از احمدینژادی که می خواست بهاری باشد تا احمدینژادی که میگویند به پایان رسیده است/ آیا احمدینژادیسم ادامه پیدا میکند؟
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
مصطفی داننده: میگویند وقتی که بر سر تسخیر سفارت آمریکا با دانشجویان خط امام دچار اختلاف شد و ساز جدایی کوک کرد، به آنها وعده بازگشت داد، بازگشتی که همه را انگشت به دهان خواهد کرد. او وعده خود را عملی کرد و پس از استانداری اردبیلی، شهرداری تهران راهی خیابان پاستور شد تا لقب ششمین رئیس جمهور ایران را به خود اختصاص دهد. احمدی نژاد را بسیاری یک سیاستمدار جاه طلب و البته خود رای میدانند که به خاطر رسیدن به هدف خود دست به هرکاری میزند، که ناظران دوران هشت سال ریاست جمهوری او را گواه این معنا میدانند. شهردار سابق تهران در کنار جاه طلبی یک ویژگی خاص دیگر نیز داشت و آنهم شناخت خوب از جامعه به ویژه طبقات ضعیف و استقاده بهینه از این نگاه جامعه شناختی در بزنگاههای سیاسی، که نمونه بارز آن انتخابات ریاست جمهوری 84 و مناظره معروف سال 88 با میرحسین موسوی بود. رئیس دولتهای نهم و دهم، با تفکر بسط دولت در تمام ایران توانست به نفوذ قابل توجهی در میان تودههای ضعیف مردم دست پیدا کند که بسیاری آن را پوپولیست گرایی خوانده و احمدی نژاد را متهم با عوام فریبی کردند. شعار معروف دولت سیب زمینی در انتخابات سال 88، برآمده
از همین تفکر بود. احمدی نژاد با توجه به این ویژگیها و تصور داشتن پایگاه مردمی در میان جامعه، در اندیشه بسط تفکر احمدی نژادیسم در ایران بود. ترویج این تفکر احتیاج به یک مغز متفکر داشت که بتواند، با بیان شیوا این اندیشه را ترویج دهد و در این میان چه کسی بهتر از اسفندیار رحیم مشایی، دوست سالیان، رئیس جمهور پیشین ایران. اسفندیار رحیم مشایی، اینقدر این نقش فیلسوفانه خود را خوب بازی کرد تا کار به جایی رسید که محمود احمدی نژاد خود نیز شیفته، یار دیرین خود شود و احمدی نژاد تبدیل به مرید، مراد گشت. همین مرید و مرادی باعث شد تا احمدی نژاد به دنبال کسب دولت بعد از خود بیفتد، آنهم به دست عبد صالح خدا، اسفندیار رحیم مشایی. احمدی نژاد، اسفندیار رحیم مشایی را از یاران امام زمان و یک فرد بهاری میدانست که میتواند مشکلات کشور را از پیش رو بردارد. احمدی نژاد در مورد مشایی میگوید:« مشایی را «انسانی خود ساخته، مومن و دلباخته حضرت ولی عصر(عج) و با تعهدی عمیق و آگاهانه به خط نورانی ولایت و مبانی جدی اسلامی» میدانم، وقتی این همه هجمه و تخریب را علیه مشایی میبینم به حال او غبطه میخورم . مشایی انسان زلالی است و برای خدمت از
آبروی خودش مایه گذاشته است. و در این 25 سالی که او را می شناسم ، نماز شبش ترک نشده، او همچون شهید بهشتی مظلوم است و شک ندارم خداوند مزد مظلومیت او را طوری خواهد داد که همه متحیر خواهند شد.» همانطور که مشاهده شد، مشایی برای احمدی نژاد، ورای یک دوست ساده بود، و اینگونه تعاریف فقط از کسانی همچون شمس و مولانا و مرید و مرادها ساخته است، نه دو همکار در یک دولت. احمدی نژاد به دوست 25 ساله خود اعتقاد راسخ داشت، اعتقادی که حاضر بود به خاطر آن از همه چیز خود بگذرد، از برادر، همکاران، دوستان سابق و حتی مردم. این ذوب شدن احمدی نژاد در مشایی، باعث شد تا بسیاری بر این باور باشند که احمدی نژاد، جادو شده است آنهم توسط جریانی که از آن به عنوان جریان انحرافی یاد میکردند و مدیریتش بر عهده اسفندیار رحیم مشایی بود. آیتالله مصباح یزدی از حامیان احمدی نژاد 84، بعد از سال 88 و نزدیکی بیش از احمدی نژاد و مشایی میگوید:« اینکه آدم جوری رفتار کند که نزدیکترین دوستان و صمیمیترین همکارانش هم آزرده و با او مخالف شوند و توی روی او بایستند، این رفتار برای یک سیاستمدار در هیچ منطقی پذیرفته نیست. سیاستمداران، دشمنان صریحشان را هم
