«شیخ اعتدال» در حلقهِ افراط داخلی و خارجی/ وقتی اروپاییها و داخلیها کمر همت به شکست روحانی میبندند
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
مصطفی داننده: روحانی، روزهای سختی را سپری میکند، روزهایی که رئیس جمهور اعتدال گرای ایران، درگیر تندرویهای داخلی و خارجی است. رئیس جمهور روحانی از همان روزهای ابتدایی رسیدنش به صندلی ریاست قوه مجریه سعی کرد که با کم ترین تنش با جناحهای سیاسی و مخالفانش کار خود را آغاز کند. او در اولین نشست خبری در جمع خبرنگاران و اهالی رسانه، از فراجناحی بودن خود سخن گفت و اعلام کرد که حسن روحانی متعلق به همه جناحهاست و هیچکس نمیتواند رئیس دولت یازدهم را مصادره به مطلوب کند. روحانی در اولین حضور خود در مجلس شورای اسلامی بر خلاف رئیس جمهور پیشین، مجلس را در راس امور دانست و اعلام کرد که فرزند مجلس است. چه آنکه روحانی در اولین گام و با بررسی هشت سال ریاست جمهوری محمود احمدینژاد فهمیده بود که اگر میخواهد مشکلات اقتصادی کشور را حل کند باید مجلس را همراه با خود داشته باشد. قوهای که در دوران احمدینژاد به خاطر روحیه خاص رییس دولت سابق، هیچگاه فرصت تعامل با رئیس قوه مجریه پیدا نکرد و بارها وی را برای سوال و یا استیضاح وزرایش به مجلس کشاند. در دیگر سو رئیس دولت ارتباط خوبی با حوزههای علمیه قم برقرار کرد. روحانی در
یکی از اولین اقدامهای خود راهی قم شد، با مراجع تقلید دیدار کرد. سخنان آنان را به جان دل گوش داد و به این حضرات قول داد که در دولت او روحانیت و مراجع تقلید جایگاه ویژهای دارند و همانطور که سید رضا اکرمی به آن اشاره کرده است:« سخنان مراجع در نزد رئیس جمهور جایگاه ویژهای دارد».بعد از آن نیز اعضای دولت نیز با مراجع تقلید دیدار کردند و گزارشی از عملکرد خود را به علمای حوزه ارائه دادند و آنان را در جریان امور کشور قرار دادند. مراجع تقلید نیز با ابراز رضایت از عملکرد دولت، اعلام کردند که به آینده دولت روحانی امیدوار هستند. رئیس دولت یازدهم دست دوستی و وحدت خود را به سمت نظامیان به ویژه اعضای سپاه پاسداران دراز کرد. روحانی از سپاه در خواست کرد، تا برای رفع مشکلات اقتصادی دولت را همراهی کند و گام به گام با دولت حرکت کند. روحانی بازهم اشتباهات احمدی نژاد را در دستور کار خود قرار داده بود. احمدی نژاد در سالهای پایانی خود به اعتراض سپاه پرداخت. روحانی با استفاده از اشتباههای رئیس جمهور پیشین ایران سعی کرد نهادهای مختلف جمهوری اسلامی را با خود همراه کند تا بتواند در کنار آنان مشکلات اقتصادی به ویژه پرونده هستهای
ایران را حل کند. رئیس جمهور در کنار این همراهی حتی یک گام نیز بیش تر برداشت و در کنار تمام انتقادهایی که طی عمره کوتاه از دولت او شد سعی کرد سکوت کند، و بازهم دم از وحدت بزند. دبیر سابق شورای عالی امنیت ملی، در مقابل تمام انتقادهای مجلس اعلام کرد که نظر مجلس برای همیشه نزد دولت محترم است و دولت خود را موظف میداند که نظر مجلس را در سیاستهای خود اجرا کند. رئیس جمهور روحانی حتی در مقابل اشتباهات دوستان خود و برخی سخنان نسنجیده اطرافیانش مانند سخنان ترکان در مورد کسانی که را به روحانی رای ندادهاند، با صبر برخورد کند. تمام این تلاشهای روحانی برای ایجاد وحدت درکشور از سوی مخالفان دولت ناکام ماند و آنها شمشیر را برای دولت از رو بستند و ساز ناکوک خود را برای دولت یازدهم کوک کردند. مخالفتها با بودجه و استعفای برخی نمایندگان در اعتراض به این بودجه، فرخواندن متعدد وزرا به مجلس، دخالت در انتصاب معاونین وزار از سوی برخی نمایندگان از این جمله تلاشهای برای مخالفت با رئیس جمهور بود. روحانی سعی کرد در مقابل این رفتار بیشتر سکوت کند و در انتقاد کوتاهی اعلام کند که حضور وزرا در مجلس بیش از اندازه و خارج از عرف است.
