسی میان خود و دیگر نهادهای سیاسی ایران باشد.

دیدگاه تان را بنویسید

 

نیازمندی ها