یکجوری نگه میدارند که روزگاری از آنها استفاده کنند. آن وقت انسان با صمیمیترین دوستانش طوری برخورد کند که انگار دارد با دشمنانش برخورد میکند، آن هم با رفتارهای سبکی که در عزل بعضی از وزرا شد. آن وقت این سئوال مطرح شد که این رفتارها اصولاً چگونه با منش این شخص سازگارند؟ بهره هوشی این شخص به تصدیق دوست و دشمن از حد متعارف بالاتر است، پس چگونه شیفته یک شخص عادی میشود؟ آن هم شیفتگیای که چنین حرکات نامعقولی از او سر بزند! یک وقتی به برخی از دوستان نزدیکم گفتم که بیش از ۹۰ درصد معتقدم که او سحر شده است! این وضعیت ابداً طبیعی نیست. » احمدی نژاد به قول دوستان دیروز، سحر شده، اما عزم خود را برای حمایت از مشایی و سپردن دولت پس از خود به او جزم کرده بود. احمدی نژاد در سخنان خود وعده بهار میداد و با شعار « زنده باد بهار، زنده باد بهار» به همگان نشان میداد که پیوند او و مشایی ناگسستنی است. احمدی نژاد به دنبال روی کارآمدن « دولت بهار» بود، دولتی که به کمک امام عصر بتواند ایران را به قلههای افتخار برساند. رئیس دولت نهم و دهم، مشایی را با خود به سفر استانی برد، دستش را بالا گرفت و به او نشان لیاقت داد تا نشان دهد،
عزمش برای به قدرت رسیدن اسفندیار جدی، جدی و جدی است. برای اولین بار در تاریخ جمهوری اسلامی ایران، یک رئیس جمهور دست کاندیدای انتخابات را گرفت و همراه با او به ستاد انتخابات رفت و گفت:« احمدی نژاد یعنی مشایی و مشایی یعنی احمدی نژاد» و این یعنی اینکه، تفکر احمدی نژادیسم قرار است توسط، اسفندیار رحیم مشایی، جهانی شود. احمدی نژاد آماده رقابت بود، آماده بود که تمام قد پشت دولت بهاری آینده ایران بایستد اما رد صلاحیت مشایی توسط شورای نگهبان تبدیل به سد محکمی در مقابل تفکری بهاری این دو شد. رئیس دولتهای نهم و دهم در اندیشه داشن پایگاه مردمی، امیدوار به تایید صلاحیت مشایی داشت ولی آنطور که جانشین نماینده ولی فقیه در سپاه میگوید، درخواستهای او مورد موافقت رهبرانقلاب قرار نمیگیرد و تئوری دولت بهار در پشت سد شورای نگهبان باقی میماند. بسیاری این پشت در ماندن مشایی در انتخابات ریاست جمهوری سال 92 را پایانی بر تفکر احمدی نژادیسم میدانستند، پیروزی حسن روحانی، یار دیرین هاشمی رفسنجانی که مخالف سرسخت تفکر دو دولت گذشته بود، این تئوری را پررنگ تر کرد که احمدی نژاد به پایان رسیده است. احمدی نژاد که در اندیشه رسیدن به
دولت بهار بود، تبدیل متهم ردیف اول مشکلات کشور شد. بسیاری دولت او را عامل بدبختیهای کشور میدانستند و امید دارند که دولت روحانی بتواند این مشکلات را از پیش روی بردارد. مردی که 8 سال در رسانهها حضور فعالی داشت امروز تبدیل به مرد ساکت سیاست ایران شده است که تنها با حضور خود در مراسم ختم یا هیئت های مذهبی خبرساز میشود. اما همچنان یک سوال با احمدی نژاد همراه است آنهم این مسئله است که آیا تفکر احمدی نژاد به پایان رسیده است یا اینکه او با سکوت خود به دنبال احیای تفکر هشت ساله خود است؟
دیدگاه تان را بنویسید