توافق ژنو و مخالفت با آن و ایجاد پروژه ناکارآمد جلوه دادن آن دیگر تلاش مخالفان در مقابل دولت بود. سرمقالههای برخی روزنامهها، نطق برخی نمایندگان و حتی تسلیت گفتن برای اجرایی شدن توافق ژنو ابزار این پروژه بود. شیخ دیپلمات که از همان روزهای ابتدایی قول حل مشکلات هستهای را به مردم داده بود، حساسیت ویژه روی این پرونده داشت و بسیار تلاش کرد که در مقابل این انتقادها سکوت کند و در برخی مواقع با توضیحات خود زمینه شفاف سازی این پرونده را فراهم کند. اما بی پایان بودن این انتقادها، کمی زمینه عصبانی شدن رئیس جمهور را فراهم کرد و روحانی در دانشگاه شهید بهشتی، از سخنان منتقدان دولت و سکوت دانشگاهیان انتقاد کرد. رئیس جمهور در سخنان خود گفت:« میخواهم یک نقد هم نسبت به دانشگاه بکنم؛ البته شما باید نقد کنید. اما من میخواهم بگویم چرا دانشگاه خاموش است؟ چرا یک عده بیسواد که از بخشهایی خاص پول میگیرند باید حرف بزنند اما بزرگان، دانشگاهیان و اساتید ما سکوت میکنند؟ چرا وقتی یک اتفاق بینالمللی رخ میدهد، اساتید نامه خصوصی به رئیسجمهور مینویسند؟ چرا فریاد نمیزنید؟ چرا وارد میدان نمیشوید؟ ما روحیه سقراط وار
میخواهیم. کسانی که در مذاکرات ژنو، مذاکره کردند نیز از دانشگاهها هستند و از اساتید دانشگاههای ما به حساب میآیند.» این سخنان باعث انتقادهای بیشتر از دولت روحانی شد که یکی از شدیدترین انتقادها را آیتالله مصباح یزدی از حامیان جدی سعید جلیلی در انتخابات ریاست جمهوری، به سخنان حسن روحانی کرد.نماینده مردم تهران در مجلس خبرگان رهبری گفت: آنهایی که قسیالقلب هستند می گویند شما را چه کار به این کارها؟ شما را چه به اقتصاد و سیاست؟ بی سوادها. حسین شریعتمداری نیز در سرمقاله روزنامه کیهان نوشت:« اکنون باید از جناب رئیسجمهور محترم پرسید؛ اگر «انتقاد» را لازمه پیشرفت، مانع دیکتاتوری و انتقادکنندگان را درخور تشویق میدانید، چرا به کسانی که بسیاری از آنان با ارائه مستندات روشن، به توافقنامه ژنو انتقاد کردهاند، تهمت «کمسوادی»! و مواجببگیری! میزنید؟! و چنانچه حاضر نیستید کمترین انتقادی را بپذیرید چرا پذیرش اشتباه و انتقاد را بزرگترین شجاعت مسئولان معرفی کردهاید؟!» بذرپاش از لیدرهای منتقدین دولت در بهارستان هم در انتقاد به روحانی گفت: در پاسخ به این اظهارات رییس جمهور باید گفت، ما بیسوادیم و سواد شما هم در نحوه
