یک فیلم و دو سناریو/ آیا از میان مشایی و الهام یکی در پاستور می‌ماند؟
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) : 
به گزارش نامه به نقل از هفته نامه متن به حکم محمود احمدینژاد، رییس دولت دهم، یار سیاسی و رییس دفترش، اسفندیار رحیم‌مشایی، از پاستور به دبیرخانه جنبش غیرمتعهدها اسباب کشید. اما مگر احمدینژاد در همه سال‌های دولتمداری‌اش بر سر حفظ رفاقت سیاسی و عقیدتی با اسفندیار، بسیاری از یاران و همکاران سابق و لاحقش را از دست نداد، مگر مجبور نشد بر سر لیدر جریان خاص با بسیاری رسانه‌های اصولگرا هم در بیفتد، پس حالا چه شده که به دوری اسفندیار راضی شده است؛ برای او چه نقشه‌ای دارد؟
یک فیلم با سناریو آخرین ساعات اداری روز یکشنبه هفته گذشته، خبرگزاری‌ها خبری از حوزه ریاست‌جمهوری مخابره کردند که مطابق آن اسفندیار رحیم‌مشایی، رییس دفتر جنجالی محمود احمدینژاد از مقامش در دفتر رییس‌جمهوری کنار رفته و رییسجمهور، وی را به سمت مشاور خود و رییس دبیرخانه «جنبش غیرمتعهد» منصوب کرده است. در حکم محمود احمدینژاد خطاب به رحیم‌مشایی آمده است: «اینجانب جناب‌عالی را انسانی موحد، مومن، پاک، صبور و دارای قلب و اندیشه‌ای زلال، عاشق و دلبسته به ارزش‌های الهی و آحاد مردم جهان و عمیقا عارف و متعهد به آرمان مهدوی، حاکمیت جهانی توحید، عدالت، عشق و آزادی و مدیریت مشترک ملت‌ها و فردی شایسته، مدیر، مدبر و امین و از جهات گوناگون توانمند می‌شناسم و آشنایی و همکاری با شما را برای خود هدیه‌ای الهی و افتخاری بزرگ می‌شمارم. در ادامه توفیقات الهی در خدمت به ملت بزرگ و آرمان‌های بلند انقلاب اسلامی اینک با سمت «مشاور رییسجمهور و رییس دبیرخانه جنبش عدم تعهد» منشا خدمات گسترده‌تر خواهید بود.» صدور این حکم در حالی بود که نقش پررنگ مشایی در هیات «رییس دفتر رییسجمهور»، طی سال‌های گذشته، اصلی‌ترین جبهه جدال احمدینژاد و اصولگرایانی بوده که برخی از آن‌ها نه‌تنها در سوم تیر 84 دل در گرو وی داشتند، بلکه به کابینه اولیه او هم پیوستند. بلافاصله تحلیل پشت صحنه و تبعات صدور چنین حکمی به موضوع بحث رسانه‌ها و تحلیلگران سیاسی بدل شد. گروهی از تحلیلگران مصرند که تغییرات در نهاد ریاست‌جمهوری، عملیاتی تاکتیکی یا انحرافی برای دور کردن اذهان از نامزد اصلی دولت و رییسجمهور فعلی کشور در انتخابات 92 است. اما به اعتقاد عده‌ای دیگر بعید نیست مشایی، به دلایلی که هیچ‌گاه کاملا فهم نشد، همچنان به حضور در حاشیه‌های سیاست، احیانا ایفای نقشی نوستالژیک در دبیرخانه «نم» و انتشار جهانی شعارهای رییس‌جمهوری در امر مهدویت و انتظار اصرار دارد. اصراری که شاید برای انتخابات سال آینده بتوان از آن بهره برد. اما دو سناریو از همه سامانمندتر است.
سناریو اول: اسفندیار به پاستور می‌رود اولین سناریوی قابل طرح درباره دلایل صدور چنین حکمی، خروج اسفندیار رحیم‌مشایی از نهاد ریاست‌جمهوری با هدف فعالیت جدی‌تر و شاید آشکارتر در راستای انتخابات آتی ریاست‌جمهوری است. خبرآنلاین سایت نزدیک به فراکسیون رهروان ولایت و علی لاریجانی، دراین خصوص نوشت: «این استعفا در حالی صورت گرفته که چند روزی است گمانه‌زنی‌های انتخاباتی درباره احتمال نامزدی مشایی در انتخابات ریاست‌جمهوری 92، شدت گرفته بود». اتکای چنین تحلیلی بر جایگاه استثنایی مشایی در قامت مهم‌ترین چهره دولت مهرورزی است و نیز توجه همه‌جانبه احمدینژاد به این موقعیت خاص که حتی از گوشزدکردن آن در آخرین حکمش به وی نیز فرونگذاشته بود.
تحلیلگران معتقدند رییس دفتر پیشین و مشاور کنونی رییسجمهور، حالا به‌عنوان مهم‌ترین نامزد دولت در حال زمینه‌سازی برای انتخابات سال 92 است. در این سناریو، سخنرانی‌های قبلی مشایی و نیز سفر هفته قبلش به کرمانشاه گواهی است بر دورخیزی که اقربای دکتر رییسجمهور برای پاستور برداشته‌اند. شاید بنا بر همین تحلیل بود که «سفیرنیوز»، یکی از سایت‌های خبری منتقد دولت، نوشت که قرار گرفتن مشایی در موقیعت تازه، برای او فضای جدیدی باز می‌کند که مشایی سفر برود و دامه مانوری‌اش گسترده شود از داخل تا خارج- نقشگری‌های بین‌المللی برای دبیر یک سازمان بین‌المللی حتما آسوده‌تر از رییس دفتری رییسجمهور ایران است، حتی سازمانی در حد و اندازه‌های جنبش نم.
سناریوی دوم: غلامحسین به پاستور می‌رود سناریوی دوم، این جابه‌جایی را در متن سناریوهای مختلف محمود احمدینژاد برای ریاست‌جمهوری آینده قرار می‌دهد و معتقد است گرچه خروج مشایی از دفتر ریاست‌جمهوری می‌تواند انرژی ذهنی و مادی و وقت وی را برای فعالیت انتخاباتی جدیتری آزاد کند، اما اهمیت واقعی آن را زمانی درک می‌کنیم که این جابه‌جایی را در کنار بازگشت غلامحسین الهام به دولت و اظهارات اخیر صادق محصولی مبنی بر نزدیکی بیش از پیش جبهه پایداری یا همان دوستان صادق محصولی به دولت قرار دهیم.
مطابق چنین تفسیری، دولتی‌ها پس از آزمودن «طرح مشایی به عنوان کاندیدای حداکثری» طیف دولتی و آشکارشدن شواهد شکست قطعی چنین طرحی، مسیرشان را تغییر دادند و مجددا به اردوگاهی نزدیک شدند که جایگاهش را در بدنه اصولگرایی حفظ کرده و بارها تمایلش را برای ائتلاف با دولت-گیریم به شرط و شروطی- اعلام کرده است. پرهیز از انتقادهای تند و آشکار از جریان انحرافی، حمایت همه‌جانبه از دولت طی سال‌های گذشته و حتی پس از خروج از آن، و ابراز تمایل به پذیرش مجدد پست‌های دولتی، من‌جمله تلاش این طیف از جبهه پایداری برای حفظ پیوندش با دولت و زمینه‌سازی برای ائتلاف با آن دانسته می‌شود.
چهره‌های این جریان بر این باورند که علاوه بر امکانات و ظرفیت‌های ذاتی دولت، احمدینژاد هنوز از پایگاه اجتماعی قابل‌توجهی برخوردار است، چندان که ائتلاف با دولتی‌ها بر سر نامزدی چون غلامحسین الهام بستری نیرومند خواهد بود برای نتیجه گرفتن در انتخابات ریاست‌جمهوری و جبران شکست در آخرین انتخابات مجلس شورای اسلامی. پیشتر و به دنبال همراه شدن الهام با محمود در سفر به نیویورک، خبرها و تحلیل‌هایی شنیده می‌شد از تمایل احمدینژاد به پذیرش الگوی ائتلاف با تیم محصولی. بازگشت الهام به پاستور در مقام سخنگوی دولت و در ماه‌های منتهی به انتخابات ریاست‌جمهوری، احتمالا گام مهم احمدینژاد در این مسیر است و صدالبته برای چهره‌ای مثل الهام کارکردن با مشایی، وضع مطلوبی نیست. همنشینی با لیدر «جریان خاص»، حتما جایگاه وی در میان توده‌ها و کادرهای اصولگرا تضعیف می‌کند.
ولی اینک با دوری مشایی از دفتر رییس دولت، طبعا میدان حضور و فعالیت دولتی الهام فراخ‌تر می‌شود تا او احتمالا در آینده نه‌تنها بتواند از این افتخار دم زند که عاقبت او بود که توانست آرزوی اصولگرایان را برای بیرون راندن مشایی از دولت محقق کند. بلکه با بهره‌بردن از جایگاه سخنگویی پاستور و طبعا حضور در تریبون‌های رسمی مملکت، زمینه‌های شرکت در انتخابات 92 را به‌عنوان نامزد مشترک دولت، دوستان دیروز محصولی، و جبهه پایداری، یاران امروزی محصولی، آماده کند.
غلامحسین برای اسفندیار تقویت بیش از پیش سناریوی ائتلاف، به معنای بایگانی شدن سناریوی نامزد حداکثری دولتی نخواهد بود. فراموش نکنیم که متن حکم رییسجمهور باز هم حاوی مدح و ثناهای کمترشنیده شده درباره مشایی است. مشایی از پاستور کمی دور شده است اما به جای او، سیدحسن موسوی، از یاران مشایی، در پاستور نشسته است و نیز یار نزدیکترش، محمد شریف ملک‌زاده، همان که انحرافی‌جویی‌های دستگاه‌های قضایی و امنیتی در سال 90، پایش به اوین هم باز شد، به ریاست سازمان میراث فرهنگی گمارده شده است. و این‌ها همه، هر معنایی داشته باشد دست‌کم تضعیف مشایی و جریان خاص دولتی معنا نمی‌شود. اتفاقا جابه‌جایی‌های جدید فرصت تازه‌ای به دولتی‌ها می‌دهد تا ضمن بازی با برگ گزینه ائتلافی(الهام)، مشایی فعالیت‌هایش را آزادانه‌تر دنبال کند و به‌عنوان گزینه حداکثری دولت در انتخابات آتی، فعالیت‌هایش را شدت بخشد.
دیدگاه تان را بنویسید