توزیع سبد کالا کاملا نمایان و مشهود بود. بهترین پاسخ به آقایان همین یک مصراع است که گفت، ادب مرد به ز دولت اوست. رسایی، نماینده مردم تهران نیز در تذکری به رییس جمهور از ادبیات نامناسب روحانی خطاب به منتقدان توافقنامه ژنو که آنها را بیسواد خوانده است انتقاد کرد و تاکید کرد: برخی از علما، نخبگان دانشگاهی و نمایندگان مجلس از این توافقنامه انتقاد می کنند. در این میان نحوه اجرای سبد کالا و ارائه آن به مردم، کمک بسیاری در این رفتار مخالفان دولت داشته است. منتقدان دولت روحانی تمام تلاش خود را برای شکست تدابیر دولت تدبیر و امید انجام میدهند و در کنار این تندرویهای دولت روحانی باید دردسرهای قطعنامههای و سخنان اروپایی را هم بکشد. در میانه مذاکرات ایران و کشورهای 1+5، پارلمان اروپا با تصویب قطعنامه علیه ایران و درخواست آزادی زندانیان سیاسی و هم جنس بازی در ایران، زمینه ساز مشکلات فراوانی را برای دولت روحانی شد. مخالفین دولت روحانی و حتی موافقین دولت معتقد هستند که رفتار دولت در قبال کشورهای اروپایی زمینه ساز این گستاخی از سوی اتحادیه اروپا بوده است و دولت باید سریعا در قبال این تصمیم اروپا، موضعی قدرتمندی اتخاذ
کند. حتی برخی از نمایندگان مجلس پیشنهاد دادند که دولت به این بهانه مذاکرات با کشورهای 1+5 را نیمه تمام بگذارد. به طور مثال حمید رسایی در گفتوگو با خبرگزاری فارس گفت:« نماینده تهران در مجلس با تأکید بر اینکه زیادهخواهی اتحادیه اروپایی، نتیجه نرمش غیرقهرمانانه دولت است، گفت: مجامع بینالمللی چرا پیگیر نقض حقوق بشر در کشورهای عربی و آمریکا نیستند؟! حمید رسایی با اشاره به تصویب پیشنویس قطعنامه ضدایران در کمیته روابط خارجی پارلمان اروپا، اظهار داشت: دورهای که اروپاییها برای ایران تصمیم میگرفتند ٣٥ سال است که گذشته و امروز این اروپاست که باید پاسخگوی نقض حقوقبشر و سکوتش در برابر ظلمهای حاکمان مورد حمایتش باشد. وی خاطرنشان کرد: گستاخیهای اروپا و آمریکا و دخالت در امور داخلی کشورمان، از جمله ایجاد علامت سؤال در رأی آقای روحانی و نامشروع خواندن ریاستجمهوری وی بر اساس استانداردهای انتخاباتی اروپا، نتیجه نرمش غیرقهرمانانه و حرکتهای نابجایی است که در سایه سیاست لبخند دولت در برابر ظالمان مطرح میشود. رسایی متذکر شد: اگر دولت بخواهد در این امور بنا را بر تساهل و تسامح قرار دهد و دائماً چشم خود را بر
زیادهخواهی غربیها ببندد، مجلس و دستگاه قضایی چنین مشیای را دنبال نمیکنند بلکه با استفاده از ابزار و جایگاه قانونی به وقتش پاسخ میدهند.» همانطور که مشاهده میشود، دولت روحانی درگیر تندرویهایی از داخل و خارج از کشور است، تندرویهایی که میتواند زمینه ساز بحرانهایی تازه برای دولت تدبیر و امید باشد.
دیدگاه تان را بنویسید